ஒளியே கதை எழுது 2 - காஷ்ட்லியான சமாச்சாரமா ஒளிப்படக்கலை?

இக்வான் அமீர்

''''''''''''''''''''''''''''''''''''
சில ஆண்டுகளுக்கு முன், ஒரு வெளிப்புற படப்பிடிப்புக்காக இரண்டு நாள் வெளியூர் செல்ல வேண்டி வந்தது. அய்யா நம்மாழ்வாரின் சிந்தனையாளர்கள் ‘இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்தல்’ 

https://www.youtube.com/watch?v=qxiYWukMdU0 

https://www.youtube.com/watch?v=jE2YY03b058 

https://www.youtube.com/watch?v=dVoIf3M0PIg 

https://www.youtube.com/watch?v=uTOLqNJjDtM

-என்ற தலைப்பில் பயிற்சி பட்டறை ஒன்றை ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். அந்த நிகழ்ச்சிகளை ஆவணப்படமாக்க நண்பர் ஒருவர் என்னை சத்தியமங்கலம் அழைத்திருந்தார். அவரது அழைப்பைத் தட்ட முடியவில்லை.

நிகழ்ச்சியில், இரண்டு ஒளிப்பட நண்பர்களைக் கண்டேன். விலை உயர்ந்த வாகனங்களில், விலையுயர்ந்த ஒளிப்படக் கருவிகள், லென்ஸ்கள் மற்றும் ஒளிப்பட சாதனங்களுடன் அவர்கள் அந்த நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்தார்கள்.

நானும் என்னுடைய மாணவர் மெஹர் அலியும் எடுத்துச் சென்றது இவைதான்:

1. வீடியோ படப்பிடிப்புக்கான சாதாரணமான இரண்டு காம் ரிகார்டர்கள்,
2. கனான் குயிக் ஷாட் கையடக்க காமிரா,
3. கனான் ரிபேல் டி-3 என்றழைக்கப்படும் DSLR வகையில் அடிப்படை வசதிகள் மட்டும் கொண்ட EOS 1100D காமிரா மற்றும்
4. எனது சாம்சங் காலக்ஸி எஸ் 2 செல்லிடைப் பேசி (அட்டகாசமாக படம் பிடிக்கும். வீடியோ எடுக்கும். https://www.youtube.com/watch?v=ZG5YCVsU3Xw அதனால்தான் இதையும் எனது ஒளிப்பட சாதனங்களில் சேர்த்துக் கொண்டேன்.)

வெளிப்புற படப்பிடிப்பின் அந்த இரண்டு நாளும், நிகழ்ச்சி நேரம் போக மற்ற நேரங்களில் இயற்கையின் அத்தனை அழகும் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்த அந்தப் பகுதிகள் முழுக்க நடந்து சென்று வயல்காடுகள், தோப்புத் துறவுகள், மனித வாழ்வியல் என்று அத்தனையையும் படம் பிடித்தேன்.

இதில் ஏற்கனவே நான் சொல்லியிருந்த நண்பரும் அடக்கம். சீருடை, தொப்பி சகிதமாக அவரது நீண்ட காமிராவையும் சேர்த்து படம் பிடித்தேன்.

கடைசி நாள் அன்று அந்த நிகழ்வுக்கு வந்திருந்த அனைவரையும் நிற்க வைத்து படம் பிடிக்கும்படி நண்பர் கேட்டுக் கொண்டார்.

நண்பகல் நேரம்.

சூரியன் உச்சியில் இருக்கும்போது, முகம் நிழலாய் கருத்து காணப்படும். இதற்கான பிரத்யேக ஒளிரும் சாதனங்களை பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கும். என்னிடமோ அத்தகைய பிரத்யேக சாதனங்கள் ஏதுமில்லை.

அந்த இக்கட்டான நிலையில், மின்னணு ஒளிப்பட கருவியின் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி அந்த நிகழ்வை சிறப்பாக படம் பிடித்தேன்.

