பேசாம நாட்டை குத்தகைக்கு கொடுத்திடலாம் போல!

 

சுரேசுகுமார் நாகராசன்
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
ரசினி ரசிகனுக அவரோட பதாகைக்குதான் பால் ஊத்துனானுங்க, ஆனா இந்த அரசியல் வியாபாரிங்க ரசினிக்கு உசுரோட இருக்கும்போதே பால் ஊத்தாம விட மாட்டாங்க போல இருக்கு!

இவனுகளை எப்படி காறி துப்பினாலும் பின்வாசல் வழியா, எப்படியாவது, எவனையாவது தொத்திக்கிட்டு தமிழ்நாட்டுக்கு வரணும்னுகிட்டு இருக்காணுவ... சரி அது கிடக்கட்டும்.

எவனை பார்த்தாலும், சாதி, மதம் கடந்து நேர்மையான, ஊழலற்றன்னு எல்லா பயலும் பீத்தி கிட்டு திரியிரானுவ! அடேய் இந்தியாவில் எவன் அரசியல் பண்ணாலும் ஊழலை ஒழிக்க முடியாதுடா வெண்ணெய்ங்களா!

ஏன்னா நம்ம பண்ணி வச்சிருக்க சிஸ்டம் அப்படி.... எவன் ஆட்சிக்கு வந்தாலும் தேர்தலுக்கு செலவு செஞ்ச கும்பணிகளுக்கு தான் ஜெயிச்சவன் விசுவாசமா இருப்பானுங்களே ஒழிய ஓட்டு போடுற சனங்களுக்கு அல்ல...! இது புரியாம ஜனநாயகம், சமத்துவ வெங்காயம்னு பேசிக்கிட்டு.

எனக்கு தெரிஞ்சு சாதி இல்லாத, சாதி பார்க்காத ஒரே மனுசங்க, காசுக்கு உடம்பை விக்கிற பாலியல் தொழிலாளிகள் மட்டும்தான். அவிங்க கிட்டவும் புடுங்கி ஏப்பம் விடுற வெங்கம் பயலுவ உலாவுற நாட்டுல, இப்போ ஒருத்தர் புதுசா நாத்து நட வந்திருக்கார். என்னத்த சொல்ல...?

அதுசரி! வாழத்தெரியாதவன் பெரும்பான்மையா வாழ்ற நாட்டுல, ஆளத் தெரியாதவந்தானே ஆட்சிக்கு வருவான்! இங்க எவனுக்கும் ஒழுங்கா ஆன்மீகமும் தெரியாது! அரசியலும் தெரியாது! இந்த லட்சணத்துல ஒவ்வொருத்தனுக்கும் பரம்பரை பெருமை, நாட்டு பெருமை வேற!

எனக்கு எல்லா கோவமும் இந்த பாழாய் போன கோரோனா மேலதான்... அதாவது ஒழுங்கா தன் வேலையை செஞ்சிருந்தா, பாதி நாடாவது சுத்தமாயிருக்கும்!

அட்லீஸ்ட் பார்லிமெண்டுக்கு உள்ளேயாவது கோரோனா போயிருந்தா நாடு தப்பிச்சிருக்கும்.

அதுனாலதான் ரசினி இப்போ வந்து சொல்றார்; ‘ஒழுங்கா இப்பவாவது தப்பிச்சிருங்க. இல்லைண்ணா எப்பவும் தப்பிக்க முடியாதுன்னு!’ நமக்கு கடைசி சான்சு கொடுத்திருக்காப்புல.... நம்ம ஆளுங்கதான் விவரம் தெரியாம ஆடு மாதிரி தலையை நீட்டி கிட்டு இருக்காணுங்க!

ஆனா நம்ம பயலுவ, கிழவி ஆயிட்டு சமஞ்சாலும், கல்யாணம் பண்ணி வைக்காம விடமாட்டோம்னு அவரை புடிச்சி டார்ச்சர் பண்ணி இழுத்துட்டு வந்துட்டானுங்க...!

ரசினியும் விவரமா... பேசுறது நான்தான்,  ஆனா  நான் பேசுறதுக்கு எழுதி கொடுத்தது இன்னொருத்தர்ன்னு சாடையா சொன்னாலும், ரசிக குஞ்சுகளுக்கு புரியமாட்டேங்கு....!

இங்க திராவிடமும் சரியில்லை; தேசியமும் சரியில்லை! நடிகனும் சரியில்லை; கொடி புடிச்சவனும் சரி இல்லை! ஏன்னா எல்லா பயலுகளும் ஆட்சிக்கு வந்த உடனே ஒன்னு முதலாளி பயலுக்கு வேலை பாக்குறானுங்க! இல்லாட்டி அவங்களே முதலாளி ஆயிடுறாங்க.

அதனால, பேசாம நாட்டை கும்பணி காரங்க கிட்டையே இன்னும் ஒரு ஐநூறு வருஷத்துக்கு குத்தகைக்கு கொடுத்திருங்க. India Private Limted னு பேர் வச்சுக்கலாம்.

என்ன நான் சொல்றது?

(நன்றி: https://www.facebook.com/sureshkumar.nagarajan.5)

Read More

இறைவா இதற்கு நீயே சாட்சி: மீலாது நபி சிறப்புக் கட்டுரை

 

இக்வான் அமீர்

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''

நபிகளார் சிறு வயது முதலே உயரிய ஒழுக்கப் பண்பாளராகவே இருந்தார். மென்மையும், நளினமும் அவரது அணிகலன்களாகத் திகழ்ந்தன. சக மனிதர் மீது அவர் கொண்ட அன்பும், நேசமும் அளப்பரியது. ஒழுக்கச் சீர்கேடுகளிலிருந்து மனித இனத்தை மீட்டெடுக்க அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் ஈடில்லாதவை. இளம் வயதிலேயே தந்தையையும், தாயையும் இழந்த அனாதையான நபிகளார், சக மனிதர்களின் துன்பங்களிலிருந்து அவர்களை மீட்டெடுக்கும் தாயாக இருந்தார்.

 

நபிகளார் காலத்தில், சமூகத்தில் நிலவிவந்த சீர்கேடுகள் சதா அவரை அலைக்கழிக்க, அவற்றிற்கான தீர்வு தேடி அவர் தனிமையில் இருக்கலானார். அதற்காக அவர் மக்காவுக்கு வெளியில் இருந்த ஹிரா மலையின் நூர் என்னும் குகையில் தனித்தும், விழித்தும், பசித்துமிருக்க நேர்ந்தது. சக மனிதர்களின் மீதான இத்தகைய கவலையால் இறைவனின் தரப்பிலிருந்து பெற்றதுதான் திருக்குர்ஆன் என்னும் வாழ்வியல் வழிகாட்டியின் துவக்கமானது.

 

எது பிறருக்கு அருளுரையாய் இறைவனின் தரப்பிலிருந்து வழங்கப்பட்டதோ அதன்படி தம்மை வடிமைத்துக் கொண்டு முன்னுதாரணமாகத் திகழ்ந்தார் அவர். அந்த இறை வழிகாட்டுதல் ஒன்றே மனிதப் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வு என்று உறுதியாக நம்பினார். அதை, உற்றார், உறவினர், அண்டை, அயலார் என்று அனைத்துத் தரப்பிலும் சேரக்க முயன்றார். மிகவும் இனிய வார்த்தைகளால், மென்மையான போக்கால் தமது பரப்புரைகளைச் சுமந்து சென்றார். மக்கத்துத் தெருக்கள், வணிகச் சந்தைகள், பிரமுகர்களின் கூடாரங்கள், தாயிப் போன்ற அண்டை நகர வீதிகள் என்று சுற்றி அலைந்து அதற்காக அவர் பல சிரமங்களை மேற்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அதற்கான உதாரண சம்பவம் இது.

 

உணவை மறுத்த நபிகளார்

 

மிகவும் களைப்புடன் அப்போதுதான் திரும்பியிருந்தார் நபிகளார். தமது போதனைகளை நிராகரிக்கும் மக்கள் குறித்து பெரும் கவலை அவர் முகத்தில் வேதனையை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. தமது அன்புக் கணவரின் முகவாட்டத்தைக் கண்டு பதறிப்போன கதீஜா நாச்சியார் அமுது படைக்க அவரை அமர வைக்கிறார்.

 

பசியோடிருந்த நபிகளாரும் ஒரு கவளம் உணவை உண்ண வாயருகே கொண்டு செல்கிறார். அதே நேரத்தில், வீட்டுக்கு வெளியே அயலகத்திலிருந்து வந்த ஒட்டகக் குழுவொன்று பாதையைக் கடந்து செல்லும் சத்தம் கேட்கிறது.

 

உண்ண வாயருகே கொண்டு சென்ற உணவுக் கவளத்தை வைத்து விட்டு முக மலர்ச்சியோடு நபிகளார் எழுந்து கொள்கிறார். பதறிப்போன கதீஜா நாச்சியாரோ, “அண்ணலே..! சோறு உண்டுவிட்டுச் செல்லலாமே” என்று அன்பொழுகக் கேட்கிறார்.

 

“கதீஜா.. கேட்டீரா.. . வீட்டுக்கு வெளியே ஒட்டகக் குழுவின் காலடி சப்தத்தை..? ஆம்… அயலகத்திலிருந்து ஏதோ வணிகக் கூட்டமொன்று இவ்வழியே செல்லும் அறிகுறி இது.”

