NewsBlog

சாத்தான்குளம் கொடூரன்களைவிட கொரோனா எவ்வளவோ மேல்!

இன்று ஜுன் 26, சித்திரவதையால் (International Day in Support of Victims of Torture) பாதிக்கப்பட்டுள்ளோருக்கு ஆதரவு தரும் நாள். மனித உரிமைகள் சம்பந்தமான விழிப்புணர்வு, முன்னெடுக்க வேண்டிய நாள். தன்னார்வலர்கள், தொழிற்சங்கங்கள், அரசியல் அமைப்புகள் ஒன்று சேர்ந்து சித்திரவதையால் பாதிக்கப்படுவோருக்கு உரத்து குரல் எழுப்பி, நீதியைப் பெற்றுத் தர வேண்டிய நாள்! ~இக்வான் அமீர்.

சாத்தான்குளம் காவல்நிலைய கொட்டடி கொலைகளும், பிச்சைக்காரனும்!

மக்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டிய மக்களின் நேரடி வரிப் பணத்தில் சம்பளம் பெற்று குடும்பம் நடத்தும் காக்கிசட்டைகள் மக்கள் சேவகர்களாக இருப்பதில்லை. அதிகார ஆணவத்தின் உச்சாணியில்தான் இருக்கிறார்கள். அநீதிகளும், அக்கிரமங்களுமாய்தான் காவல்துறையின் வரலாறு தொடர்கிறது. கீழ்நிலையிலிருந்து, மேல்நிலை அதிகாரிவரை வாய் திறந்தாலே வெறும் பொய்தான்! பொய்யான குற்றச்சாட்டுகள், பொய்யான புனைவுகள், பொய்யான விசாரணைகள், பொய்யான சாட்சிகள், மேலதிகாரிகளின் பொய்யான விளக்கவுரைகள்! என்று எல்லாமே பொய்கள்தான்!~இக்வான் அமீர.

வடசென்னையில் சூரிய கிரணம்

21, ஜூன் 2020 ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று வடசென்னை எண்ணூரில் தெரிந்த சூரிய கிரண காட்சி இது.

காக்கிசட்டை கொலைக்காரர்களுக்கு மரணதண்டனை எப்போது?

சாத்தான்குளத்தில், தந்தை ஜெயராஜ், மகன் பென்னிக்ஸீம் சிறையில் கொல்லப்பட்டதற்கு ரூ.10 லட்சம் நிதியுதவியும், குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு அரசு வேலை என்ற அறிவிப்பும் நீதியாக இருக்க முடியாது.

Monday, August 17, 2020

இப்படிதான் யானை கவுணி 'மினி ராஜஸ்தான் ஆனது!

 
ஒரு காலத்தில், யானை கவுணியில்தான், அநேக பிராமணர்கள் வசித்தனர். இவர்கள் பெரும்பாலும், ஆற்காடு, ஆரணி, வந்தவாசி ஊர்களிலிருந்து இடம் பெயர்ந்தவர்கள். கொச்சையான கிராமிய தமிழுக்கு சொந்தக்காரர்கள். கரிய நிறங்கொண்டவரகளாக (பிராமணரா என்று யூகிக்கும் வகையில்) இருப்பினும், தீர்க்கமான கருட மூக்கு கொண்டவர்கள்.

அப்போதெல்லாம் அனுமாருக்கு சாத்தப்படும் வெங்காய நிறத்தில் ஶ்ரீசுர்ணம் தான் இட்டுக் கொள்வார்கள்.

ஒரு பக்கம் கோமுட்டிகளும், இன்னொரு பக்கம் செட்டியார்களும், மறுபக்கம் முதலியார்களும் வாழ்ந்த இடம். கணிசமாக மார்வாரிகளும் இருந்தனர்.

உலகப்புகழ் பெற்ற வால்டாக்ஸ் ரோடில் திருப்பதி குடை அழகு.

நாயுடு சமூகத்தினரின், ஆத்மார்த்த பெருமாள் பஜனை, நம்முடலில் புது ரத்தம் பாய்ச்சும்.

தமிழ் மொழியில் ‘ல, ள, ன, ண, ழ’ வித்தியாசத்தைக் காதுக் கொடுத்துக் கேட்கலாம்.

பைராகி மடம் கோயில் மினி திருப்பதி. வைகுண்ட ஏகாதசியன்று, மார்வாடி உபயத்தில், நாட்டுச் சர்க்கரை. அது தேவாமிருதம்.

விடிய விடிய பரம்பத விளையாட்டுக்கள்தான்.

பிரம்மோற்சவம் நடக்கும் தருவாயில், பாண்ட் வாத்தியத்தோடு, கிளாரிநெட் மற்றும் சாக்ஸ்போன் (clarinet & saxophone) வாசிப்பு நாடி நரம்புகளை என்னமோ செய்யும்.

மூங்கிபாய் ஸ்கூல்தான், மேல்தட்டு பெண்கள் படிக்கும் பள்ளி. இந்து தியாலஜிகல் (Hindu theological) ஆண்களுக்கான பள்ளி. ஜிஎம்டிடிவியில் (GMTTV) முதலியார்கள் பரவலாக படித்தார்கள். ரிக்ஷாவில் செல்பவர்கள் மார்வாரிகள் மற்றும் மேல் தட்டு மக்கள். மின்ட் தெருவில், உள்ள டாக்டர் PT.ராமலிங்கம் ஒரு ஊசி போட்டா கொரானாவே காலியாகும் அவ்வளவு ராசியான டாக்டர்.  

சென்னை தமிழ் அழகு. "நீ வா சார்" என்று ரிக்ஷாவாலா பேசுவது, ஜெல்லாஸ்பத்திரி என்று GHஐ சொல்வது, பால் மாறாம, ஜல்ப்பு (ஜலதோஷம்), பழுப்பு (pipe), இட்னு, கவுச்சி, குந்திக்குனு, நாஸ்தா, நோவு இப்படி தமிழ் அழகு.

பிராமணர்கள் திராபை, ஜபர்தஸ்து என்கிற வார்த்தைகளை பிரோயிகித்தனர்.

ஆண்டாள் பாசுரம் அநேகருக்கு அத்துப்படி. அருணாசலேஸ்வரர் கோயில்தான் எங்களுக்கு திருவண்ணாமலை. பிரதோஷம், சங்கடஹர சதுர்த்தி, மகாசிவராத்திரி எல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது. செவ்வாய் வெள்ளி மட்டும் காளிகாம்பாள் கோயிலில் கூட்டம். இப்போதெல்லாம் திருவேற்காடு எங்களுக்கு தூரதேசம், "திருவேற்காடா போயாந்தே" எம்மாந் தொலவுன்னு வெகுளியாக சென்னை தமிழில் கேட்பது கொள்ளை அழகு.

டவ்டனை, டfton என்பதும், புரசைவாக்கத்தை, பொரஷவாக்கம் என்பதும், விருகம்பாக்கத்தை விரியம்பாக்கம் என்பதும், ஃபேனைத் துடை என்பதற்கு ஃபேனைத் தொடி என்பதும், குன்சா என்று சொல்வதும் பேஜார், பேமானி, கசுமாலம் என்கிற வார்த்தைகள் எங்கே?

சென்ட்ரல் ரெயில் நிலையம், எங்களுக்கே சொந்தமானது போல் ஒரு அந்நியோநியம்.

அரிசி போடுவதற்கு, நெல்லூரிலிருந்து, நடிகர் ரங்காராவ் போல கம்பீரமாய் பஞ்சகச்சம் கட்டிக் கொண்டு 6 அடி மனிதர் வீட்டிற்கே வருவார். பக்கத்தாத்து வக்கீல் பாட்டிதான், நம் பிள்ளைகளுக்கு பெயரே சூட்டுவார். “மைதிலி, இப்பத்தான்டி, நான் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் போய் ஆண்டாளை சேவிச்சிட்டு வரேன். உன் பொண்ணுக்கு ஆண்டாள்ன்னு பேர் வைடி!”- என்று சொல்ல, மகிழ்ச்சியோடு ‘ஆண்டாள்’ என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது என் தங்கைக்கு.

பிராமணர்களில் அநேகம் பேர் அப்போது சீனிவாசன், பாலாஜி, வெங்கடேசன், பெண்களாக இருந்தால் நப்பின்னை, கோதை, லட்சுமி என்று பேர் வைத்தார்கள். பிராமணர் அல்லாதார் எத்திராஜ், ராஜேந்திரன், கபாலி, சிங்காரம், பழனி, சபாபதி, மலைச்சாமி, பெண்களாக இருந்தால், கயல்விழி, மோகன சுந்தரி, சுகந்தி, சாந்தி, விஜயலட்சுமி, உமா.