ஆக ஒளிப்படங்களை தீர்மானிப்பவை விலையுயர்ந்த ஒளிப்பட சாதனங்களோ, பெரிய பெரிய லென்ஸ்களோ அல்லது நவீன ஃபில்டர்களோ மட்டும் அல்ல.

ஒரு சாதாரணமான ஒளிப்படக் கருவியையும் பயன்படுத்தி மிகச் சிறந்த ஒளிப்படத்தை எடுக்க முடியும் என்பதே அனுபவம்.

“நல்ல ஒளிப்படக்கலை என்பது வெறும் காசு கொடுத்து வாங்கும் ‘காஷ்ட்லியான’ சமாச்சாரம் அல்ல!” – என்கிறார் புகழ்பெற்ற ஒளிப்படக் கலைஞரான ஆரி மில்லர். தனது வாழ்வில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தையும் இப்படி குறிப்பிட்டு காட்டுகிறார்.

 

“ஒருமுறை லண்டனுக்குச் சென்றிருந்தேன். அப்போது, சில ஒளிப்படச் சாதனங்களை வாங்க ஒரு கடைக்குப் போனேன். அந்தக் கடை லண்டனில் விலை உயர்ந்த ஆடம்பர பொருள்கள் விற்கும் பலபொருள் அங்காடித் தொகுப்பில் இருந்தது. வேறு எங்கும் கிடைக்காத காமிராவுக்கான சில பொருள்களைத் தேடி நான் அங்கு சென்றிருந்தேன். கடையில் சற்று நேரம் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது.

எனக்கு அருகில் ஒருவர் நின்றிருந்தார். பெரிய செல்வந்தர் அவர் என்பதை அவரது தோற்றமே சொல்லியது. அவர் வாங்கியிருந்தது மிகவும் விலையுயர்ந்த காமிரா. கூடவே, காமிராவுக்கான லென்ஸ், ஃபில்டர்கள் மற்றும் துணைச்சாதனங்கள் என்று எல்லாவற்றையும் வாங்கினார்.

பில் தொகையைக் கண்டு நான் அசந்து போனேன். பணம் கட்டி முடித்ததும், கடைக்காரர் பொருட்களை பாக்கிங் செய்ய ஆரம்பித்தார்.  

அப்போது, அந்த செல்வந்தர், கடைக்காரரிடம், “கொஞ்சம் இருங்கள்!” – என்றார்.

“நீங்கள் பாக்கிங் செய்வதற்கு முன் இந்த காமிராவையும், இந்த துணைச்சாதனங்களையும் எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்று சொல்லித் தந்தால் நல்லது!” – என்றாரே பார்க்கலாம்.

உண்மைதான்..!

செல்வந்தர் வாங்கிய காமிரா மற்றும் அதன் சாதனங்கள் அனைத்தும் ஒளிப்பட அனுபவசாலிகள் மட்டுமே பயன்படுத்தும் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பம் கொண்டவை. அனுபவசாலிகளால் மட்டுமே அவற்றை எப்படி கையாள்வது என்று அறிய முடியும்.

அந்த சாதனங்களை வாங்கிய செல்வந்தர், அவற்றைக் குறித்து விஷய ஞானமே இல்லாதிருந்தார். யாரோ அவருக்கு தவறாக வழிகாட்டியிருக்கிறார்கள் என்பதே அதன் பொருள்.

ஒளிப்படமெடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்த அவருக்கு, “ஒரு சாதாரணமான காமிரா வாங்குங்கள் போதும்!” – என்று மட்டுமே  ஆலோசனை சொல்லியிருக்க வேண்டும்”

– என்று லண்டன் மாநகரில் தனக்கு ஏற்பட்ட இந்த அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்கிறார் ஒளிப்பட ஜாம்பவான் ஆரி மில்லர்.

ஒளிப்படக்கலை என்பது வெறுமனே விலையுயர்ந்த காமிராவோ, மீட்டர் கணக்கில் நீளமான லென்ஸ்களோ, விதவிதமான ஃபில்டர்களோ மட்டுமல்ல என்பதை உள்வாங்கவே இந்த சம்பவத்தை நான் குறிப்பிட்டு காட்டினேன். 