 

“உண்மைதான் அண்ணலே..! இருக்கட்டும்… ஒரேயொரு கவளம் உணவாவது உண்டுவிட்டு செல்லலாமே.!” என்று சொன்ன கதீஜா நாச்சியாரை இடைமறித்த நபிகளார்,

 

“என்ன சொன்னீர் கதீஜா? நான் ஒரு கவளம் உணவு உண்டுவிட்டுச் செல்வதற்குள் அந்த ஒட்டகக் குழு, மக்காவைக் கடந்துவிட்டால் நான், அவர்களுக்கு எனது போதனைகளைச் சொல்ல முடியாத நிலைமைக்கு அல்லவா ஆளாகிவிடுவேன்..! நாளை நான் இதற்காக இறைசந்நிதியில் அல்லவா பதில் சொல்லியாக வேண்டும்!” என்று பதற்றத்துடன் நபிகளார் சொல்கிறார்.

 

இந்த அக்கறை, சமூக அவலங்களிலிருந்து மக்களைக் கரைசேர்ப்பதற்கான துடிதுடிப்பு ஏறக்குறைய 23 ஆண்டுகள் தொடர்ந்தது. மக்காவைத் துறந்து மதீனாவரை சென்றது. நபிகளாரின் அரசியல் தலைமையகமாக மதீனா மாறியும், பல்வேறு போர்முனைகளைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது.

 

கடைசியில் மக்கா வீழ்ந்து முழு அரசியல் அதிகாரம் நபிகளார் வசமான அந்த இறுதித் தருணங்களில், நபிகளாரின் கவலை முற்றுப் பெற்றதாய் இல்லை. ஹிரா மலையின் நூர் குகையில் முதன்முதலில் பெற்ற வேதவெளிப்பாட்டிலிருந்து அரஃபாத் திடல்வரை இந்த கவலையே நபிகளாருக்குள் மேலோங்கி இருந்தது.

 

நபிகளாரின் அய்யப்பாடு

 

“பொறுப்புகளைச் சரியாக நிறைவேற்றினேனா?” - என்ற ஐயப்பாடு நபிகளாரின் ஹஜ்ஜதுல் விதா என்னும் அந்த இறுதி ஹஜ்ஜிலும் எதிரொலிக்கிறது.

 

அலைகடல்போல வெள்ளுடையில் லட்சக்கணக்கான நபித்தோழர், தோழியர்களால் அரஃபாத் திடல் நிரம்பி வழிகிறது. தமது நபித்துவ உழைப்பின் பலன் அறுவடையாக நபிகளார் அங்கு குழுமியிருக்கும் மக்கள் வெள்ளத்தைக் காண்கிறார். திருக்குர்ஆனின் கடைசி வேத வெளிப்பாடும் அங்கு முற்றுப் பெறுகிறது.

 

வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க ஹஜ்ஜுப் பேருரையாக வரலாற்றில் போற்றப்படும் அந்த பேருரைக்கு பின், நபிகளார் மனதில் தொக்கி நின்ற கேள்வி அத்திடலில் மக்கள் முன் இப்படி வெளிப்படுகிறது:

 

“மக்களே…! உங்களுக்கு நான் இறைவனின் திருச்செய்தியை முற்றிலும் சரியான முறையில் சேர்த்துவிட்டேனா?”

 

தங்கள் கொள்கை போதனைகளின் அடிப்படையிலான ஒரு கட்டமைப்பு, அரசியல் அதிகாரம் மக்காவைத் தாண்டி மதீனாவில் உருவெடுத்திருந்தது. அந்நிலையிலும் நபிகளாரின் உள்ளத்திலிருந்து அந்த கேள்வி உருவெடுக்கிறது என்பது முக்கியமானது!

 

அரஃபா திடலில் குழுமியிருந்த மக்கள், “ஆம்… இறைவனின் திருத்தூதரே! தங்கள் பொறுப்புகளை சரியான முறையில் நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள்!” என்று விண்ணதிர முழங்குகிறார்கள்.

 

நபிகளாரின் திருமுகம், பூரண நிலவொளியாய் பிரகாசிக்கிறது. அதரங்களில் புன்னகை இழையோடுகிறது. நாசியிலிருந்து பெருமூச்சு வெளிப்படுகிறது. தமது சுட்டுவிரலை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, “இறைவா… இதற்கு நீயே சாட்சி!” என்று மூன்று முறை அவர் உச்சரிக்கிறார்.

 

வாழும் சமூகத்தின் மீதான நபிகளாரின் இந்த அளவற்ற நேசத்தைத்தான் திருக்குர்ஆன் இப்படி சிலாகிக்கிறது:

 

“இவர்கள் இந்த அறிவுரையின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளவில்லையென்றால் இவர்கள் பின்னே கவலைப்பட்டு உயிரை மாய்த்துக்கொள்வீரோ நபியே..!”

 

(தி இந்து நாளேட்டில், 15 டிசம்பர் 2016, அன்று பிரசுரமான கட்டுரை. இணைப்புக்கு: https://www.hindutamil.in/news/spirituals/92170-.html)

Read More

மற்றொரு பெய்ரூட் ஆகுமா வடசென்னை? அச்சத்தில் வாழும் மக்கள்!

பக்கம் பக்கத்திலேயே அமைந்துள்ள கச்சா எண்ணெய் சேமிப்பு கிடங்குகள், கொட்டப்பட்டு கிடக்கும் உரம் மற்றும் ரசாயன தொழிற்சாலைகளுக்கான வேதிப்பொருட்கள், ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட அனல் மின்நிலையங்களுக்கான நிலக்கரி சேமிப்பு கிடங்குகள் மற்றும் சமையல் எரிவாயு கிடங்குகள் என்று அடர்த்தியான பேராபத்துகள் நிறைந்த பகுதி வடசென்னை ~இக்வான் அமீர்

'''''''''''''''''''

2015-ஆம் ஆண்டு கரூரைச் சேர்ந்த தனியார் நிறுவனம் ஒன்று விவசாயப் பணிகளுக்கு என்று கூறி 740 மெட்ரிக் டன் அம்மோனியம் நைட்ரேட்டை வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்தது. ஆனால், அந்த தனியார் நிறுவனத்திடம் தகுந்த உரிமம் இல்லை என்று சொல்லி, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட அம்மோனியம் நைட்ரேட்டை சுங்கத் துறை பறிமுதல் செய்தது. இதனை எதிர்த்து தனியார் நிறுவனம் தொடர்ந்த வழக்கில், சுங்கத் துறைக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பு வெளிவந்தது.

பறிமுதல் செய்யப்பட்ட அம்மோனியம் நைட்ரேட் தற்போது மணலியில் உள்ள சுங்கத் துறையின் வேதிப் பொருட்களுக்கான கிடங்கில் 35 கண்டெய்னர்களில் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. பறிமுதல் செய்யப்பட்ட அம்மோனியம் நைட்ரேட்டை ஏலம் விட முடிவுசெய்யப்பட்டும் அந்த பணிகள் துவங்கவில்லை. தற்போதும் அம்மோனியம் நைட்ரேட் மணலியில் உள்ள சுங்கத் துறை கிடங்கில்தான் இருப்பு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

கடந்த ஆகஸ்ட் 4-ஆம் தேதியன்று லெபனானில் உள்ள பெய்ரூட் துறைமுகத்தில் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த 2,750 மெட்ரிக் டன் அம்மோனியம் நைட்ரேட் வெடித்துச் சிதறியதில் 137-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் உயிரிழந்தனர். 5000-க்கும் அதிகமானோர் படுகாயமுற்றனர்.

வெடிப்பு நடந்த துறைமுகத்தில் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும் மதுரையைச் சேர்ந்தவர் அஜீஸ். ரசாயனபொருள் வெடிப்பு நடந்த சமயத்தில் தனது வீட்டில் குளித்து கொண்டிருந்தார். குளியலறையில் இருந்த கண்ணாடிகள் நொறுங்கியதில் இவர் கண்ணில் பலத்த காயம் ஏற்பட்டது. "இனி அவ்வளவுதான் எல்லாம் முடிந்தது என்று நினைத்தேன்" என்கிறார் அச்சம் சிறிதும் விலகாமல் அஜீஸ்.

"நாங்கள் முதலில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டதாகதான் நினைத்தோம். அதன் விளைவு சுனாமி என்பதும் தெரியும். ஏற்கெனவே இங்கு சுனாமியால் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது. வெடிப்பின் அதிர்வில் வீட்டின் கண்ணாடிகள் நொறுங்கி விழுந்தன, சுவர்கள் சரிந்தன. வெடி சத்தத்தில் கொஞ்ச நேரத்திற்கு காதே கேட்கவில்லை," என்கிறார் அஜீஸ்.

வெடிப்பின் பாதிப்பு, 15 கி.மீட்டர் தூரம் அளவுக்கு இருந்ததாக கூறும் அஜீஸ், தான் பணியாற்றும் அலுவலகம் முழுவதுமாக சேதமடைந்துவிட்டதாக தெரிவிக்கிறார்.

இந்தப் பின்னணியில் சென்னைக்கு அருகில் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் 740 மெட்ரிக் டன் அம்மோனியம் நைட்ரேட் குறித்து வடசென்னைவாசிகளிடம் பெருத்த கவலைகள் எழுந்துள்ளன.