அப்போதெல்லாம், உடுப்பி ஹோட்டல்தான்! ஆனால் சுவை அதன் நறுமணம் நாலு தெருக்களுக்கு வீசும். அசைவம் என்றால், மதுரை முனியாண்டி விலாஸ்தான். எங்கு பார்த்தாலும் போக்குவரத்து கிடங்கிகள்தான் (transport godown)

கொத்தவால் சாவடி தான் அன்றைய கோயம்பேடு. நெய் வாங்கனும்னா கிரி டிரேடர்ஸ் என்கிற பெருமாள் செட்டி அண்ட் கோ. தாமரை இலையில் கட்டிக் கொடுப்பார்.ராயபுரம் கல்மண்டபம் அருகே அரிசி பருப்பு கிடைக்கும். அப்பவே “ஹோட்டல்க்கா?”, “வீட்டுக்கான்னு?” கேட்டார்கள். 

அவ்வளவு நேர்மை?

வருஷத்திற்கு ஒரு தபா, எல்லோருக்கும் டைபாயிட் (typhoid) வரும்.

விநாயக சதுர்த்தி, திருப்பதி குடை மற்றும் ஆடி மாதம் லைட் மியூசிக் ரொம்ப பிரபலம். எம்எஸ்வி, மாஸ்டீரியோ, சங்கர் கணேஷ் (MSV, MAESTERO, SHANKAR GANESH) ஆரம்ப கால டிஆர் (TR) பாடல்கள்தான் அப்போ ஹைலைட்.

சின்னகடம்மன் கோயிலில், எல்ஆர். ஈஸ்வரி செல்லத்தா, செல்ல மாரியத்தான்னு ஆடி மாதம், லைட் மியூசிக்ல பாடும் போது ஒட்டுமொத்த மக்களையும் சாமியாட வைத்தது கின்னஸ் சாதனைதான்.

திருவிளையாடல் ஒலிச்சித்திரம் எத்தனை முறை மகிழ்வித்தது!

புரட்சி செய்த வெளி மொழிப் படங்கள் சங்கராபரணம் 500 daysக்கு மேல் சத்யம் தியேட்டரில் ஓடியது. இந்த படம் வந்த போது, ரிக்ஷா வாலாகூட சங்கரா என்று ரம்மியமாக பாடினார். எஸ்பிபி பெருமளவில் ஈர்க்கப்பட்டார்.

என்டர்’ தி டிராகன் (ENTER THE DRAGON) ஆனந்த் தியேட்டரில் 365 நாட்கள், மரோசரித்ரா சபையர் (SAPPHIRE) தியேட்டரில் 500 நாட்களுக்கு மேல், ஜாக்கி ஷரூப் (JACKIE SHEROF) நடித்த ஹீரோ இந்திப் படம் பத்மம் தியேட்டரில் 500 நாட்களுக்கு மேல், 36 சாம்பர் ஆஃப் ஷாலின் (36 CHAMBER OF SHAOLIN) சபையர் (SAPPHIRE) தியேட்டர்ல 365 நாட்கள், இறுதியில் கியாமத்-ஸே, கியாமத்-தக் (QUATMAT SE QUATMAT TAK) எமரால்ட் (EMERALD) தியேட்டரில் 700 நாட்கள்.

மினர்வா (MINERVA) தியேட்டரும், ஓட்டேரி பாலாஜி தியேட்டரும், அற்புதமான ஹாலிவுட் படங்களை கீழ் தட்டு மக்களுக்கு கொண்டு சேர்த்தது.

ஆங்கிலப் படங்களைப் பற்றிய அதீத அறிவு, கீழ்த்தட்டு மக்களுக்கு உண்டு.

ஒருமுறை, ஐ ஆஃப் தி நீடில் (eye of the needle) படம் பார்க்கும் போது, பக்கத்தில் உட்கார்ந்து பார்த்த, ஒரு ரிக்ஷாகாரர், என்னைப் பார்த்து, இதில் வரும் ஹீரோ பேர் தெரியுமான்னார், தெரியலன்னேன். அவர் டொனால்ட் சுதர்லண்ட்ன்னார் (Donald Sutherland). அடுத்து இந்த ஹீரோவை பார்த்தா, யார் மாதிரி இருக்கு சொல்லுன்னார், மறுபடியும் தெரியலன்னேன், அந்த நபர், என்னைப் பார்த்து, உனக்கொன்னியும் தெர்லன்னு சொல்லி, நம்ம கமல் மாதிரி இருக்கான் பாருன்னு சொன்னார், அதே மாதிரி கண், நடிப்பு பாருன்னார். அந்த ரிக்ஷாகாரரை பார்த்து வியந்தேன் ஏனெனில் அந்த நடிகர் அப்படியே இருந்தார்.

ஒரே நேரத்தில், தீபாவளி ரிலீஸ், கிருஷ்ணா தியேட்டர்ல, கமலின் தூங்காதே தம்பி தூங்காதே, பாண்டியன் தியேட்டர்ல ரஜினியின் தங்க மகன். எப்புடி? கமல் ஸ்ரீதேவிதான் ஃபேமஸ்.

திமுக கோட்டை வடசென்னை என்பதால், என்விஎன் சோமு, டாக்டர் கலாநிதி (NVN SOMU, Dr.KALANIDHI) எல்லாம் தொகுதி பக்கம் வராமல் ஒவ்வொரு முறையும் ஜெயித்தனர்.

ஒவ்வொரு தெருவிலும், ஒவ்வொரு பொருள் பிரத்யேகம். ஆதியப்ப நாயக்கன் தெருவில், மளிகை சாமான்கள், நாராயண முதலி தெருவில், பிளாஸ்டிக், செம்பு தாஸ் தெருவில் இரும்பு சாமான்கள், கோவிந்தப்ப நாயக்கன் தெருவில், எலக்ட்ரிக் பொருட்கள், பந்தர் தெருவில் (BUNDER STREET) எழுதுப்பொருட்கள். இப்படி ஒரே இடத்தில், எல்லா பொருட்களும் சகாய விலையில்.

பக்த பிரகலாதன் படம் பார்க்க டிவியில்தான்; ஒரு வீட்டில் நாலணா அதாவது 25 காசு கேட்கப்பட்டது. ஆனா என் ஹவுஸ் ஓனர் வீட்டில், தெருவே டிவி பார்த்து, மணிக்கணக்காக சிவாஜியின் நடிப்பை ஆராய்ச்சி செய்யும். அப்போது என்ன ஒரு குதூகலம் என்றால், “இந்த படத்துல சண்டை இருக்கா?”, “ஹை, ஜாலி!”- என்று சொல்வது.

ரேடியோ மாதிரி ஒரு சொர்க்கம் உண்டா? விவதபாரதியில், பாடல்கள் ஒலிக்கும் போது, நாளை இந்த வேளை என்று பாடும் போது ஆண்கள் கூட வாணிஸ்ரீ ஆகி அதே அபிநயம் செய்தனர்.

70 களில், மிகப்பெரும் மாற்றம் நடந்தது, ஒரு பக்கம், எம்எஸ்வி, டிஎம்எஸ். இன்னொரு பக்கம், டப்பாங்குத்து மியூசிக் டைரக்டர் என்று பேசப்பட்ட இளையராஜா வாழையில் ஊசி போல் நம் மனதில் கால் மேல் கால் போட்டுக் கொண்டார்.

சங்கர் கணேஷின், நான் கட்டில் மீது கண்டேன், டிஆர்ரின் வாசமில்லா மலரிது, சந்திரபோஸின் மாம்பூவே சிறு மைனாவே, மாஸ்டீரியோவின் இளைய நிலாவும் ஆக்கிரமித்தன.

அகஸ்தியா தியேட்டர், பைலட் தியேட்டர் மற்றும் தேவி தியேட்டர்களின் அகண்ட திரைகள் பிரபலமானவை.
 
மூர் மார்க்கெட் எங்களுக்கு கிடைத்த வரப் பிரசாதம்.

வண்டலூர் உயிரியல் பூங்கா யானை கவணிலதான் இருந்ததுன்னா, யாராவது நம்புவாங்களா? காலையில் சிங்கம் உறுமுவது எங்கள் வீட்டு மாடியில் கேட்கும். பேசின் பிரிட்ஜ் அனல் மின்நிலையத்திலிருந்து வரும் கரும்புகையை தினமும் சுவாசித்து வந்தோம்.

அப்போதே எங்களுக்கு, சாலையில், ‘இயேசுவின் ரத்தம் ஜெயம்!’ - என்று சொல்லி, புத்தகங்களையும், படங்களையும் விநியோகித்தனர். அதை வாங்கிக் கொண்டு, திருவிழாவில் காணாமல் போன குழந்தை போல விழித்தோம்.