ஒரு காமிராவை எப்படி எந்த அளவுக்குப் பயன்படுத்தலாம் என்று ஒரு வரம்பு உண்டு. அதனால், காமிராவை வாங்கும்போதே அது,

•    “எதற்காக பயன்படப் போகிறது?” - என்று தெளிவாக தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

இது தெரியும்போதுதான் வாங்கும் காமிராவை எதற்காக பயன்படுத்தலாம், எந்த வரம்புவரை பயன்படுத்தலாம் என்ற தெளிவும் கிடைக்கும். வரம்பு மீறி அதை கையாளவும் முடியாது என்று அதன் மதிப்பு மற்றும் அதன் முக்கியத்துவம் குறித்தும் விளங்கியிருக்கும்.

இறைவன் நாடினால்.. அடுத்தவாரம் பலே பிட்பாக்கெட் திருடன் ஒருவன் தனது, கையடக்க ‘பிளேடால்’, எனக்குக் கற்றுத் தந்த பாடம் அதாவது சொந்தமாக எனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம் ஒன்றைக் காணலாம்.

இதற்கு முந்தைய தொடரை வாசிக்க:

001 ஒளியே கதை எழுது 1, நெஞ்சோடு கொஞ்சம்:
https://mrpamaran.blogspot.com/2020/08/1.html

Read More

வெற்றிப்படிகட்டுகளை தொட்டுக் காட்டியவர்!

 

இனி பணியாளராகவே இருக்க கூடாது; முதலாளியாகதான் இருக்க வேண்டும் என்று லட்சிய வேட்கையுடன் செயல்பட்டு கடைசியில் தனது இலக்கை அடையவும் செய்தவருக்கு ஆழ்ந்த இரங்கல்~இக்வான் அமீர்

''''''''''''''''''''''''''''

கையில் ஒரு பைசாவும் இல்லாத்தால் மூடிகிடந்த நண்பரின் கடையை கேட்டு வாங்கி திறந்தார். பெயர் பலவை மாட்டவும் வசதி இல்லாத்தால் எதிர் கடையிலிருந்த ஒரு பலகையில் தன் கையாலேயே சொந்தமாக எழுதி பெயர்ப்பலகையை மாட்டினார். நாற்காலிகள் செய்யும் நண்பரிடம் ரூ.25 க்கு நாற்காலிகளை வாங்கி முப்பது ரூபாய்க்கு விற்று விற்பனையைத் துவக்கினார். முழு தொகையை தர முடியாதவர்களிடம் பாதி தொகையைப் பெற்றுக்  கொண்டு மீதத் தொகையை நாள்தோறும் ஒவ்வொரு ரூபாயாக பெற்றுக் கொண்டார்.

கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் 1950-ஆம் ஆண்டு பிறந்தவர் வசந்தகுமார். பட்டப்படிப்பு முடித்து சென்னைக்கு வேலை தேடி வந்தவர், 1970-களில் விஜிபி நிறுவனத்தில் விற்பனையாளராக பணியாற்றினார்.

அதன்பின் அந்தப் பணியிலிருந்து வெளியேறியவர் இனி பணியாளராகவே இருக்க கூடாது; முதலாளியாகதான் இருக்க வேண்டும் என்று லட்சிய வேட்கையுடன் செயல்பட்டு கடைசியில் தனது இலக்கை அடையவும் செய்தார்.