ஏனென்றால், பக்கம் பக்கத்திலேயே அமைந்துள்ள கச்சா எண்ணெய் சேமிப்பு கிடங்குகள், கொட்டப்பட்டு கிடக்கும் உரம் மற்றும் ரசாயன தொழிற்சாலைகளுக்கான வேதிப்பொருட்கள், ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட அனல் மின்நிலையங்களுக்கான நிலக்கரி சேமிப்பு கிடங்குகள் மற்றும் சமையல் எரிவாயு கிடங்குகள் என்று அடர்த்தியான பேராபத்துகள் நிறைந்த பகுதி வடசென்னை.

இது தொடர்பாக செய்தியாளர்களிடம் விளக்கமளித்துள்ள சுங்கத் துறை அதிகாரிகள், அம்மோனியம் நைட்ரேட் பாதுகாப்பான முறையிலேயே சேமித்து வைக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் அந்த வேதிக் கிடங்கிற்கு அருகில் குடியிருப்புப் பகுதிகள் ஏதும் இல்லையென்றும் தெரிவித்தனர்.

அவை ஏலம் விடப்படாமல் சேமித்துவைக்கப்பட்டிருப்பது ஏன் எனக் கேட்டபோது, "2019 நவம்பரில்தான் இது தொடர்பாக நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. ஏல நடைமுறைகளை துவங்கும் காலத்தில் கொரோனா காரணமாக, ஊரடங்கு விதிக்கப்பட்டதால் அந்தப் பணிகள் முடங்கியதாகவும் விரைவில் அவற்றை மின்னணு ஏலத்தில் விட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்" என்று அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

உண்மையில், அம்மோனியம் நைட்ரேட் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் பகுதியைச் சுற்றிதான், கொருக்குப்பேட்டை ராதாகிருஷ்ணன் நகர், திருவெற்றியூர், மாதாவரம், மணலி, மணலி புதுநகர், எர்ணாவூர், எண்ணூர் போன்ற முக்கிய பகுதிகள் அமைந்துள்ளன. இந்தப் பகுதியில் வசிப்போர் அனைவரும் மீனவ மக்களும், உழைக்கும் சாமான்யருமே ஆவார்கள். எதேச்சையாக ஏதாவது விபத்துகள் நடந்தாலும் தப்பிக்க நிலபரப்பின்றி சுற்றியும் வேதிப்பொருள் ஆபத்து சூழ் பகுதியில் வசிப்பவர்கள்.

அதனால்தான், வடசென்னை மற்றொரு பெய்ரூட் ஆகிவிடக்கூடாதென்று கவலையில் வடசென்னைவாசிகள் அஞ்சிகொண்டிருக்கிறார்கள்.

லெபனான் பெய்ரூட் வெடிப்பு நிகழ்வுக்கு அரசின் அலட்சியம்தான் காரணம் என்று பொதுமக்கள் அரசாங்கத்தின் மீது கடுங்கோபத்தை வெளிப்படுத்தி வருகிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

Read More

சாத்தான்குளம் கொடூரன்களைவிட கொரோனா எவ்வளவோ மேல்!

இன்று ஜுன் 26, சித்திரவதையால் (International Day in Support of Victims of Torture) பாதிக்கப்பட்டுள்ளோருக்கு ஆதரவு தரும் நாள். மனித உரிமைகள் சம்பந்தமான விழிப்புணர்வு, முன்னெடுக்க வேண்டிய நாள். தன்னார்வலர்கள், தொழிற்சங்கங்கள், அரசியல் அமைப்புகள் ஒன்று சேர்ந்து சித்திரவதையால் பாதிக்கப்படுவோருக்கு உரத்து குரல் எழுப்பி, நீதியைப் பெற்றுத் தர வேண்டிய நாள்! ~இக்வான் அமீர்

 

'''''''''''''''''''''''''‘’

 இரவெல்லாம் தூக்கம் வரவில்லை எனக்கு!

அப்படி என்னதான் செய்துவிட்டார்கள் ஜெயராஜும், பென்னிஸீம்?

இந்தளவு கொடுமை இழைக்குமா சொந்த நாட்டின் சொந்த போலீஸ்?

நம்பவே முடியவில்லை!

ஒரேயடியாக சுட்டு கொன்றுவிட்டிருக்கலாம்!

அந்த சித்திரவதை வலியின் வேதனை தெரியாமலிருக்க.. கண நேரத்தில் பாயும் தோட்டாவின் வலியோடு எல்லாம் முடிந்திருக்கும்?

துடிக்க.. துடிக்க.. கதற.. கதற.. அண்டை. அயலாரின் காதுகள் செவிடாகி போனதேன்?

எல்லாம் அறியாமையும், சுயநலமும் ஒருசேர வாய்க்க பெற்ற சுயநல மக்களின் ஜனநாயக அமைப்பில் அவரவர் கால்களில் படும்போதுதான் வலி தெரியும் போலும்!

குற்றவாளிகளாயினும், தண்டனை அளவீடு மிஞ்சுவதில்லை எங்கும்!

அரசு பதக்கங்களும், பாராட்டுகளும், பதவி உயர்வுகளும், சாதீய அமைப்புமான அரசியல் சமூக அமைப்பில் இந்த அதிகார அத்துமீறல்கள் கட்டுக்கடங்காதவை!

தலைக்காய்ந்தவர்களும், சாமான்யர்களும் வாழ தகுதியற்றவர் என்கிறதா இந்த அதிகார அத்துமீறிய அரசியல் அமைப்பு? அல்லது ஒவ்வொரு கணமும் இருப்புகளுக்கான போராட்டமும், விழிப்புணர்வூட்டும் மக்களுக்கான தலைமையும் அவசியம் என்கிறனவா சாத்தான்குளம் படுகொலைகள்?

ஒரு ஜார்ஜ் பிளாய்ட் மூச்சுவிட திணறி இனவெறியனால் கொல்லப்பட்டதற்கு ஒட்டுமொத்த அமெரிக்க சமூகம் திரண்டு நின்றதே தெருக்களில்! நீதி கேட்டு நடந்த அந்த உக்கிர மக்கள் திரள்முன் மண்டியிட்டதே அதிகாரம்! நம்மால் ஏன் செய்ய முடியவில்லை! காரணங்களின் முடிவில் தீர்வாய் தடைபோட்டு நிற்பது அதே தன்னலம்தான்!

வலி பொறுக்க முடியாமல், ஓங்கி.. ஓங்கி ஒலிக்கின்றன பெரியவர் ஜெயராஜின், தம்பி பென்னிஸின் ஓலங்கள்! அதோ தெரித்து சுவர்களில் ஒட்டிக் கொள்கின்றன பிய்ந்தபோன அவர்களின் முன்பின் மறைவான அவையங்களின் நுண்ணிய ரத்தம் தோய்ந்த தசைகள்!

இதே வேதனை, இதே தண்டனை ஆட்சியாளர் முதற்கொண்டு கடைநிலை அதிகாரம்வரை பெற வேண்டாமா? அவர்களின் ஒவ்வொரு அணுத்துகள்களும் அதேஅளவு வேதனையை அனுபவிக்க வேண்டாமா? அதுதானே சமநீதி! அதுதானே பாதிக்கப்பட்டவரின் இழப்புக்கான முதல்நிலை இழப்பீடாக இருக்க முடியும்? மீண்டும் அதிகாரம் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுவதை தடுக்கும்?  

நாகரீக சமூகம் என்று சொல்லிக்  கொண்டு ஒரு காட்டுமிராண்டி சமூகத்தின் நுழைவாயிலில் நிற்கிறோமோ நாம்!

இந்த அதிகார வெறிப்பிடித்த கொடுமைக்கார்ரகளைவிட கொரோனோ எவ்வளவோ மேல்!

''''''''''''''''''''''''''''

Read More

சிறப்புக் கட்டுரை: 'ராக்கெட் கனவுகள்'

மணிக்கூண்டின் முட்கள் இரவு 8.40 மணி என்றன. கிளம்பத் தயாரான பேருந்தில் ஓடிப் போய் ஏறிக் கொண்டேன். உயரமான பின் சீட் என்னை 'வாங்க" என்று வரவேற்க அமர்ந்தேன்; பேருந்து புறப்பட்டது.

"வாழ்த்தியார்.. வாழ்த்தியார்.. பஸ் நிறுத்து.." - சிறு கும்பலொன்று வார்த்தை 'குழறுல்களுடன்' பேருந்தை விரட்டியது.

"டிரைவர்.. கொஞ்சம் நிறுத்தப்பா..!" - நடத்துனரின் சமிக்யைினால் பேருந்து மெதுவானது.

முட்டியும், மோதியும் இருவர், மூவராக எல்லோரும் பேருந்தில் ஏற, கடைசியானவரும் ஒருவழியாய் ஏறி படியிலேயே நின்றிருக்க, பேருந்து விரைவாகச் சென்றது. முன்னால் நடத்துனர் டிக்கெட் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

அவர்களைத் தெளிவாக நோட்டமிட்டேன்.

எல்லோரும் நான் பணி புரியம், இந்தியாவின் தலைச்சிறந்த வாகன உற்பத்தி ஆலையின் இரவு நேர பணியாளர்கள். அவர்களுடன் சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த தொழிற் சங்கத் தேர்தலில், "பாட்டாளியின் தோழர்களாகவும், உழைக்கும் வர்கத்தின் நண்பர்களாகவும்" போஸ்டர்களில் சித்தரிக்கப்பட்டு தேர்தல்களில் வென்றவர்கள், இப்போது மதுவினால் சிறுமூளை செயலிழந்து போயிருந்தனர். உணவு இடைவேளையில், வெளியே வந்து மதுவின் போதையுடன் தொழிற்சாலைக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

"தல்வரே..! வரட்டுமா..? சொன்ன விஷயத்தை மறந்துடாதீங்கோ..!" - படியில் நின்றிருந்தவர், தன்னை மறந்திருந்த சங்கப் பிரதிநிதியிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டிருந்தார்.