கொண்டித்தோப்பில்தான், பாம்பு பஞ்சாங்கம் அச்சிடப்படுகிறது.

சீனப் பல் மருத்துவர்கள் கணிசமாக ஈவினிங் பஜார் பகுதியில் இருந்தனர். அவர்கள் எங்கே என்று தெரியவில்லை.

அடிப்பட்டால், புத்தூர் கட்டுத்தான். மூலகொத்தளம் பஸ் ஸ்டாண்டில் வலிக்க வலிக்க ஆந்திரா பஸ்ஸில் ஏற்றி, புத்தூருக்குச் சென்று வெற்றிகரமாக கட்டுப் போட்டு, ஒரு சில வாரங்களில் சரியாகிவிடுவோம்.

கல்யாணம் என்றால், நாரயணமுதலி தெரு கோமிட்டி மண்டபங்கள்தான் சகாய வாடகையில்! கொஞ்சம் வசதியிருந்தால், கோவிந்தப்ப நாயக்கன் தெரு பெரிய மண்டபம்.

ஒரு முறை நடிகை பத்மப்ரியாவை (மதுரை மீட்ட சுந்தர பாண்டியன்) பார்த்தேன், தூரத்து சொந்தம்.

குலதெய்வம் கோயிலுக்கு போறாங்களோ இல்லையோ, திருப்பதி பெருமாள்தான் ஒட்டு மொத்த வடசென்னைவாசிகளுக்கு பேவரிட். வருடத்திற்கு என்ன, மாதாமாதம் விசிட் அடித்தவர்கள். சம்மரில் (SUMMER) திருப்பதியோ அல்லது திருத்தணி மொட்டை தலையரை சர்வசாதாரணமாக பார்க்கலாம்.

மெல்ல மெல்ல பிராமணர்கள், நங்கநல்லூர், தாம்பரம், அம்பத்தூர் என்று வெகுஜனங்களோடு இடம் பெயர்ந்தனர். ஆகையால், இப்போது யானை கவுணி ‘மினி ராஜஸ்தான்’ ஆகிவிட்டது.

''''''''''''''''''''''''''''''''''''' 

(70 & 80களில் வடசென்னையில் (யானை கவுணி) பிறந்து வசித்த ஒரு சாமான்ய பிராமணரின் பதிவு இது. அவரது பெயர் குறிப்பிடவில்லை நண்பர் ரசூல் மொய்தீன் https://www.facebook.com/amrasoolmohideen பதிவில்)


Wednesday, August 12, 2020

முதுபெரும் பாடலாசிரியரும், தமிழறிஞருமான வெண்பாக் கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமி மறைந்தார்.

 முதுபெரும் பாடலாசிரியரும், தமிழறிஞருமான வெண்பாக் கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமி உடல்நலக் குறைவால் தனது 102 ஆம் வயதில் இன்று காலமானார்.

மண்ணுக்கு மரம் பாரமா? மரத்துக்கு இலை பாரமா?

சின்னச் சின்ன நடைநடந்து, செம்பவள வாய் திறந்து

ஏன் சிரித்தாய் என்னைப் பார்த்து

- போன்ற பல வெற்றிப் பாடல்களை இயற்றியவர்தான் இந்த வெண்பாக் கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமி.

கண்களுக்குக் கண்ணாடி ஏதுமின்றி, 102 வயதைத் தொட்டும் இளைஞர் போல் சுறுசுறுப்பாக, அவரே சமைத்துச் சாப்பிட்டுத் தான் பெற்ற விருதுகளோடு சிறிய வீட்டில் வாழந்து வந்த  கவிஞரின் மரணம் அக்கிராமத்தினரிடம் மிகுந்த சோகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

குடத்துக்குள் ஒளிரும் குத்துவிளக்கு வறுமை வளாகத்தில் உலாவும் பெரியார், கொள்கைச் சிங்கம் கவிஞர் பி.கே.முத்துசாமி.

“இவரது பாடலுக்கு நான் அந்த நாள் ரசிகன்”-என்று கவிஞர் சுரதா வார இதழ் ஒன்றில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

"வெண்பா வேந்தர்", "இந்த நுாற்றாண்டின் புகழேந்தி"-போன்ற விருதுகளும் கவிஞருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

உலகத் திரைப்படங்களிலிருந்து இந்தியப் படங்களை வேறுபடுத்திக் காட்டும் ஒரு அடையாளம் திரைப்பாடல்கள். கிராம ஃபோன் - LP - SP  இசைத்தட்டுகளிலிருந்து 21 ஆம் நூற்றாண்டுத் திரையிசைப் பாடல்கள் வெகுவாக முன்னேறியிருந்தாலும் பாடல்கள் இல்லாமல் படங்கள் வெளிவருவது மிகமிகச் சொற்பமே.

சில படங்களின் பெயர்களோ, பாட்டிற்கு நடித்த நடிக, நடிகையர் பெயர்கள் கூட ஞாபகமில்லாமல் பாடல்களை முணுமுணுக்கும் பெரியவர்களை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். அதில் ஒரு சிலர் காட்சிகளின் கோணங்களைக் கூடச் சொல்லுமளவிற்குத் திறமை பெற்றிருப்பார்கள்.

பாடல்களை உருவாக்குவதில் பாடலாசிரியர், இசையமைப்பாளர், பாடகர், வாயசைக்கும் நடிக நடிகையர் எனப் பலரின் பங்களிப்புகள் இருப்பினும் சில பாடலாசிரியர்களே மக்களின் நெஞ்சங் கவர்ந்தவர்களாக வலம் வருகிறார்கள். அரை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்து காலத்தைக் கடந்து நிற்கும் பாடல்களை இயற்றிய பாடலாசிரியர்களுள் மருதகாசி, பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம், கவியரசு கண்ணதாசன், கவிஞர் சுரதா ஆகியோரைக் குறிப்பிட்டுச்  சொல்லலாம்.

இவர்களுக்கு மத்தியில், பல வெற்றிப்பாடல்களை எழுதிப் பொதுவெளியில் அடையாளங் காணப்படாத பாடலாசிரியர்களுள் ஒருவர்தான் வெண்பாக் கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமி.

கவிஞர் முத்துசாமி
கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமி, ஏராளமான வெண்பா, நூல்கள், கவிதை தொகுப்புகளை இயற்றியுள்ளார். அவரது படைப்புகளைப் பாதுகாக்க போதிய இட வசதி இல்லாததால், மூட்டைகளில் கட்டி வைத்துள்ளார். தன்னை சந்திக்க வருவோரிடம் வெகு ஆவலாக அந்த மூட்டையில் உள்ள படைப்புகளை எடுத்துக் காண்பித்து, அவை உருவான விதம் குறித்து விளக்குகிறார் வெளிச்சம் படாத கவிஞர் முத்துசாமி  

கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமி திராவிட இயக்கத்தில் தீவிரமாக இயங்கிவந்தவர். தி.மு.க. வில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு, இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றவர். முன்னாள் முதல்வர்கள் பேரறிஞர் அண்ணா, கலைஞர், எம்.ஜி.ஆர்., மற்றும் புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் போன்றோருக்கு மிகவும் பரிச்சயமானவராகவும் இருந்திருக்கிறார்.

"அண்ணா அறுபது", "பெரியார் புரட்சிக் காப்பியம்", ஜெயலலிதா பற்றிய "புரட்சித் தலைவியின் புரட்சிக் காப்பியம்" போன்றவை இவர் எழுதிய நூல்களில் சில.  மேலும் 15, 000 வெண்பாக்களும் 1000 கவிதைகளும் அடங்கும். "புரட்சித்தலைவி அந்தாதி" என்ற நூலையும், பெரியார், அண்ணா, எம்ஜிஆர்.,  போன்றோரைப் பாராட்டித் தனித்தனியே வெண்பாக்களையும் எழுதியுள்ளார்.

"பொன்னித் திருநாள்" படத்தில் ( 1960 ) கே.வி. மகாதேவன் இசையில் பி.பி. ஸ்ரீநிவாஸ் பாடும், ஏன் சிரித்தாய் என்னைப் பார்த்து? உன் எழில்தனை பாடவா  தமிழைச் சேர்த்து என்ற பாடலையும்,

"காவேரியின் கணவன்" படத்தில் மாப்பிள்ளை வந்தார் மாப்பிள்ளை வந்தார் மாட்டு வண்டியிலே பொண்ணு வந்தா பொண்ணு  வந்தா பொட்டி வண்டியிலே .... போன்ற பாடல்கள் இன்னும் மக்களால் முணுமுணுக்கப்படும் பாடல்களாக அவரை நினைவூட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன.