அதிலும் சாமான்யர்கள் எளிதில் வீட்டுப் பொருட்கள் வாங்கும் விதமாக தவணைமுறையில் வசந்த் அண்ட் கோ என்ற பெயரில் துவங்கிய அவரது நிறுவனம் வெகுவிரைவிலேயே பிரபலமானது. தமிழ்நாடு, புதுச்சேரி, கேரளம் என்று ஆலமரமாய் மொத்தம் 64 கிளைகள் பரப்பி படர்ந்து நின்றது. 2008-இல், வசந்த் தொலைக்காட்சி துவக்கப்பட்டது. தனது உழைப்பால் உயரிய படிக்கட்டுகளை அடைந்த வசந்தகுமார் தனது அனுபவங்களை தொகுத்து "வெற்றிப்படிக்கட்டு" என்ற பெயரில் சுயசரிதையாக்கினார். அந்தப் புத்தகத்தை நடிகர் ரிஜினிகாந்த் மற்றும் லதா ரஜினிகாந்த் தலைமையில் வெளியிட்டார்.

தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் முன்னாள் தலைவரும், காங்கிரஸ் கட்சியின் முக்கிய தலைவருமான குமரி ஆனந்தனின் சகோதரர்தான் வசந்தகுமார். 2006 மற்றும் 2016ஆம் ஆண்டு நாங்குநேரி தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கபட்டார்.

2019ல் எம்எல்ஏ பதவியை ராஜிநாமா செய்த வசந்தகுமார், நாடாளுமன்ற தேர்தலில், கன்னியாகுமரி தொகுதியில் பாஜக தலைவர் பொன் ராதாகிருஷ்ணனுக்கு எதிராக காங்கிரஸ் சார்பில் போட்டியிட்டு பெரும் வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார்.

கொரோனா தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டு சென்னை தனியார் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்த காங்கிரஸ் எம்.பியான வசந்தகுமார் இன்று 28.08.2020 மாலை காலமானார்.

Read More

அந்த இரண்டு இளம் மீட்பாளரும், தூக்கணாம் குருவி குஞ்சுகளும்

 

மித்ரன் மற்றும் வர்சா எப்போதும் போல் தங்கள் ஊரை சுற்றி சைக்கிளில் வலம் வந்து கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது மழை நீர் தேங்கிய சதுப்பு நிலத்தில் வளர்ந்திருந்த யானைத்தட்டை புற்கள் செழித்த புதர் காட்டின் கரையோரம் அநாதரவாக தரையில் கிடந்த தூக்கணாங்குருவி கூடு ஒன்றை கண்டனர்.

யாரோ மாட்டுக்கு புல் அறுத்தவர்கள் உச்சிப் புல்லை வளைத்து, கோர்த்து, இணைத்து கட்டியிருந்த கூட்டை அகற்றி பொருட்படுத்தாமல் தரையில் வீசிச்சென்றுள்ளனர்.

கீழே கிடந்த கூட்டை அந்த இரண்டு சிறுவர்கள் கையில் எடுத்து சோதனை செய்ததில் உள்ளே நான்கு இளம் குஞ்சுகள் இருந்துள்ளன.

சரி நமக்கென்ன கவலை என்று அப்படியே கிடத்திவிட்டு கடக்கவில்லை அந்த குழந்தைகள்.

மித்ரன் மற்றும் வர்சா நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் பள்ளிச்சிறுவர்கள். நண்பர்கள் இருவரும் அந்த குஞ்சுகளை பத்திரமாக வீட்டுக்கு எடுத்துக் கொண்டுப் போய் தங்கள் பெற்றோர்களிடம் நடந்த விவரத்தை விவரித்தனர்.

மாலையில் மீட்கப்பட்ட இளம் குஞ்சுகள் இரவு முழுதும் அந்த குழந்தைகள் அரவணைப்பில். குஞ்சுகள் பசியால் வாடும் என்று அந்த குழந்தைகள் புழுக்களையும் பூச்சிகளையும் பிடித்து உணவாக கொடுத்துள்ளனர்.

தொடர்ந்து என்ன செய்வதென்று அறியாமல் குழந்தைகளின் பெற்றோர்கள் 'ஊர்வனம்' குழுவினரை அண்ணன் இறகுகள் ரவீந்திரன் மூலம் நம்மை தொடர்பு கொண்டனர்.

ஊர்வனம் மீட்பு குழுவினர் சம்பந்தப்பட்ட இடத்திற்கு குழந்தைகள் மித்ரன் மற்றும் வர்சா உடன் விரைந்து சென்றனர். குஞ்சுகள் கிடந்த இடத்தை நேரில் சென்று ஆய்வு செய்தனர்.