"ஹி..ஹி.. போறீயா..ம்.. ம்.. கவல்படாத..! நான் அதை கவனிச்சுக்றேன்..!" - அவரும் விடை கொடுத்து, தள்ளாடிக் கொண்டே பேருந்தின் அகலத்தை அளந்து சென்றுக் கொண்டிருந்த தன் சகாக்களுடன் போய்ச் சேர்ந்து கொண்டார்.

முன்னால் சென்று கொண்டிருந்த பேருந்தை நாங்கள் சென்று கொண்டிருந்த பேருந்து விரட்ட... படியில் நின்றிருந்தவர் தான் என்ன செய்கிறோம் என்று உணர்வில்லாமல் பேருந்திலிருந்து இறங்க ஆரம்பித்தார்.

நான் எழுந்தபோய் தடுப்பதற்குள் அது நிகழ்ந்துவிட்டது; தரையில் கால்களைப் பதித்தவர், பேருந்தின் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் ... பேருந்தோடு இழுக்கடிக்கப்பட்டு .. பிடி நழுவி ... மூன்று, நான்கு முறை  நடுரோட்டில் உருண்டு.. புரண்டு.. மல்லாக்க அடங்கினார். 

பின் கண்ணாடி வழியே இக்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நான், பதறி எழுந்துபோய், அவர்களுடைய சகாக்களிடம் சொன்னேன். அவர்களோ போதை தலைக்கேறி அதை கேட்கும் நிலையில் இல்லை.

நடத்துனரிடம் சொன்னபோது அவர், "போய்யா.. உனக்கு வேற வேலையேயில்லை!" - ஒத்த வரியில் பேசிவிட்டு தனது பார்வையாலேயே என்னைச் சுட்டார்.

மறுநாள் மாலை.

சைரன் அலற, பகல் நேர பணி முடிந்த பணியாளர்கள் தொழிலகத்திலிருந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்தனர்.

பக்கத்து வாசல் வழியே இரவு நேர பணியாளர்கள் தொழிலகத்துக்குள் நுழைந்து கொண்டிருந்தனர். 

பகல் நேர பணி முடிந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்த நான் எதிரே பிளாஸ்டர் ஒட்டுக்களுடன் ஒரு முகம் உள்ளே நுழையக் கண்டு, "யார்..?"  - சிந்தனைப் பொறிகள் மூளையில் தெறிக்க நின்றேன்.

"ஓ..!" இரவு நடந்த பேருந்து நிகழ்ச்சியின் நாயகன், தத்தித் தத்தி நடைப்பயின்று கொண்டிருந்தார். 

மிக மோசமான விபத்தில் சிக்கி, சொற்பக் காயங்களுடன் அவர் செல்லும்போது, 'ஒரு நாழிகை முந்தாமலும், ஒரு நாழிகை பிந்தாமலும் படைப்பினங்களின் முடிவுகளை நிர்ணயித்துள்ள இறைவனை வாயாரப் புகழ்ந்தேன்!'

அதேசமயம், ஆயிரக் கணக்காணோர் பணிப் புரியும் இந்த தொழிலகத்தில் மிகவும் பெரும்பான்மையான தொழிலாளர்கள் மது, சூது, விபச்சாரம் போன்ற ஒழுக்கக்கேடான தீமைகளினால் நாளுக்கு நாள் பாதிக்கப்பட்டு, 'நோட்டீஸ் போர்டுகளில்' சகஜமான இரங்கல் செய்திகளாக மாறுவதை நினைக்கும்போது, கவலையாக இருந்தது. 

பலமற்ற அஸ்திவாரத்தில் எழுப்பப்பட்ட கட்டிடமாக இருக்கும் இந்தத் தொழிலாளர் அமைப்பை ஒழுக்க மாண்புகளில் சிறக்க வைக்கும் அமைப்பாக மாற்றி அமைத்தால் நாம் காணும் விண்வெளியுக கனவுகள் நிறைவேறும் காலம் வெகுதொலைவில் இல்லை என்றே தோன்றியது.

- சமரசம் 16-30, ஏப்ரல் 1987ல் - பக்கம் 23, 24 ல் பிரசுரமானது.

Read More

சிறப்புக் கட்டுரை: 'மக்களவைக் குறித்து மகாத்மா'

ஆங்கில  அரசாங்க முறை பரிதாபத்திற்குறியது. இது நாம் விரும்பத் தக்கதோ, தகுதியானதோ அன்று என்பதால், இப்படியொரு நிலைமை இந்தியாவிற்கு என்றுமே வந்து விடக்கூடாது என்று கடவுளை வேண்டுகிறேன்.

பாராளுமன்றத்துக்கெல்லாம் அன்னையான இங்கிலாந்து பாராளுமன்றம் ஒரு மலடியைப் போன்றும், விபச்சாரியைப் போன்றும் இருக்கிறது.

இது சற்றே கடுமையான கருத்தே; ஆனாலும், முற்றிலும் சரியானதே!

இந்த பாராளுமன்றம், தானாகவே ஒரு நல்ல காரியத்தைக்கூட இதுவரை செய்ததில்லை.

இதனாலேயே அதனை ஒருமலட்டுப் பெண்ணுக்கு ஒப்பிடுகிறேன்.

வெளியில் இருந்து வரும் வற்புறுத்தலினால் அல்லாது, அது ஒன்றுமே செய்ய முடியாது என்பதே அதன் இயற்கையான நிலைமையாக இருந்து வருகிறது.

அடிக்கடி மாறும் மந்திரிகளின் ஆதிக்கத்தின்கீழ் அது இருந்து வருவதால், அதுவொரு விபச்சாரியைப் போன்றது.

இன்று அது ஒருவரின் கீழ் இருக்கும். நாளை வெறொருவரின் கீழ் இருக்கும். சிறந்தவர்களையே மக்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள் எனக் கருதப்படுகிறது. உறுப்பினர்கள் சம்பளமின்றி வேலை செய்கின்றனர். ஆகையால், பொதுமக்களின் நன்மைக்காகவே சேவை செய்கிறார்கள் என்று கருதவேண்டும்.

தேர்ந்தெடுக்கும் வாக்காளர்கள் படித்தவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள். ஆகையால் தேர்ந்தெடுப்பதில் பொதுவாக தவறு செய்யமாட்டார்கள் என்றும் நாம் ஊகித்துக்கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய பாராளுமன்றத்தை தூண்டுவதற்கு விண்ணப்பங்களோ அல்லது வேறுவகை தூண்டுதல்களோ அவசியமேயில்லை. அதுசெய்யும் காரியங்களின் தன்மை நாளுக்குநாள் மிகத் தெரிவானதாய் இருக்கும் வகையில், அதன் வேலை எளிதாக இருக்க வேண்டும்.

ஆனால் உண்மையில், அதன் உறுப்பினர்கள் கபடமுள்ளவர்களாகவும், சுயநலக்காரர்களாகவும் இருக்கிறார்கள் என்பது பொதுவாக ஒப்புக்கொள்ளப்படும் சங்கதி. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களது சிறு நலன்களிலேயே கருத்துடன் இருக்கின்றனர். பயமே அவர்களை நடத்திச் செல்வதற்கு ஏதுவாக இருக்கிறது. முந்தைய நாள் உருவாக்கியதை, மறுநாள் வேறுவிதமாக அழித்து மாற்றியாகி விடும். அதன் வேலையில், இதுவே முடிவானது என்று ஒன்றை எடுத்துக்காட்டுவது முடியாதகாரியம்.

பெரிய பிரச்சனைகள் விவாதிக்கப்படும்போது, அதன் உறுப்பினர்கள் காலை நீட்டிக்கொண்டு தூங்கி விடுகின்றனர். சில சமயங்களில் கேட்பவர்கள் சலித்துப்போகும் அளவிற்கு, உறுப்பினர்கள் பேசிக்கொண்டே போகிறார்கள். அறிஞரும், எழுத்தாளருமான கார்லைல் என்பவர், அதனை ‘உலகத்தின் பேச்சுக்கடை’ என்கிறார்.

உறுப்பினர்கள் சிந்தித்துப் பாராமலேயே தங்கள் கட்சிக்கு சாதகமாக வாக்களிக்கிறார்கள். கட்டுப்பாட்டிற்கு இணங்கி அவர்கள் அப்படிச்செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. எவரேனும் ஓர் உறுப்பினர் தப்பித்தவறி, சுயேச்சையாக வாக்கைச் செலுத்தி விட்டால், அவர் கட்சியை விட்டு பிரிந்தவராக கருதப்படுகிறார்.

பாராளுமன்றம் வீணாக்கி வரும் பணத்தையும், நேரத்தையும் சில நல்லவர்களிடம் ஒப்படைத்தால், அந்நாடு இன்னும் அதிக உயர்ந்த மதிப்பில் இருக்கும். அத்தேச மக்கள் அதிக செலவு செய்து நடத்தும் ஒரு பொம்மைக்கூத்தே பாராளுமன்றம்.

இதனை நான் மட்டும் சொல்லவில்லை. சில ஆங்கிலேய அறிஞர்களும் இதையே கூறியிருக்கிறார்கள். உண்மையான கிறிஸ்தவர் எவரும் அதில் உறுப்பினராக இருக்க முடியாது என்று ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினரே கூறியிருக்கிறார். மற்றொருவர், அதுவொரு குழந்தை என்கிறார். எழுநூறு ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் பாராளுமன்றம், இன்னும் குழந்தையாகவே இருக்கிறது என்றால், அது என்றுதாம் குழந்தைப்பருவத்தில் இருந்து மாறப்போகிறதோ?