நாமக்கல் மாவட்டம் ராசிபுரம் புதுப்பட்டியை சேர்ந்தவர் வெண்பாக் கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமி. இவர் பள்ளிக்கல்வி மட்டுமே படித்துள்ளார். தமிழ், இலக்கியம் மீது கொண்ட காதலால் ஆயிரக்கணக்கான வெண்பாக்களை எழுதி உள்ளார். அந்தக் காலத்தில் மிகப்பெரிய தயாரிப்பு நிறுவனமாக விளங்கிய சேலம் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸில் இருந்தவர்களின் அறிமுகத்தால் அப்படியே சினிமாவுக்கு வந்தவர்.

இவரது தந்தையார் எஸ்.பி. கருப்பண்ணன், தாயார் காளியம்மாள். விவசாயத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே மிதிவண்டி நிலையக் கடைப் பணியில் ஈடுபட்டவர். திரைப்படம் மீது கொண்ட பேரார்வத்தால் தனது நிலத்தை விற்பனை செய்து, அதில் கிடைத்த பணம் மூலம் "தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்" என்ற திரைப்படத்தை எடுக்க முயற்சித்தார். அவரின் திரைப பட முயற்சி வெற்றிபெறவில்லை. அந்தத் திரைப்படத்தை அப்போதய பிரபல இயக்குநர் ஏ.கே. வேலனிடம் ஒப்படைத்தார். அந்தப் படத்தில் பாடல் ஆசிரியராக மட்டுமே பணிபுரிந்துள்ளார் - (மண்ணுக்கு மரம் பாரமா) "காவேரியின் கணவன்" ஏ.கே. வேலன் இயக்கிய படத்தில் இடம்பெற்ற "சின்னநடை நடந்து வா" - பாடல் மூலம் ரசிகர்கள் மத்தியில் மிகவும் பிரபலமானவர்.

பி.கே.முத்துசாமியின் மகன் ஒரு ஒளிப்பதிவாளர். மகள் கலையரசி ஆர். புதுப்பட்டியில் உள்ளார்.

2003 ஆம் ஆண்டு, தன்னுடைய மனைவியை இழந்த பின், மீண்டும் நாமக்கலுக்கே சென்ற கவிஞர் அங்கு வாடகை வீட்டில் தான் வசித்து வந்தார்.

இவர் படைப்பில் உருவான புத்தகங்களின் உரிமையை கூட, சென்னையில் உள்ள ஒரு நிறுவனத்திற்கு வழங்கிய இவர், கடைசி வரை தனக்கு அரசால் வழங்கப்பட்ட ரூ.1500/- பணத்தை கொண்டே வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தார்.

இவர் எழுதிய ஒரு நாடகத்தில், நடிகவேள் எம்.ஆர்.ராதா போன்ற திரைப் பிரபலங்கள் நடித்துள்ளனர்.

திரைப்படப் பாடல்களில் நம்மோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் தமிழறிஞர் வெண்பாக் கவிஞர் பி.கே. முத்துசாமிக்கு ( 20 அக்டோபர், 1918 - 11 ஆகஸ்ட், 2020 ) அஞ்சலி செலுத்துவோம்.

மதுரையிலிருந்து
பென்ஸி.

நன்றி: Kadayanallur Benzy   (https://www.facebook.com/kadayanallur.benzy)


Monday, August 10, 2020

பாலம் 3

தெலுங்கு மூலம்: கே.கே.மேனன் - தமிழில் : இக்வான் அமீர்
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் அரசாங்க ஜீப் வந்தது. அதிலிருந்து நான்கு பேர் இறங்கினார்கள். நிலத்தை அளக்கும் சங்கிலியுடன் மற்றொருவரும் இறங்கினார்.

“அய்யா யாருங்க?” என்று மோட்டா நாயக் கேட்டான்.

“சர்வேகாகாரர்கள். இந்த நிலத்தை அளப்பதற்கு வந்திருக்கிறோம்!” – என்றார் அவர்களில் ஒருவர்.

அவர்கள் யாராக இருந்தாலும், அவர்கள் வகித்த பதவி எதுவாக இருந்தாலும் அதில் மோட்டாவுக்கு அக்கறையில்லை. அதுபற்றி ஞானமும் அவனுக்குக் கிடையாது. அவனுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம்… தெளிவாய் புரிந்ததெல்லாம்.. ஒன்றே ஒன்றுதான்! அவர்கள் அங்கே செய்து கொண்டிருந்தது சித்திரவதைப்படலம்.

நன்றாக வளர்ந்திருந்த கத்திரி செடிகளின் இடையிலிருந்து சங்கிலியை இழத்துச் சென்றதால், அதில் சிக்கிக் கொண்டு பூக்களும், பிஞ்சுகளும் உதிர்ந்து கொண்டிருந்தன. சில செடிகள் ஒடிந்து நிலத்தில் சாய்ந்துவிட்டன. இந்தக் காட்சியை கண்டு குடும்பத்தார் அனைவரும் அழுதார்கள். அதன்பின்னர், நடந்த கொடுமை தாள முடியாமலிருந்தது. அறுவடைக்குத் தயாராக இருந்த வயலில் சங்கிலியை இழுத்துச் சென்றதால் முற்றியிருந்த கதிர்கள் எல்லாம் கொட்டிக் கொண்டிருந்தன.

சின்னவன் வந்ததும், நடந்ததை எல்லாம் சொன்னார்கள். எல்லாவற்றையும் கேட்டவன் ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை. மௌனமாகவே இருந்தான்.

“குழந்தை இறந்ததைப் போல், எண்ணி நாங்கள் அழுது கொண்டிருக்கிறோம்! நீ வாயே திறக்காமலிருக்கிறாயேடா!” – எரிந்து விழுந்தான் மோட்டா நாயக்.

அப்போதும் அவன் ஏதும் பேசவில்லை. சட்டென்று வீட்டிலிருந்து எழுந்து போய்விட்டான். அவ்வளவுதான். நான்கு நாட்களுக்கு அவனை காணவில்லை. எங்கே போனான்? என்ன செய்கிறான்? என்று அவர்களுக்குப் புரியவில்லை.

ஐந்தாவது நாள் பத்து பேருடன் வந்தான். அவர்களுக்கு வயற்காட்டைச் சுற்றிக் காட்டினான். பூக்கள் கொட்டிப் போன கத்திரித் தோட்டத்தையும், கதிர்கள் உதிந்து போன நெற்பயிரையும் வந்தவர்கள் பார்த்தார்கள். அதன்பிறகு எல்லோரும் மோட்டா நாயக்கின் வீட்டிற்கு வந்தார்கள். மோட்டா நாயக்கின் குடும்பத்தார் அவர்கள் முன் கைக்கட்டி நின்றார்கள்.

அப்போதும், மோட்டா நாயக்கின் சின்ன மகன் வாய் திறந்து பேசவில்லை. வந்தவர்கள் மட்டும், “நாங்கள் அனைவரும் எதிர்கட்சித் தலைவர்கள். நாளை நடக்கவிருக்கும் சட்டமன்ற கூட்டத்தில் உங்களுக்காக குரல் எழுப்ப இருக்கிறோம். உங்களுக்கு நியாயம் கிடைக்கும்வரை ஓய மாட்டோம்!” – என்று ஆறுதல் சொன்னார்கள்.

எதிர்க்கட்சிகாரர்களின் உறுதிமொழி ஆளும்கட்சிக்காரர்களின் உறுதிமொழியைப் போலவே இருந்தது. அவர்களின் எதிர்ப்பை முதல்வர் சட்டைச் செய்யவே இல்லை.

“அநீதிக்கு வளையாத ஏழை மக்களின் அரசு இது. அரசு நிலத்தை ஆக்கிரமிப்போர் யாராக இருந்தாலும் அந்த அநீதியைப் பார்த்துக் கொண்டு இந்த அரசால் பேசாமலிருக்க முடியாது!” – என்று திட்டவட்டமாக சட்டசபையில் முதல்வர் அறிவித்துவிட்டார்.

அரசியல்வாதிகளில் பலபேர், நகரின் முக்கிய இடங்களில் அரசு நிலத்தை ஆக்ரமித்துக் கொண்டிருந்தது முதல்வரின் திட்டவட்டமான இத்தகைய தீர்மானத்தால்தான் போலும் என்று எண்ணி மௌனமாகிவிட்டனர் எதிர்க்கட்சிக்காரர்கள்.

அரசு அதிகாரிகள் அளித்திருந்த பத்து நாள் கெடு முடிவடைந்தது.

மோட்டா நாயக் பைத்தியம் பிடித்தவன் போல் இருந்தான். இடத்தை காலி  செய்யாவிட்டால், புல்டோசரைக் கொண்டு இடித்துத் தள்ளி பலப்பிரயோகம் செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்று அதிகாரிகள் எச்சரித்தது காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது.

பாதி இரவு கழிந்தது.