பாராளுமன்றத்துக்கு உண்மையான முதலாளி கிடையாது. பிரதம மந்திரியின்கீழ் அதன் நடவடிக்கை நிலையானதன்று. அதனால், ஒரு விபச்சாரியைச் செய்வதுபோல், அதனை அலைகழிக்கின்றனர். பிரதம மந்திரிக்கோ பாராளுமன்றத்தின் நன்மையைவிட, தனது அதிகாரத்தில்தான் அதிக சிரத்தை. அவருடைய சக்தியெல்லாம், தம்முடைய கட்சிக்கு வெற்றியை தேடுவதிலேயே ஈடுபட்டிருக்கிறது.

பாராளுமன்றத்துக்கு நியாயமானதையே செய்யவேண்டுமென என்பதில், அவருக்கு எப்பொழுதுமே அக்கறை கிடையாது. தம் கட்சிக்கு அனுகூலமாகவே பாராளுமன்றம் காரியங்களை செய்யும்படி பிரதம மந்திரிகள் செய்திருக்கிறார்கள் என்பது தெளிவு.

பிரதம மந்திரிகள் மீது எனக்கு எந்தப் பகையுமில்லை. ஆனால், நான் பார்த்திருப்பவைகளில் இருந்து அவர்களை தேசத்தின் அபிமானிகள் என்று என்னால் எண்ணமுடியவில்லை. அவர்கள் லஞ்சம் வாங்குவதில்லை என்பதற்காக அவர்களை யோக்கியர்கள் என நினைத்தால், யோக்கியர்கள்தாம்.

ஆனால், வெளிவராத பல தூண்டுதல்களுக்கு இவர்கள் உடன்பட்டு விடுகிறார்கள். தங்களது காரியங்களைச் சாதித்துக் கொள்வதற்காக, மக்களுக்கு கௌரவப் பட்டங்களை லஞ்சமாக கொடுக்கின்றனர்.  அவர்களிடம் உண்மையான நேர்மையோ, மனசாட்சியோ கிடையாது என சொல்வதில் எனக்கு எந்த தயக்கமுமில்லை.

வாக்காளர்களுக்கு அவர்களுடைய பத்திரிகைகளே வேதவாக்கு. அப்பத்திரிகைகளை கொண்டே அவர்கள் ஒரு முடிவுக்கு வருகின்றன.  அப்பத்திரிகைகளோ எப்பொழுதுமே யோக்கியமானவையன்று. ஒரே விசயத்தைப்பற்றி, பல பத்திரிகைகளும், அவை எந்த கட்சியின் சார்பாக நடத்தப்படுகின்றனவோ அதற்கு ஏற்றப்படி, வெவ்வேறு விதமாக வியாக்கியானம் செய்கின்றன.

ஒருவரை குறித்து ஒரு பத்திரிகை, யோக்கிய பொறுப்புக்கு உதாரணப்புருஷர் என்று கூறும். மற்ற பத்திரிகைகளோ, அவரை அயோக்கியர் என்று சொல்லும். இந்த வகைப் பத்திரிகைகளைப் படிக்கும் மக்கள் அடிக்கடியும், அதிகபட்சம் ஏழாண்டுகளுக்குள்ளும் தங்கள் கருத்தை மாற்றிக் கொண்டு விடுகிறார்கள்.  இக்கருத்துக்கள் கடிகாரத்தின் பெண்டுலம் போல அப்பக்கமும், இப்பக்கமுமாக ஊசலாடிக் கொண்டேயிருப்பதால், ஒருபோதும் நிலைத்திருப்பதில்லை.

நல்ல பேச்சாளர்கள் அல்லது தங்களுக்கு விருந்துகள், வரவேற்புகள் அளிப்பவர்களின் பின்னாலேயே அம்மக்கள் போய்க்கொண்டிருப்பார்கள்.  அம்மக்கள் எவ்வாறோ, அவ்வாறே அவர்களது பாராளுமன்றமும். ஆனால், அவர்களிடம் பலமாக ஊன்றிப்போன ஒருகுணம் மாத்திரம் நிச்சயமாக இருந்து வருகிறது. தங்கள் நாடு அழிந்து போவதற்கு இடந்தரவே மாட்டார்கள்.  எவரேனும் கெட்டஎண்ணத்துடன் தங்கள் நாட்டை நோக்கி விட்டால், அவர்களுடைய கண்களைப் பிடுங்கி விடுவார்கள். இதனால், அம்மக்களிடம் எல்லா உயர்குணங்களும் இருக்கின்றன என்றோ, அவர்களைப் பின்பற்றி நடக்கவேண்டுமென்றோ ஆகிவிடாது.

இந்தியா, இங்கிலாந்தைப்போல நடப்பதென்று ஆரம்பித்துவிட்டால், இந்தியா அழிவுறும் என்பது என்னுடைய உறுதியான நம்பிக்கை. 

(1909 ஆம் ஆண்டில், தனது நாற்பதாவது வயதில் மகாத்மா காந்தி எழுதிய முதல் மற்றும் தத்துவ நூலான இந்திய தன்னாட்சியில், ‘இங்கிலாந்தின் நிலைமை’ என்கிற ஐந்தாம் பகுதியில் இருந்து, கருத்து மாறாமல் தேவைக்கேற்ப சுருக்கியும், ஒருங்கிணைத்தும் தொகுத்தவர், சட்ட ஆராய்ச்சியாளர் வாரண்ட் பாலா)

Read More

சிறப்புக் கட்டுரை: 'நடைபாதை மன்னர்கள்'

என்.எஸ்.சி. போஸ் ரோட் 'நியான்' வெளிச்சத்தில் குளித்துக் கொண்டிருந்தது. விளம்பரப்பலகைகள் பல வண்ணங்களில் கண் சிமிட்டிக் கொண்டிருந்தன. ஜில்லென்ற பனிக்காற்று உடலை நடுங்கச் செய்து கொண்டிருந்தது. 

எம்.யூ.சியின் தெற்கு சுவரை ஒட்டி பேருந்து நின்றது.

"சார்.. டிக்கெட்.. டிக்கெட் ப்ளீஸ்..!" - கண்டக்டர் வரப்போகும் 'ஸ்டேஜீக்கு' டிக்கெட் 'க்ளோஸ்' செய்துக் கொண்டிருந்தார்.

கண்டக்டர் சார்..! ஒரு ஜமாலியா கொடுங்க..!" - டிக்கெட்டை பத்திரப் படுத்திக் கொண்டேன். 

"அய்யா.. சாமி.. காலில்லாதவன் தர்மம் பண்ணுங்க.. அய்யா.. அம்மா..!" 

அழுக்கடைந்த சல்லடை சட்டை, பரட்டை தலையுமாக.. நடுத்தர வயதுடைய உடல் ஊனமுற்ற ஒருவர் 'சாப்பாட்டுக்கு' வழி தேடிக்  கொண்டிருந்தார்.

என் கவனம் அவர் மீது சென்றது. 

சிறிது நேரத்தில் நடைப்பாதை ஓரமாக ஒரு பெண்மணியின் அருகில் சென்று அவர் அமர்ந்து கொண்டார்.

அங்கே நான் கண்ட காட்சி.. என்னை நிலைகுலைய வைத்தது. 

சில நாட்களுக்கு முன்தான் இவ்வுலகத்துடன் பரிச்சயம் ஆன சின்னஞ் சிறு குழந்தை ஒன்று கந்தைத் துணியில் கிடத்தப்பட்டிருந்தது. அதன் அருகே, ஒரு பெண்மணி ஏக்கம் நிறைந்த விழிகளுடன், சோக கீதங்களை இசைத்துக் கொண்டு தலையைச் சொறிந்தவாறு இருந்தார்.

"ஆராரிரோ..! கண்ணுறங்கு.. என் கண்ணே கண்ணுறங்கு..!" - என்ற தாலாட்டினிசையில்,

"கொசு கடிக்கப்போவுது சரியா போர்த்துங்க குழந்தைக்கு..!" - கவனிப்பில் வளர வேண்டிய அப்பிஞ்சு, வானமே கூரையாய்.. நடைப்பாதையே தன் வீடாய் வறுமையில் தன்னுடைய பிஞ்சு கால்களை பதிந்திருந்த கோரம் என் கண்களை  கண்ணீரால் முட்டச் செய்துவிட்டது.

காடு. கோரமான கும்மிருட்டு.

மின்மினுக்கும் வெளிச்சத்தை நோக்கி ஒரு உருவம் நகர்கிறது மெல்ல.

அங்கே_

சுற்றி சில குழந்தைகள் உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்க, அழுதுக் கொண்டிருந்த ஒரு குழந்தையை, "இதோ சமைத்துவிட்டேன்..! கண்ணே..! அழாதே என் செல்லம்.!" - என்று அதன் தாய் அடுப்பின் மீது வெறும் தண்ணீர் பாத்திரத்தை வைத்து குழந்தைகளை ஏமாற்றி தூங்க வைத்துக்  கொண்டிருந்த துயரத்தைக் கண்டு கலங்கிப் போனார் மாறு வேடத்திலிருந்த அன்றைய ஜனாதிபதி. 