சின்னவன் இன்னும் வீடு திரும்பவில்லை.

வீட்டில் யாருக்கும் தூக்கம் வரவில்லை.

யாரும் உணவு உண்ணவில்லை.

இருண்ட அந்த இரவில், சுவர்க்கோழிகளின் சத்தத்தைத் தவிர வேறெதுவும் கேட்கவில்லை. அரைமணி நேரத்திற்கு பிறகு, திடீரென ஏதோ சத்தம் கேட்க ஆரம்பித்தது. கோடாரியால் விறகுகளை பிளக்கும் சத்தம் போல அது இருந்தது. அதை யாரும் சட்டை செய்யும் நிலையில் அவர்கள் இல்லை.

பொழுது புலர்ந்தது.

மோடா நாயக்கின் பூர்வீகச் சொத்தை பறித்துக் கொள்வதற்காக அதிகார வர்க்கத்தினர் புறப்பட்டுவிட்டார்கள். முதலில், புல்டோசர், அதன் பின்னால் லாரி நிறைய போலீஸ் படையினர், அதன் பின்னால் அரசு ஜீப், அதில் வெள்ளையும், சொள்ளையுமாய் அதிகாரிகள்.. ஊர்வலம் அதிகார ஊர்வலம் புறப்பட்டது.

உயரமான மலை மீதிருந்த உன்னதமான பங்களாக்களின் மத்தியிலிருந்த சிமெண்ட் தரையைப் போல அமைக்கப்பட்டிருந்த தார் ரோடிலிருந்து பள்ளத்தாக்கில் அணிவகுப்பு இறங்கியது.

சற்று தூரம் முன்னேறியதும் சட்டென்று புல்டோசர் நின்றுவிட்டது. அதற்கு பின்னால் வந்து கொண்டிருந்த லாரி திடீரென பிரேக் போட்டதால் அதை பின்தொடர்ந்து வந்த ஜீப்பும் நின்றது. மக்கள் சேவையில் ஈடுபட்டிருந்த அதிகாரிகள் அந்த சம்பவத்தால் என்ன? ஏது? என்று அறியாமல் அலறி அடித்துக் கொண்டு இறங்கினார்கள். லாரியிலிருந்த போலீஸ்பட்டாளம் எகிறி குதித்த்து.

அதிகாரிகளின் நெஞ்சம் படபடத்தது.

“என்ன இது? ஏதோ விபரீதம் நடந்ததை போலிருக்கிறதே! யாரோ தீவிரவாதிகள் தடுத்து நிறுத்தியதைப் போலிருக்கிறதே!” – என்று ஒரு அதிகாரி பயத்துடன் சொன்னார்.

ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர்தான் சில அரசு அதிகாரிகள் கடத்தப்பட்டிருந்தனர். அது நினைவுக்கு வந்ததும், அதிகாரிகளிடம் பயம் அதிகரித்தது.

“நகரத்தின் மத்தியில் அத்தகைய அசம்பாவிதம் நடக்கும் வாய்ப்பில்லை!” – என்றார் மற்றொரு அதிகாரி.

அதற்குள் புல்டோசர் டிரைவர் ஓடிவந்தார்.

“என்ன? என்ன நடந்தது?” – அதிகாரிகள் பதட்டத்துடன் கேட்டார்கள்.

“வண்டி இனி ஒரு அடிகூட நகராது சார்?’ – என்றார்.

“ஏன்?

“நமக்கு முன்னால் ஒரு பெரிய கால்வாய் இருக்கிறது சார்!”

“இருக்கட்டும். அதை கடக்கதான் பாலம் இருக்கிறதே!”

“பாலமெல்லாம் இல்லை. வெறும் கால்வாய்தான் இருக்கு சார்!”

டிரைவர் சொன்னதை நம்பாமல் ஒரு அதிகாரி முன்னால் நடந்து போய் பார்த்தார்.

அங்கே,

பாலம் இல்லை.

பாலத்தை இணைக்கும் வெறும் தூண்கள் மட்டுமே இருந்தன.

(முடிந்தது)

முதல் பகுதியை வாசிக்க இணைப்பு: https://mrpamaran.blogspot.com/2020/07/1.html
இரண்டாம் பகுதியை வாசிக்க இணைப்பு: https://mrpamaran.blogspot.com/2020/07/2.html

(ஜுலை 16-31, 1996 சமரசம் இதழில் பிரசுரமானது. மூலமொழி: தெலுங்கு - நன்றி: ஈநாடு ஞாயிறு மலர், டிசம்பர் 3, 1995 - பக்கம் 10 மற்றும் 11)



Friday, August 7, 2020

இருளே விலகிவிடு!

இருளே விலகிவிடு!

ஒளியைச் சேர்த்துவிடு!

படம்: இக்வான் அமீர்,

காட்சி: அஹ்மது துபைல்

கேரளா விமான விபத்து: நூற்றுக்கணக்கான பயணிகள் கதி என்ன? விமானநிலைய பாதுகாப்பு குறித்து எழுப்பப்படும் கேள்விகள்

கேரள மாநிலம் கோழிக்கோடில் துபையிலிருந்து சுமார் 191 பேருடன் வந்த ஏர் இந்தியா பயணிகள் விமானம், ஓடுபாதையில் தரையிறங்கும்போது விபத்துக்குள்ளாகியதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. 

துபையில் இருந்து கோழிக்கோடுக்கு ஏர் இந்தியாவின் X1344 விமானம் இன்று இரவு 7.41 மணியளவில் விமான நிலையத்தில் தரையிறங்கும்போது இந்த சம்பவம் நடந்துள்ளதாக முதல் கட்ட விசாரணையில் தெரிய வந்துள்ளது.

விபத்துக்குள்ளான விமானத்தில் 174 பயணிகள் 10 கைக்குழந்தைகள், 2 விமானிகள் மற்றும் 5 விமானப் பணியாளர்கள் இருந்தனர் என்று இந்திய விமான போக்குவரத்துத்துறை ஊடகப்பிரிவு கூடுதல் தலைமை இயக்குநர் ராஜீவ் ஜெயின் தெரிவித்துள்ளார்.

ஓடுபாதையைவிட்டு விலகிய விமானம் இரண்டாக உடைந்து விபத்துக்குள்ளானதாக இந்திய விமான போக்குவரத்து தலைமை இயக்குனரகம் தெரிவித்துள்ளது. இந்த சம்பவம் தொடர்பான விசாரணைக்கும் அது உத்தரவிட்டுள்ளது. 

இந்த நிலையில் கோழிக்கோடு விமான நிலைய பாதுகாப்பு குறித்து கேள்விகள் எழுந்துள்ளன.

கோழிக்கோடு விமான நிலையம் அகலமான விமானங்களை இயக்குவதற்கு ஏதுவான விமான நிலையம் இல்லை என்கிறார் விமான போக்குவரத்து பாதுகாப்பு குறித்து போராடிவரும் ஷெனாய்.

கோழிக்கோடு விமான நிலையம் மலையின் மீது அமைந்துள்ள விமான நிலையமாகும். கடந்த காலங்களில் இந்த விமான நிலையத்தின் பாதுகாப்பு குறித்து இதுசம்பந்தமான வல்லுநர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர். குறிப்பாக, அகலமான அமைப்பு கொண்ட விமானங்களை இயக்குவது அதிக ஆபத்து என்று அவர்கள் எச்சரித்துள்ளனர்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்திய விமான நிலையங்கள் கட்டுப்பாடு ஆணையம், கோழிக்கோடு விமானநிலையத்தின் ஓடுபாதையைச் சுற்றி பாதுகாப்பு வேலியை அமைத்தது. ஆனால் அது போதுமானதா என்ற கேள்விகள் தற்போது எழுந்துள்ளன.

"எந்த ஒரு விமான நிலையத்திற்கும் ஓடுபாதையின் இரு பக்கங்களிலும், 150 மீட்டர் இடம் இருக்க வேண்டும். ஆனால் கோழிக்கோடில் அது கிடையாது. மேலும் இது, அகலமான விமானங்கள் இயக்குவதற்கு ஏற்ற விமான நிலையமும் அல்ல. இத்தகைய விமான நிலையத்தில் விமானங்களை இயக்குவது மிகவும் ஆபத்தானது.

ஹஜ் பயணத்திற்கான விமானங்கள் இங்கிருந்துதான் இயக்கப்படுகின்றன. இதுகுறித்து நான், இந்திய விமான போக்குவரத்து தலைமை இயக்குனரகத்திற்கு பலமுறை மின்னஞ்சல் அனுப்பியுள்ளேன். ஆனால் இதுவரை அவர்கள் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. 

எனவே இந்த விபத்து எனக்கு வியப்பளிக்கவில்லை. இந்த விபத்தால் இந்திய போக்குவரத்துத் துறையில் இருக்கும் பிரச்சனைகள் குறித்து உலகிற்கு தெரியவந்துள்ளது" - என்கிறார் விமானப் போக்குவரத்து பாதுகாப்பு குறித்து போராடிவரும் வழக்கறிஞரும், சமூக ஆர்வலருமான யஷ்வந்த் ஷெனாய். 

கடந்த 2010-ஆம் ஆண்டு மே 22-ஆம் தேதி, துபையில் இருந்து மங்களூர் வந்த ஏர் இந்தியா எக்ஸ்பிரஸ் பயணிகள் விமானம், நொறுங்கி விபத்துக்குள்ளானது. போயிங் 737-800 ரகத்தை சேர்ந்த அந்த விமான விபத்தில், 152 பயணிகள் மற்றும் 8 விமான ஊழியர்கள் உயிரிழந்தனர். அதில் 8 பேர் மட்டுமே உயிர் பிழைத்தனர்.

அந்த விமானமும் தரையிறங்க இருந்த சில நிமிடங்களில் மலைப்பகுதி அருகே விழுந்து விபத்துக்குள்ளானது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

Thursday, August 6, 2020

மற்றொரு பெய்ரூட் ஆகுமா வடசென்னை? அச்சத்தில் வாழும் மக்கள்!

பக்கம் பக்கத்திலேயே அமைந்துள்ள கச்சா எண்ணெய் சேமிப்பு கிடங்குகள், கொட்டப்பட்டு கிடக்கும் உரம் மற்றும் ரசாயன தொழிற்சாலைகளுக்கான வேதிப்பொருட்கள், ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட அனல் மின்நிலையங்களுக்கான நிலக்கரி சேமிப்பு கிடங்குகள் மற்றும் சமையல் எரிவாயு கிடங்குகள் என்று அடர்த்தியான பேராபத்துகள் நிறைந்த பகுதி வடசென்னை ~இக்வான் அமீர்
'''''''''''''''''''
2015-ஆம் ஆண்டு கரூரைச் சேர்ந்த தனியார் நிறுவனம் ஒன்று விவசாயப் பணிகளுக்கு என்று கூறி 740 மெட்ரிக் டன் அம்மோனியம் நைட்ரேட்டை வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்தது. ஆனால், அந்த தனியார் நிறுவனத்திடம் தகுந்த உரிமம் இல்லை என்று சொல்லி, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட அம்மோனியம் நைட்ரேட்டை சுங்கத் துறை பறிமுதல் செய்தது. இதனை எதிர்த்து தனியார் நிறுவனம் தொடர்ந்த வழக்கில், சுங்கத் துறைக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பு வெளிவந்தது.

பறிமுதல் செய்யப்பட்ட அம்மோனியம் நைட்ரேட் தற்போது மணலியில் உள்ள சுங்கத் துறையின் வேதிப் பொருட்களுக்கான கிடங்கில் 35 கண்டெய்னர்களில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. பறிமுதல் செய்யப்பட்ட அம்மோனியம் நைட்ரேட்டை ஏலம் விட முடிவுசெய்யப்பட்டும் அந்த பணிகள் துவங்கவில்லை. தற்போதும் அம்மோனியம் நைட்ரேட் மணலியில் உள்ள சுங்கத் துறை கிடங்கில்தான் இருப்பு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

கடந்த ஆகஸ்ட் 4-ஆம் தேதியன்று லெபனானில் உள்ள பெய்ரூட் துறைமுகத்தில் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த 2,750 மெட்ரிக் டன் அம்மோனியம் நைட்ரேட் வெடித்துச் சிதறியதில் 137-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் உயிரிழந்தனர். 5000-க்கும் அதிகமானோர் படுகாயமுற்றனர்.

வெடிப்பு நடந்த துறைமுகத்தில் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும் மதுரையைச் சேர்ந்தவர் அஜீஸ். ரசாயனபொருள் வெடிப்பு நடந்த சமயத்தில் தனது வீட்டில் குளித்து கொண்டிருந்தார். குளியலறையில் இருந்த கண்ணாடிகள் நொறுங்கியதில் இவர் கண்ணில் பலத்த காயம் ஏற்பட்டது. "இனி அவ்வளவுதான் எல்லாம் முடிந்தது என்று நினைத்தேன்" என்கிறார் அச்சம் சிறிதும் விலகாமல் அஜீஸ்.

"நாங்கள் முதலில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டதாகதான் நினைத்தோம். அதன் விளைவு சுனாமி என்பதும் தெரியும். ஏற்கெனவே இங்கு சுனாமியால் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது. வெடிப்பின் அதிர்வில் வீட்டின் கண்ணாடிகள் நொறுங்கி விழுந்தன, சுவர்கள் சரிந்தன. வெடி சத்தத்தில் கொஞ்ச நேரத்திற்கு காதே கேட்கவில்லை," என்கிறார் அஜீஸ்.

வெடிப்பின் பாதிப்பு, 15 கி.மீட்டர் தூரம் அளவுக்கு இருந்ததாக கூறும் அஜீஸ், தான் பணியாற்றும் அலுவலகம் முழுவதுமாக சேதமடைந்துவிட்டதாக தெரிவிக்கிறார்.

இந்தப் பின்னணியில் சென்னைக்கு அருகில் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் 740 மெட்ரிக் டன் அம்மோனியம் நைட்ரேட் குறித்து வடசென்னைவாசிகளிடம் பெருத்த கவலைகள் எழுந்துள்ளன.

ஏனென்றால், பக்கம் பக்கத்திலேயே அமைந்துள்ள கச்சா எண்ணெய் சேமிப்பு கிடங்குகள், கொட்டப்பட்டு கிடக்கும் உரம் மற்றும் ரசாயன தொழிற்சாலைகளுக்கான வேதிப்பொருட்கள், ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட அனல் மின்நிலையங்களுக்கான நிலக்கரி சேமிப்பு கிடங்குகள் மற்றும் சமையல் எரிவாயு கிடங்குகள் என்று அடர்த்தியான பேராபத்துகள் நிறைந்த பகுதி வடசென்னை.

இது தொடர்பாக செய்தியாளர்களிடம் விளக்கமளித்துள்ள சுங்கத் துறை அதிகாரிகள், அம்மோனியம் நைட்ரேட் பாதுகாப்பான முறையிலேயே சேமித்து வைக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் அந்த வேதிக் கிடங்கிற்கு அருகில் குடியிருப்புப் பகுதிகள் ஏதும் இல்லையென்றும் தெரிவித்தனர்.

அவை ஏலம் விடப்படாமல் சேமித்துவைக்கப்பட்டிருப்பது ஏன் எனக் கேட்டபோது, "2019 நவம்பரில்தான் இது தொடர்பாக நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. ஏல நடைமுறைகளை துவங்கும் காலத்தில் கொரோனா காரணமாக, ஊரடங்கு விதிக்கப்பட்டதால் அந்தப் பணிகள் முடங்கியதாகவும் விரைவில் அவற்றை மின்னணு ஏலத்தில் விட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்" என்று அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

உண்மையில், அம்மோனியம் நைட்ரேட் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் பகுதியைச் சுற்றிதான், கொருக்குப்பேட்டை ராதாகிருஷ்ணன் நகர், திருவெற்றியூர், மாதாவரம், மணலி, மணலி புதுநகர், எர்ணாவூர், எண்ணூர் போன்ற முக்கிய பகுதிகள் அமைந்துள்ளன. இந்தப் பகுதியில் வசிப்போர் அனைவரும் மீனவ மக்களும், உழைக்கும் சாமான்யருமே ஆவார்கள். எதேச்சையாக ஏதாவது விபத்துகள் நடந்தாலும் தப்பிக்க நிலபரப்பின்றி சுற்றியும் வேதிப்பொருள் ஆபத்து சூழ் பகுதியில் வசிப்பவர்கள்.

அதனால்தான், வடசென்னை மற்றொரு பெய்ரூட் ஆகிவிடக்கூடாதென்று கவலையில் வடசென்னைவாசிகள் அஞ்சிகொண்டிருக்கிறார்கள்.

லெபனான் பெய்ரூட் வெடிப்பு நிகழ்வுக்கு அரசின் அலட்சியம்தான் காரணம் என்று பொதுமக்கள் அரசாங்கத்தின் மீது கடுங்கோபத்தை வெளிப்படுத்தி வருகிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

Sunday, August 2, 2020

சூழலியல் தாக்க மதிப்பீடு 2020 வரைவு அறிக்கை என்ன சொல்கிறது? ஏன் எதிர்க்கிறார்கள்?