உடனே திரும்பிச் சென்று அக்குடும்பத்திற்கு தேவையான உணவு பண்டங்களை தானே சுமந்து வந்து, உணவை சமைத்து, குழந்தைகள் வயிறார உண்ணும் காட்சியை கண்டு ரசித்து, அவர்களின் வறுமையை விரட்டிய இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்களின் சரித்திரம் ஞாபகம் வந்தது.

ஆனால், இன்றைய நம் ஆட்சியாளர்களின் பயனற்ற பொருளாதாரக் கொள்கை பன்னாட்டு பணக்காரர்களின் வளர்ச்சிக்கு துணை புரிந்து, நடைபாதையின் மன்னர்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த சிந்தனை ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு எவ்வாறு உதவிட முடியும்?

கிரிமினல்களின் பகடைகளாய், சமூக சீர்கேட்டின் மொத்த உருவங்களாய்தான் இவர்களின் வருங்காலம் அமையப் போவதன்றி வேறேன்ன?

நல்ல ஆட்சியாளர்களுக்கு உறக்கத்தில்கூட மக்களின் நலன் பற்றிய சிந்தனையே இருந்தது. அவர்களின் மனங்கள் இறைவனின அச்ச உணர்வால் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. ஆட்சி அதிகாரம் ஒரு அமானிதம்; அதற்கும் இறைவனிடம் பதில் சொல்ல வேண்டும் என்ற பொறுப்புணர்வு அவர்களை வாட்டியது.

ஆனால், இன்றைய நம் ஆட்சியாளர்களின் இரவுகள் எதிர்கட்சிகளின் போராட்டங்களை உடைக்கும் வழிமுறைகளும், எதிர்கட்சியினர் ஆளும் கட்சியினருக்குத் தர வேண்டிய தொல்லைகளுமாய்தான் பொழுதுகள் விடிகின்றன.

மேடுகள் உயர்ந்து கொண்டேயும், பள்ளங்கள் மேலும் பள்ளங்களாகவும் உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் இந்த மனித சமூகம் மீட்சி பெற முதலில் தேவையானது 'இறைவனின் அச்ச உணர்வன்றி வேறென்ன இருக்க முடியும்?

அதுவரை, இந்த மன்னர்களின் ஜனனமும் நடைப்பாதைதான். மரணமும் திறந்தவெளிதான்.

"ரைட்..! ரைட்..!" கண்டக்டரின் விசிலில் பேருந்து கிளம்பியது.

என்னுடைய கண்களில் நீர்த்துளிகள் திரையிட மங்கலாக அந்தக் குடும்பம் மெல்ல மெல்ல மறைந்தது.

- சமரசம், ஜனவரி 16-31, 1987 - பக்கம் 13ல் வெளியான கட்டுரை.

Read More

சிறப்புக் கட்டுரை: உலுத்துப் போன ஜனநாயகமா? எதிர்பாராமல் நடந்த சருக்கலா?

15-வது மக்களவை 21.02.2014 வெள்ளி அன்று நிறைவடைந்தது.

நிறைவு நாளின் காட்சிகள் கண்ணை இன்னும் விட்டு அகலவில்லை.

நமது அரசியல் அறிஞர் பெருமக்கள் ஹாலிவுட் திரையுலகத்துக்கு சென்றிருந்தாலாவது நாட்டுக்கு நிறைய ‘மிகச்சிறந்த நடிப்புக்கான பதக்கங்கள், பரிசுகள்’ நிச்சயம் கிடைத்திருக்கும். அவ்வளவு தத்ரூபமான நடிப்பு; கண்ணீர் உகுப்பு.

அந்த இறுதிநாளில் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் உருக்கமான உரை நிகழ்த்த (அவர் சாதாரணமாக பேசும் போதே உருகுவார்) பாஜக மூத்த தலைவர் சுஷ்மா தன்னை நேர்மையாளர், நியாயவாதி என்று சொல்லுரைத்த காரணத்துக்காக அத்வானி உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் அவையில் கண்ணீர் சிந்தினார். 

அதேபோல, சோனியா பிரதமரானால், மொட்டையடித்துக் கொள்வேன் என்று ஒரு காலத்தில் கூறிய சுஷ்மா, மக்களவை நிறைவுநாளில் சோனியா பெருந்தன்மையான தலைவர் என்று மனதாரப் பாராட்டினார்.

வழக்கமாக, கூச்சல் குழப்பங்கள், அமளியில் தத்தளிக்கும் மக்களவை அமைதிப் பூங்காவாக அன்று திகழ்ந்தது. அவை உறுப்பினர்கள், பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே என்று திரைப்படப் பாடலைப் பாடாத குறையாக கலைந்து சென்றனர்.

ஆக, ஒரு வழியாக பெரும் ஏமாற்றத்துடன் 15வது மக்களவை நிறைவுக்கு வந்தது.

மக்களவை கூடுகிறது என்றாலே அதில் அரங்கேறும் அமளிகள்தான் நினைவுக்கு வருகின்றன. இந்திய மக்களவை ஜனநாயகம் நாளுக்கு நாள், தேர்தலுக்கு தேர்தல் அதன் உறுப்பினர்களின் நடத்தையிலும், செயல்பாட்டிலும், எதிர்கட்சிகளின் நடவடிக்கைகளிலும் தரம் தாழ்ந்து வருவது வருத்தமளிக்கிறது.

மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் அரசு மக்களுக்கான திட்டங்களைத் தீட்டி, அவற்றுக்கான சட்டங்களை வகுத்து, அவற்றை சட்டமியற்றி நிறைவேற்றி செயல்படுத்துவது என்ற சூத்திரம் மாறிப்போய், பணபலம், புஜபலம் இவற்றால் எப்படியாவது ஆட்சியைப் பிடித்து செலவழித்ததை ஒன்றுக்கு இரண்டு மடங்காய் மீட்டெடுப்பது என்ற சூத்திரத்தில் சிக்கிக் கொண்டது. மக்களவை என்பது நமது அரசயில் நாயகர்களின் ‘நலவாழ்வு அமைப்பு’ என்றாகிவிட்டது. நமது தரம் தாழ்ந்த அமைப்பின் வீழ்ச்சி இது என்றால் மிகையல்ல.

15வது மக்களவை பல சாதனைகளுக்கு உடமையாளராய் விட்டது. கடந்த 50 ஆண்டுகளில் மிகவும் குறைந்த அளவு பணியாற்றிய சாதனைப்படைத்த மக்களவை இதுதான்! 326 மசோதாக்கள் மக்களவையின் ஒப்புதலுக்காக காத்திருக்க, வெறும் 177 மசோதாக்கள் மட்டுமே இந்த மக்களவை நிறைவேற்றியது. கூச்சல், குழப்பம், ஒத்திவைப்பு இவற்றில் செலவான நேரம் விவாத நேரத்தை விட அதிகம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மன்மோகன் சிங்கின் தலைமையிலான 14வது மக்களவையில் 248 மசோதாக்களும் அதற்கு முந்தைய வாஜ்பேய் தலைமையிலான 13வது மக்களவையில் 297 மசோதாக்களும் நிறைவேற்றப்பட்டன.

15வது மக்களவையில் 177 மசோதாக்கள் மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட்டன என்பது ஒருபுறம் இருக்க, மகளிர் இட ஒதுக்கீடு போன்ற முக்கியமான 68 மசோதாக்கள் காலாவதியாகி உள்ளன. மாநிலங்களவையில் 60 மசோதாக்கள் நிறைவேறவில்லை. மொத்தத்தில் 128 மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்படவில்லை. மாநிலங்களவையில் நிலுவையில் உள்ள 60 மசோதாக்கள் காலாவதியாகாது. ஆனால், மக்களவையில் அங்கீகாரத்துக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த 68 மசோதாக்களும் காலாவதியாகிவிடும். அடுத்ததாய் தேர்நதெடுக்கப்படும் அரசு அவற்றை மீண்டும் தாக்கல் செய்தால் மட்டுமே அவை உயிர் பெறும் என்பது நடைமுறை.

சரி.. 15வது மக்களவை மக்களின் இன்றியமையாதப் பிரச்னைகளையாவது உருப்படியாய் விவாதித்ததா? என்றால் இல்லை என்ற பதில்தான் தெளிவாய் வரும். புதிதாக சட்டமியற்ற வேண்டாம்; அன்றாடம் மக்களின் பிரச்னைகளை விவாதித்து, அதை சீர்களைவது, நிர்வாக அமைப்பை சீராக்குவது, நிதித்துறை மசோதாக்களை அங்கீகரிப்பது என்று செய்திருந்தால்கூட உருப்படியான மக்களவையாக இருந்திருக்கும்.

1957ம் ஆண்டு முதல் 1967ம் ஆண்டுவரையிலான நாட்டின் முதல் மூன்று மக்களவைகள் சரசரியாக 600 நாட்கள் கூடின. 3700 மணி நேரம் விவாதங்களிலும், மசோதாக்களை நிறைவேற்றுவதிலும் நேரத்தைக் கழித்தன. 15வது மக்களவையோ வெறும் 357 நாட்கள்தான் கூடியது. 1338 மணி நேரம்தான் செயல்பட்டது. இதில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட நேரம் சண்டை, சச்கரவுகள் மற்றும் அவை ஒத்திவைப்பு என்றுதான் கழிந்தது.  

அதேபோல, ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் அதிகம் எழுந்த மக்களவை இதுதான். இதனாலேயே மத்திய அரசின் பல நல்ல திட்டங்களும், சாதனைகளும்கூட எடுப்படவில்லை.

2ஜி ஸ்பெக்ட்ராம் ஊழல் தொடர்பாக நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு விசாரணை கோரி 2010 குளிர்கால கூட்டத் தொடரில் எதிர்க்கட்சிகள் கோரிக்கை எழுப்பின. இதனால் அந்தக் கூட்டத் தொடர் முழுமையாக முடங்கியது.

2012ம் ஆண்டு மழைக்கால கூட்டத் தொடரின் போது, நிலக்கரி சுரங்க ஊழலுக்குப் பொறுப்பேற்ற பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பதவி விலக வேண்டும் என்று எதிர்க்கட்சிகள் வலியுறுத்த, மக்களவையின் அலுவல்கள் பாதிக்கப்பட்டன.

15வது மக்களவையின் கடைசி அமர்வு இந்திய மக்களவையின் வரலாற்றில் பெரும் அவமானத்தைத் தேடித்தந்தது. கத்தியைக் காட்டி மிரட்டப்பட்டதாக சொன்னதும், மிளகுப் பொடித் தூவப்பட்டதுமாய் இந்த அமர்வு, இந்திய மக்களவை உறுப்பினர்களின் தரத்தை உலகறிய பறைச்சாற்றியது. தெலுங்கானா மசோதா நிறைவேறும்போது, ஜனநாயக அமைப்பின் சர்வாதிகாராமாக தொலைக்காட்சி ஒளிப்பரப்பைக் கூட இருட்டடிப்பு செய்ய வேண்டி வந்தது.

உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாய அமைப்பின் உலுத்துப் போன யதார்த்தமா இது? அல்லது எதிர்பாராமல் நடந்த சருக்கலா?

16வது மக்களவைதான் பதில் தர வேண்டும். 

Read More

சிறப்புக் கட்டுரை: 'இதோ நாளைய சிற்பிகள்!'

கம்பீரமாய் திறக்கப்பட்ட இரும்புக்கதவுகள்.

வட சென்னையின் பிரபலமான கல்லூரி அது.

மாலை நேரம் சுமார் 6.30 மணி.

எதிரே வாகனங்கள் நெரிச்சலுடன் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. கும்பல், கும்பல்களாய் மாலை நேர வகுப்பு மாணவர்கள், "மச்சிகளுடனும், ஜோ.. க்கியா யார்..' களுடனும் மும்மொழியில் வம்பளந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

பழைய புகைவண்டிகளை ஞாபகப்படுத்த புகைகளாக கக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். 

நண்பர் ஒருவரின் வருகைக்காக அந்தக் கல்லூரியின் பக்கத்திலிருந்த கடையில் காத்திருந்தேன் நான்.

"டேய் மச்சி..! அதோ! ஒரு இண்ட் ஸீஸிகி ஹெல்மெட் இல்லாம வருது. அதை கொஞ்சம் கலாய்க்கலாமா?" - கும்பலிலிருந்த மாணவர் ஒருவர் நடு ரோடுக்கு வந்தார்.

"சார்... சார்..!"

45 வயது மதிக்கத்தக்க அந்த வாகனமோட்டி உடனே நின்றார். பின்னால் வேகமாக வந்த சைக்கிள் இரு சக்கர வாகனத்தின் மீது மோதாமலிருக்க பட்ட சிரமம் "சாவு கிராக்கி!"யாக வெளிப்பட்டது. 

"சார் ..! முன்னாலே ஹெல்மெட் கேஸ் பிடிக்கிறாங்க... பாத்துப் போங்க..!"

மாணவரின் பொய்யை மெய்யென்று நம்பிய அந்த நபர் வண்டியின் வேகத்தைக் குறைத்து பாதையின் முன்னால் எட்டி எட்டி பார்த்துக்  கொண்டே  எச்சரிக்கையுடன் சென்றார்.

இதைக் கண்டதும், மாணவர் கும்பலிலிருந்து "குபீர்" சிரிப்பொன்று வெளிப்பட்டது. 

வாகனமோட்டியை ஏமாற்றிய மாணவரின் முகத்தில் 1000 வாட்ஸ் பிரகாசம்  பளிச்சிட்டது.

அடுத்து அவர்களின் பார்வையில் பட்டது இரண்டு பெண்கள். அவர்களையும் அழாத குறைக்கு கேலி செய்து அனுப்பியது அந்த மாணவர் கும்பல்.

"டேய் .. மச்சி.. அதோ பார்! மாமா.. போறார்..!"

"மாமா... மாமா..!"  - இது சட்டத்தின் காவலர் ஒருவருக்கு வீசப்பட்ட ஏவுகணை. அவரும், "நமக்கேன் வம்பு?" என்று கண்டும் காணாமலும் சென்று விட்டார்.

ஒரு நாட்டிடின் முதுகெலும்பான இளைய சமுதாயம், ஒழுக்கம் குன்றிய மிக மோசமான நிலையில் அனுதினமும் உருவாகிக் கொண்டேயிருக்கிறது.

வருங்காலத்தின் மருத்துவர்கள், சட்ட வல்லுநர்கள், பொறியாளர்கள், சமுதாய சிந்தனையாளர்கள் இவர்கள்தான் என்று எண்ணும்போது, சோகம்தான் ஏற்படுகிறது. 

இளைய வயதிலேயே இறையச்சத்தை ஊட்டி, அதன் விளைவால் உண்டாகும் மேலான ஒழுக்கத்துடன் கூடிய கல்விமுறையைத் தவிர வேறு எதனாலும் இந்த இளந்தளிர்கள் திருந்தப் போவதில்லை. இவர்களால் புதிதிதாக நாட்டிற்கு ஒன்றும் ஆகப்போவதுமில்லை.

மாறுமா இந்த நிலை?

- சமரசம், டிசம்பர் 16-31 - 1987ல், பிரசுரமான கட்டுரை.

Read More

சிறப்புக் கட்டுரை:'தேர்தல்கள் 2014'

'அடுத்த இந்திய அதிகாரம் யாருக்கு?' - என்று தீர்மானிக்கும் மக்களவைத் தேர்தலுக்கான நாள் குறிப்பிடப்பட்டுவிட்டது. ஏப்.7-ல், தொடங்கி இந்திய தேர்தல்கள் வரலாற்றிலேயே அதிகமான 9 கட்டங்களாக, மக்களவைத் தேர்தல் நடக்கவிருக்கிறது.

தமிழகம் மற்றும் புதுவையில் ஒரே கட்டமாக அதாவது தமிழகம் 39 தொகுதிகள், புதுச்சேரி ஒரு தொகுதி என்று மொத்தம் 40 தொகுதிகளுக்கும் ஏப்ரல் 24 –ல், வாக்குப்பதிவு நடைபெறும் என்று தேர்தல் ஆணையர் வி.எஸ்.சம்பத் அறிவித்தார். ஆலந்தூர் தொகுதியில் பண்ருட்டி ராமச்சந்திரன் தனது எம்எல்ஏ பதவியை ராஜனாமாக செய்துவிட்டதால் அந்த தொகுதிக்கும் ஏப்ரல் 24–ல், இடைத்தேர்தல் தேர்தல் நடைபெறும். 

மக்களவைக்கான மொத்தம் 543 தொகுதிகளிலும் பதிவான வாக்குகள் அனைத்தும் மே 16-ல், எண்ணப்பட்டு முடிவுகள் அறிவிக்கப்படும். 

மக்களவையின் பதவிக் காலம் ஜுன் மாதம் 1-ம், தேதியுடன் நிறைவடைகிறது. அதனால், மே மாதம் 31-ம், தேதிக்குள் புதிய அரசு பதவியேற்றாக வேண்டும். இந்தச் சூழலை முன்வைத்து கடந்த ஒரு மாதத்துக்கும் மேலாக அரசியல் கட்சிகள், மாநில தேர்தல் ஆணையர்கள், பாதுகாப்புத்துறையினர், காவல்துறை அதிகாரிகள் ஆகியோருடன் தேர்தல் ஆணையம் தீவிரமான ஆலோசனை நடத்தி இந்த முடிவை எடுத்துள்ளது. 

05.03.2014 புதன் அன்று தில்லியில் நடைபெற்ற செய்தியாளர் கூட்டத்தில் தேர்தல் அட்டவணை வெளியிடப்பட்டது. தெலுங்கானாவை உள்ளடக்கிய ஆந்திரம், ஒடிஸா, சிக்கிம் மாநில சட்டப் பேரவை தேர்தல்கள் மற்றும் பல்வேறு மாநிலங்களில் நடைபெற வேண்டிய சட்டப் பேரவைக்கான இடைத் தேர்தல்கள் சம்பந்தமான விவரங்களும் அதில் இடம் பெற்றுள்ளன. 

இந்த தேர்தல்களில் மொத்தம் 81.4 கோடி வாக்காளர்கள் தங்கள் வாக்குகளைப் பதிவு செய்ய இருக்கிறார்கள். கடந்த 2009-ம் ஆண்டு மக்களவைத் தேர்தல்களில் இந்த எண்ணிக்கை 71.3 கோடியாக இருந்தது. தற்போது நடைபெறும் தேர்தல்களில் 18 முதல் 19 வயது வரையிலான 2.3 கோடி பேர் புதிதாக வாக்களிக்கும் தகுதியைப் பெறுகிறார்கள். 