கடந்த மார்ச் மாதம் 12 ஆம் தேதி மத்திய அரசால் வெளியிடப்பட்ட இந்த புதிய வரைவில் ஏராளமான குறைபாடுகள் உள்ளன. அது முழுக்க பெருநிறுவனங்கள் நலனை மட்டுமே பேணுவதாக இருக்கிறது.

"தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அல்லது தேசிய நலன் சார்ந்து திட்டங்களுக்கு சூழலியல் மதிப்பீடு தேவையில்லை என்கிறது வரைவு.

நாளை எந்த திட்டத்தையும் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த திட்டம் எனக் கூறிவிடலாம், எந்த கருத்துக் கேட்பும் சூழலியல் மதிப்பீடும் செய்யாமல் அமல்படுத்தலாம்.

உதாரணமாக சொல்ல வேண்டுமானால் ஒரு சாலை விரிவாக்கத் திட்டம் கொண்டு வரப்படுகிறது என்றால், அது குறித்து மக்களிடம் கருத்துக் கேட்க வேண்டும். அதன் பின்பே அந்த திட்டத்தை அமல்படுத்த முடியும்.

நாளை, இதனை தேசிய முக்கியத்தவம் வாய்ந்த திட்டம். தேசிய நலனுக்கானது என வரையறுப்பார்கள். எந்த சூழலியல் மதிப்பீடும் இல்லாமல் அமல்படுத்துவார்கள்.

இப்போது மக்கள் கருத்தைக் கேட்டுவிட்டு அறிக்கையைத் திரித்துத் தரும் வேலை நடக்கிறது.

எதிர்காலத்தில் மக்கள் கருத்துக் கேட்பே வேண்டாம் என்பது ஜனநாயக படுகொலை. இந்த சூழலியல் மீது மட்டும் அல்ல ஜனநாயகத்தின் மீதான சம்மட்டி அடி

அதேபோல, மற்ற தொழிற்சாலைகள் குறித்த பொது கருத்துக்கேட்பு செயல்முறையை விரைவுபடுத்துவதற்காக, பொதுமக்கள் பங்கேற்புக்கு ஒதுக்கப்பட்ட கால அவகாசமும் 30 நாட்களிலிருந்து 20 நாட்களாகக் குறைக்கப்படுகிறது,

அடுத்துள்ள குறைபாடு அபாயகரமானது.

சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடு அறிக்கை இல்லாமலே ஒரு திட்டத்தைத் தொடங்கவும், ஏற்கனவே நடைமுறையில் உள்ள திட்டத்தை விரிவாக்கம் செய்யவும் இந்த வரைவு வழி வகை செய்கிறது.

சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடு அறிக்கையின்றி தொடங்கப்படும் அல்லது விரிவாக்கம் செய்யப்படும் இந்த திட்டங்கள் குறித்து பிறகு ஒரு குழு போடப்பட்டு ஆய்வு செய்து நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஒரு திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்ட பின்பு யார் அதனை முடக்குவார்கள். எளிமையாகக் சொல்ல வேண்டும் என்றால், ஒரு ஸ்டெர்லைட் ஆலையை மூட வைக்க எத்தனை பேர் உயிர் துறக்க வேண்டி இருந்தது!

தொழிற்சாலைகள் ஆண்டுக்கு இரண்டு முறை செயல்பாடுகள் குறித்த அறிக்கைகளைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்ற விதிமுறையை மாற்றி வருடத்திற்கு ஒரு முறை மட்டுமே தாக்கல் செய்தால் போதும் என புதிய வரைவில் கூறப்பட்டுள்ளது. இதுவும் ஆபத்தானது. இது தொழிற்சாலை சுற்றுச்சூழல் மீது ஏற்படுத்தும் தாக்கம் மற்றும் விளைவுகள் குறித்து தகவல்கள் தெரிந்து கொள்வதை மட்டுப்படுத்தும்.

சுற்றுச்சூழலின் முக்கியத்துவத்தின் மீது கவனம் செலுத்தாமல், தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்தின் கொள்கைகளைத் தாழ்த்துவது போல் உள்ளது.

குறிப்பாக இந்த அறிவிப்பு தொழிற்சாலை களின் சட்டவிரோதமான செயல்பாடுகளை சட்டப்பூர்வமாக்குவது போல் உள்ளது.

குறிப்பாக இன்னொரு விஷயத்தைக் கூற வேண்டுமானால், சூழலுக்கு ஊறு விளைவிக்கும் தொழிற்சாலைகளை எதிர்த்து சில அமைப்புகள் நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்கின்றன அல்லவா. அதனைத் தடை செய்கிறது இந்த வரைவு.

ஒரு நிறுவனத்தை எதிர்த்து குடிமை சமூகமோ, தனி நபர்களோ இனி நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்ல முடியாது. அரசு அமைப்புகள் மட்டுமே செல்ல முடியும் என்கிறது இந்த வரைவு. இது மோசமான ஆபத்தாக முடியும்,"

(பிபிசியிடம் பூவுலகின் நண்பர்கள் அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர் சுந்தராஜன்)


Sunday, July 26, 2020

அன்புள்ள டாக்டர் கபீல் கானுக்கு,




அன்புள்ள டாக்டர் கபீல் கானுக்கு,

தங்கள் மீது இறைவனின் சாந்தியும், சமாதானமும் என்றென்றும் நிலவுவதாக!

செத்த பிணங்களை வைத்து வணிகம் செய்யும் மருத்துவ உலகில், முடிந்தவரை பிடுங்கி பஞ்சபராரியாக்கும் மருத்துவர் இடையில், தாங்கள் தனி ஆளுமைப் பண்பாளராக மிளிர்வதைக் கண்டு உண்மையிலேயே உள்ளம் பூரிக்கின்றேன் டாக்டர்.

உ.பியின் கோராக்பூர் பாபா ராகவ தாஸ் (BRD) அரசு மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனையில் கடந்த ஐந்து நாட்களாக 60 க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் தகுந்த மருத்துவ சிகிச்சைகள் இன்றி பலியான சம்பவம் ஓரிரு நாட்களாகதான் உலகின் வெளிச்சத்துக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது.

முழுக்க... முழுக்க ஆட்சி எந்திரத்தின் கோளாறுகளால், அலட்சியத்தால்..  இந்த பிஞ்சு உயிர்களின் பலி நிகழ்ந்தது.

மாநில அரசு மருத்துவமனையில் போதிய மருத்துவர்கள் நியமிக்காததும், தகுந்த மருந்துபொருட்கள் இல்லாததும், உயிர்காக்கும் ஆக்சிஜன் சிலிண்டர்களின் பற்றாக்குறையுமாய் சேர்ந்து இந்த மரண பலிக்கு காரணமானது.

வெறுப்பு அரசியல் விதைகளை விதைத்து அரியணையில் அமர்ந்துள்ள வகுப்புவாத அதிகார வர்க்கத்துக்கு குடிமக்களுக்கான அடிப்படை வசதிகள் குறித்து என்னதான் கவலை? அதுவும் மாநில முதல்வரின் சொந்த தொகுதியிலேயே நடந்துள்ள இந்த உயிரிழப்பு அவர்கள் மக்களிடம் காட்டும் அக்கறையின்மையைத் தவிர சொல்லும் செய்திதான் என்ன?

டாக்டர் கான் சாப்,

ஒரு மருத்துவர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு நீங்கள் நிகழ்கால உதாரணம் என்பதில் பெருமையடைகிறேன்.

வெறுப்பு அரசியல்வாதிகள் அதிகார ஆர்ப்பாட்டத்துக்கு இடையே அமைதியாக தாங்கள் செய்திருக்கும் பணி மகத்தானது.

ஆகஸ்ட் 10 அன்றைய நள்ளிரவில், பிராணவாயு வினியோகத்துக்கான பிரதான குழாயில் எச்சரிக்கை மணி ஒலிக்கிறது. பிராணவாயுவின் அளவு குறைந்து போனதற்கான சிவப்பு அடையாள எச்சரிக்கை அது. உயிர்க்காக்கும் பிராணவாயுவின் அளவு ஓரிரு மணிநேரம்கூட தாக்குப்பிடிக்காது என்ற நிலையில் மருத்துவமனை பணியாளர்களும், மருத்துவர்களும் கைகளைப் பிசைந்து நின்ற கொடுமையான வேளை அது.

ஒரு குழந்தை மருத்துவரான நீங்கள் தாயுமானவராக அல்லவா அந்த நேரத்தில் மாறி நின்றீர்கள்..! எவ்வித பதட்டமும் படாமல் நிலைமையை சமாளிக்க முடிவெடுத்தீர்கள்..! சீராக திட்டமிட்டீர்கள்..! நேரடியாக களத்தில் இறங்கினீர்கள்! ‘ஒருவேளை திரும்பி வருவதற்குள் பிராணவாயு குறைந்து போனால்... செயற்கை சுவாசப் பைகளை (Ambu bag) பயன்படுத்தி குழந்தைகளை காக்க வேண்டும்!’ - என்று கீழ்நிலை மருத்துவர்களுக்கு ஆணை பிறப்பித்தீர்கள்.