• முதல் கட்டமாக ஏப்ரல் 7-ல், அஸ்ஸாம், திரிபுரா ஆகிய 2 மாநிலங்களின் 6 மக்களவைத் தொகுதிகளுக்கு வாக்கு பதிவுகள் நடைபெறுகின்றன.
• இதைத் தொடர்ந்து 2-ஆவது கட்டமாக ஏப்ரல் 9-ல், அருணாசலப் பிரதேசம், மணிப்பூர், மேகாலயா, மிசோராம், நாகாலாந்து ஆகிய 5 மாநிலங்களில் உள்ள 7 தொகுதிகளுக்கு தேர்தல் நடைப்பெறும்.
• 3-வது கட்டமாக ஏப்ரல் 10-ல், 14 மாநிலங்களில் உள்ள 92 தொகுதிகளுக்கும்,
• 4-வது கட்டமாக ஏப்ரல் 12-ல், 3 மாநிலங்களின் 5 தொகுதிகளுக்கும் வாக்குபதிவு நடைபெறுகிறது.
• 5-வது கட்டமாக ஏப்ரல் 17-ல், 13 மாநிலங்களின் 122 தொகுதிகளுக்கும்,
• 6-வது கட்டமாக ஏப்ரல் 24-ல், 12 மாநிலங்களின் 117 தொகுதிகளுக்கும்,
• 7-வது கட்டமாக ஏப்ரல் 30-ல், நாட்டின் 9 மாநிலங்களின் 89 தொகுதிகளுக்கும் தேர்தல்கள் நடைபெறும்.
• 8-வது கட்டமாக மே 7-ல், 7 மாநிலங்களில் உள்ள 64 தொகுதிகளுக்கும்,
• 9-வது இறுதி கட்டமாக மே 12-ல், 3 மாநிலங்களின் 41 தொகுதிகளுக்கும் தேர்தல் நடைபெறுகிறது. 

 

ஆந்திரத்தில் மொத்தம் 42 மக்களவைத் தொகுதிகள் உள்ளன. அங்கு ஏப்ரல் 30 மற்றும் மே 7-ல், தேர்தல்கள் நடைபெறும். ஏப்ரல் 30-ல், தெலுங்கானா பகுதியில் உள்ள 17 மக்களவைத் தொகுதிகள், 119 சட்டமன்ற தொகுதிகள் மற்றும் மே 7-ல், சீமாந்திரா பகுதியில் உள்ள 25 மக்களவைத் தொகுதிகளிலும், 175 சட்டமன்றத் தொகுதிகளிலும் வாக்குப் பதிவு நடைபெறும். 

 

தேர்தல் தேதிகள் அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டதால், அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் அரசாங்கம் பின்பற்ற வேண்டிய நடத்தை விதிமுறைகள் உடனடியாக அமலுக்கு வருகின்றன. 

வாக்காளர் பட்டியலில் பெயர் விடுபட்டவர்களுக்கு கடைசி வாய்ப்பு ஒன்றை தேர்தல் ஆணையம் உருவாக்கியுள்ளது. தங்களது பெயரை சேர்க்க நாடு முழுவதும் 9.30 லட்சம் வாக்குச் சாவடிகளில் மார்ச்ச 9-ல் சிறப்பு முகாமுக்கு அது ஏற்பாடு செய்துள்ளது. 

தேர்தலுக்காக 17 லட்சம் மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்கள் பயன்படுத்த உள்ளன. தேர்தல் பணிகளுக்காக 1.1 கோடி அதிகாரிகள் ஈடுபட உள்ளனர். இதில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் பாதுகாப்புப் படையினர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

எந்த வேட்பாளருக்கும் வாக்களிக்க விரும்பவில்லை என்று குறிப்பிடும் ‘நோட்டா’ முறை இந்த மக்களவைத் தேர்தல்களில்தான் முதன் முறையாக நாடு முழுவதும் அறிமுகப்படுத்த உள்ளது. 

அதேபோல, யாருக்கு வாக்களித்தோம் என்பதை உறுதி செய்யவும் இந்தத் தேர்தல்களில் வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. 

தேர்தலில் எந்த வேட்பாளருக்கு, எந்தச் சின்னத்தில் வாக்களித்தோம் என்பதை வாக்குச் செலுத்திய உடனேயே வெளிவரும் காகித சீட்டு மூலம் வாக்காளர்கள் தெரிந்து கொள்ளும் புதிய முறை இது. சோதனை முறையில் மக்களவைத் தேர்தல்களில் இது அறிமுகப்படுத்தப்பட உள்ளது.

மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தில் வாக்காளர்கள் தங்கள் வாக்குகளைப் பதிவு செய்த உடன் அதை உறுதி செய்யும் விதத்தில் காகித சீட்டு ஒன்று வெளியே வரும். அதில் எந்த வேட்பாளருக்கு, எந்தச் சின்னத்தில் வாக்களித்தோம் என்பது தெளிவாகவே குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும். இந்த காகித சீட்டு பின்னர் அருகில் உள்ள சீலிடப்பட்ட பெட்டிக்கு தானாகவே சென்றுவிடும்.

தமிழகத்தில் மக்களவைத் தேர்தல்களுக்கான வேட்பு மனுக்களை மார்ச் 29 முதல் தாக்கல் செய்யலாம். வாக்குப் பதிவு மே 16 அன்று நடைபெறும். என இந்திய தேர்தல் ஆணையம் அறிவித்துள்ளது. 

காங்கிரஸின் இயலாமை, வகுப்புவாத்தின் ஆர்ப்பாட்டம், ஆம் ஆத்மியின் போராட்டமுமாய் இந்த தேர்தல் இந்திய வரலாற்றில் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக கருதப்படுகிறது.

  

Read More

சிறப்புக் கட்டுரை: 'இனவெறியை வெட்டி எறியாமல், கட்டி ஆள்பவர்கள்'

 

Sol Campbell

'என் தோல் வெள்ளையாக இருந்திருந்தால் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்கிலாந்து கால்பந்து அணியின் கேப்டனாக இருந்திருப்பேன்' என்று மனம் நொந்து அந்நாட்டு முன்னாள் கால் பந்து வீரர் சோல் கேம்ப்பெல் தெரிவித்திருக்கிறார்.

கேம்ப்பெல், 2012-ம், ஆண்டு சர்வதேச கால்பந்து ஆட்டத்தில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார்.  இவர் இங்கிலாந்து அணி வெற்றிப் பெற்ற 73 ஆட்டங்களில் அந்த அணியில் இடம் பிடித்திருந்தவர் என்பத குறிப்பிடத்தக்கது.

1998-ல், பெல்ஜியம் மற்றும் செக் குடியரசுக்கு எதிரான ஆட்டத்திலும், 2005-ல், அமெரிக்காவுக்கு எதிரான ஆட்டத்திலும் இங்கிலாந்து அணியின் காப்டனாக இருந்தார். இந்த மூன்று ஆட்டங்களும் நட்பு ரீதியான ஆட்டங்கள்.

தேசிய அணியின் கேப்டனாக செயல்பட நினைத்த தன் கனவு நிறைவேறாதது குறித்து தன் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் மனம் திறந்து பேசியிருக்கிறார். அதில் அவர் இப்படி சொல்கிறார்:

"கிளப் அணிகளில் கேப்டனாக இருந்ததால் தேசிய அணிக்கு கேப்டனாக நியமிக்கப்படுவேன் என நினைத்தேன். ஆனால், கடைசிவரை நியமிக்கப்படவில்லை. இதற்கான காரணம் என்னவென்று எனக்கு நானே பலமுறை கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டேன். தோல் நிறம்தான் பிரச்னை என்று பிறகு தெரிந்து கொண்டேன். 

என் தோல் மட்டும் வெள்ளையாக இருந்திருந்தால், 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்கிலாந்து அணிக்கு கேப்டனாக இருந்திருப்பேன். பெரும்பாலான இங்கிலாந்து ரசிகளர்கள் கறுப்பினத்தைச் சேர்ந்தவர் கேப்டனாக செயல்படுவதை விரும்ப மாட்டார்கள் என்று கால்பந்து சங்கம் நினைத்து விட்டது" - என கேம்ப்பெல் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

கேம்ப்பெல் ஏற்கனவே செப்.27, 2013-ல், 'தி கார்டியனுக்கு' அளித்த பிரத்யேக பேட்டியில் இவ்வாறு குற்றம் சாட்டியிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. (http://www.theguardian.com/football/2013/sep/27/sol-campbell-racism-england-manager}

கேம்ப்பெல் காலத்தில் கால்பந்து சங்கத்தின் இயக்குனராக இருந்த டேவிட் டேவிஸ் இந்தக் குற்றச்சாட்டை மறுத்தாலும் அந்தக் காலக்கட்டது இனவெறியைக் களைய பாடுபட்டதையும் ஒப்புக் கொள்கிறார். 

"கேப்டன் யார் என்பதை மேலாளர்கள்தான் தேர்வு செய்வர். இதில் கால்பந்து சங்கம் தலையிட்டதாக நினைவில் இல்லை. இந்த குற்றச்சாட்டு தவறானது. என் காலத்தில் கால்பந்தில் இருந்த இன வேறுபாட்டை வேரறுக்க வேண்டும் என்பதில் சிலர் உறுதியாக இருந்தனர். இது பெருமை அளிக்கும் விஷயமாகும்" - என்கிறார்.

சூரியன் மறையாத சாம்ராஜ்யம் என்ற பெருமையுடன் என்னதான் உலகைக் கட்டி ஆண்டாலும், இனவெறியை இதுவரையிலும் வெற்றிக் கொள்ள முடியாமல் அந்தப் பேரரசர்கள் கட்டி ஆள்கிறார்கள் என்பது மட்டும் உண்மை.

 

Read More