ஓடோடி சென்று பிராணவாயு உருளைகளுக்கான வினியோகஸ்தரிடம் கெஞ்சியிருக்கிறீர்கள். அதுவரையிலான பாக்கித் தொகை கணக்கு முடிக்காமல் பிராணவாயுவை வழங்க முடியாது என்று கை விரித்த வணிகரிடமிருந்து தோல்வியுடன் திரும்பிவந்த நீங்கள் அத்துடன் நிற்கவில்லை.

நட்பு ரீதியாய் அண்டை மருத்துவமனைகளை அணுகி மூன்று பிராணவாயு உருளைகளை காரில் எடுத்து வருகிறீர்கள். அவற்றின் கொள்ளளவு வெறும் அரைமணி நேர பயன்பாடுதான்..!

காலை 6 மணி. பதற்றத்துடனேயே விடிகிறது. அவசர சிகிச்சைப் பெற்று வந்த பல குழந்தைகள் பிராணவாயு இல்லாமல் உயிருக்கு போராடும் தகவல் கேட்டு மீண்டும் பதறியடித்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு மருத்துவமனையாய் செல்கிறீர்கள். 12 பிராணவாயு உருளைகளை மீண்டும் இரவலாக பெற்று வருகிறீர்கள். இதற்காக நான்குமுறை பயணம் மேற்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

இந்நிலையில் மனம் இளகிய பிராண வாயு வினியோகஸ்தர் ஒரு நிபந்தனையுடன் உருளைகளை தர முன்வருகிறார். மோடி சர்க்காரின் பணமில்லா வர்த்தகம் - காஷ்லெஸ் எகனாமி ஏற்கனவே கேலியான நிலையில், கையில் பணம் கொடுத்து பிராணவாயு உருளைகளை வாங்கிக் செல்ல சம்மதிக்கிறார்.

உண்மையிலேயே உங்கள் தாய், தந்தையர் அற்புதமானவர்கள் டாக்டர் கான் சாப். இவ்வளவு தாராளமனம் கொண்டவராக  உங்களை வளர்த்திருக்கிறார்கள்..! உடனுக்குடன் பத்தாயிரம் ரூபாய் சொந்த பணம் கொடுத்து, அதுவரையிலான போக்குவரத்து செலவுகள் எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக் கொண்டு பிராணவாயு உருளைகளை நீங்கள் வரவழைத்திருக்காவிட்டால்... எங்கள் இளைய சிற்பிகளில் இன்னும் பலர் பரலோகம் சென்றிருப்பார்கள். எங்கள் தாய்மார்கள் ஆற்றாமையால் காலமெல்லாம் அழுதழுது புலம்பியிருப்பார்கள். எங்கள் ஆட்சியாளர்களோ வாக்குக்காக கிளிசரின் போடாமலேயே கண்ணீர் சிந்தியிருப்பார்கள்.

டாக்டர் கபீல் கானின் போற்றுதலுக்குரிய மனிதநேயப் பண்பை கண்டுக் கொள்ள முடியாமல், இந்நேரம், அநேகமாய் இந்திய ஊடகங்கள் அனைத்தும், பார்வையிழந்திருக்கலாம். செவிப்புலன் பறிபோய் இருக்கலாம். வாய்ப்பேச முடியாமையால் தடுமாறியிருக்கலாம். அதனால், தாங்களும், தங்களின் அரிய சேவையும், அவர்களின் உலகாயதப் புலன்களுக்கு படாமல் போயிருக்கலாம்.

ஆனால், அந்த சில மணி நேரத்தில் நீங்கள் பெற்றிருக்கும் மன நிம்மதியும், பெற்றோர்களிடமிருந்து பெற்ற ஆசிகளுக்கும், தங்களின் சகாக்களின் நெஞ்சார்ந்த பாராட்டுக்களும், அவற்றின் கனமும் வார்த்தைகளால் வடிக்க இயலாதவை டாக்டர்.

உண்மையிலேயே இவற்றையெல்லாம் நீங்கள் விளம்பரத்துக்காக செய்யும் அரசியல்வாதி இல்லை என்பதே உண்மை.

நீங்கள் சார்ந்த சமுதாயத்தின் இறந்த பெண்மணிகளின் சடலங்களை தோண்டியெடுத்து அவற்றை வன்புணர்ச்சிக்கு ஆளாக்குங்கள் என்று ஆக்ரோஷமாய் முழக்கமிட்டு, மதவாதம் அரசியல் கடிவாளத்தைக் கைப்பற்றிய அதே உத்தரப் பிரதேசத்தில்தான் நீங்களும் பணியில் இருந்தீர்கள்.

உங்கள் உணவு எது? உறைவிடம் எது? கல்வி எது? உணர்வுகள் எவை? என்று உங்கள் வீட்டு உள்ளறைகள் வரை அத்துமீறி நுழைந்து, மோசே காலத்து பனீஇஸ்ரவேலர் சமுதாயம் ஒடுக்கப்பட்டதுபோல, கடும் சட்டங்களால் ஒடுக்கிக் கொண்டிருக்கும் மதவாத சக்திகளின் மத்தியில்தான் அன்றாடம் நடந்தீர்கள். ஆனாலும், உங்கள் தனித்துவமும், ஆளுமையும் எவரும் உங்களை மிஞ்ச முடியாதளவு உயர்ந்தது என்பது எவ்வித சந்தேகமுமில்லை.

மாடுகளுக்குத் தரும் முக்கியத்துவத்தை மனிதர்களுக்கு தர மறுக்கிறது இந்த ஓட்டுக்கான ஆட்சி அதிகாரம். அப்படி மனிதர்களுக்கு முக்கியத்துவம் தந்திருந்தால்...

காராரும் வானத்தில் காணும் முழுநிலவே!
நீராரும் தண்கடலில் கண்டெடுத்த நித்திலமே!
ஆசை தவிர்க்கவந்த ஆணழகே சித்திரமே!
ஓசை யளித்துமலர் உண்ணுகின்ற தேன்வண்டே!
உள்ளம் எதிர்பார்த்த ஓவியமே என்மடியில்
பிள்ளையாய் வந்து பிறந்த பெரும்பேறே!
சின்ன மலர்வாய் சிரித்தபடி பால்குடித்தாய்
கன்னலின் சாறே கனிரசமே கண்ணுறங்கு!

என்று தாலாட்டுப்பாடி தூங்க வைக்க வேண்டிய மழலையரை தகுந்த மருத்துவ வசதிகள் இல்லாமல் பறிக் கொடுத்த தாய்மார்கள் இப்போது, ஒப்பாரி பாட வைத்துவிட்டார்களே நமது ஆட்சியாளர்கள்.

இனி, எதிர்கட்சிகளின் கூப்பாடுகள் விண்ணதிரும்..! முதல்வர் அய்யா ஆதித்யாநாத்தும் அவரது மதவாத கும்பல்களும் மற்றொரு பக்கம் மக்களை திசைத்திருப்ப எத்தனிப்பார்கள். மீண்டும் தீவிரவாதம் என்பார்கள். குண்டுகளை வெடிக்க வைப்பார்கள். இந்தியர் மனங்களை ஒட்ட வைக்க முயலும் அனைத்து முயற்சிகளையும் சீர்க்குலைப்பாரகள். நீங்களாகவே ஒரு மருத்துவரின் அரிய கடமையாய் கருதி, முன்னெடுத்து குழந்தைகளை காத்திருக்கும் முயற்சிகளைக்கூட திசைத்திருப்பி உங்கள் மீதே குற்றம் சுமத்தி தூக்கு மேடையிலேற்றினாலும் வியப்படைவதற்கு ஒன்றுமில்லை டாக்டர்..!

இந்த அனைத்து களேபரத்தின் மத்தியிலும், நல்லதொரு மனிதனை, மருத்துவ சேகவரை கண்ட மகிழ்ச்சி என் மனதில் பொங்கி பிரவாகிக்கிறது.

எப்போதும் கான்கள் உலகுக்கானவர்கள் அல்ல. மனித சேவையில் இறைவனைக் காண்பவர்கள் என்பது பாலூட்டும்போதே அன்னை ஊட்டியது என்று என்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடிகிறது. பெருமைப்பட முடிகிறது டாக்டர்.

நீங்கள் நீடூடி வாழ்க என்று மனம் வாழ்த்துகிறது டாக்டர் கபீல் கான்.


பெருமையோடு,

இக்வான் அமீர்
மூத்த இதழியலாளர்.
 13.08.2017
சென்னை