உயர்ந்த வசதியான பெரும் குடியிருப்புகளுக்கு நடுவே யானைத்தட்டை புற்கள் அடர்ந்து வளர்ந்த இடம் அது. 

அங்கு பெரும் கூட்டமாக தூக்கணாங்குருவிகள் குடியேறி இருந்தன. ஆங்காங்கே கூடுகள் கட்டப்பட்டிருந்ததையும் பெற்றோர்கள் கூட்டுக்குள் நுழைவதும், வெளியேறுவதுமாய் இருந்தன. கூடுகளில் இருந்து வெளிவரும் அழகிய இசையில் உள்ளே குஞ்சுகள் உள்ளது உணரப்பட்டது.

கரையோரம் இருந்த புற்கள் அறுக்கப்பட்டிருந்தன. அறுபட்ட புல்லில் கட்டப்பட்டிருந்த கூட்டை அகற்றி கீழே வீசிச்சென்று புற்களை எடுத்து சென்றுள்ளனர்.

சரி குஞ்சுகளை நாம் எடுத்து சென்று இரையை ஊட்டி வளர்க்கும், ஒரு சவாலான, ஆபத்தான பணியைவிட, அதை காணாது தவிக்கும் பெற்றோர்களுடன் சேர்ப்பதுதான் சிறப்பானது.

கூடு கீழே கிடந்த சரியான இடம் கண்டறியப்பட்டது. அதன் அருகில் உயரே வளர்ந்து இருந்த புல்லின் சதுப்பு நிலப் பகுதியில் மீட்புக்குழுவினர் இறங்கினர். வேறு வழியில்லாததால், தூக்கணாங்குருவி போல் அருகருகே இருந்த வெவ்வேறு புல்லின் உயர்ந்து வளர்ந்த நுனிப்பகுதியை வளைத்து, இணைத்து கூடு மீண்டும் உயரே நான்கு குஞ்சுகளுடன் கட்டி விடப்பட்டது.

மித்ரன், வர்சா என்ற இரண்டு இளம் மீட்பாளர்கள் குருவியின் குடும்பத்தை இணைக்க மேற்கொண்ட சிரமங்கள், அனைத்து மனிதர்களுக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டாக "பல்லுயிர் ஓம்புதல மாந்தர் இயல்பு" என்ற கருத்தை உணர்த்துகிறது.

வாழ்த்துகள் மித்ரன் மற்றும் வர்சா...

படம், தகவல்: Vishwa Wishtohelp - https://www.facebook.com/vishwanath.vishwa.507
ஊர்வனம் :: Urvanam
விலங்குகள் மீட்புக்கு
8608700088

'''''''''''''''''''''''''

தூக்கணாம்குருவிகளின் வாழ்வியலை அறிய இணைப்புக்கு: https://www.youtube.com/watch?v=on__YmwEm1U&t=14s

Read More

ஒளியே கதை எழுது..1 - நெஞ்சோடு கொஞ்சம்

பிரியத்துக்குரிய தோழர், தோழியரே.. வாழ்த்துகள்!

நான் இக்வான் அமீர். தமிழ் இலக்கியம், இதழியல் மற்றும் மனித உரிமைகள் என்று மூன்று மேல்நிலை பட்டப்படிப்புகளை முடித்து 40 ஆண்டுகளாய் பல்வேறு வெகுஜன ஊடகங்களில் சுதந்திர இதழியலாளனாக எழுதி கொண்டிருப்பவன். பல்வேறு பத்திரிகைகளுக்கு சிறப்பு செய்தியாளராக பணியாற்றியவன். குழந்தை எழுத்தாளனாக 15 புத்தகங்களை எழுதியிருப்பவன். ஒளிப்படக்காரன். முழுநேர பணியாளனாக சென்னை அசோக் லேலண்ட் நிறுவனத்தில் 1975-ல், சாதாரண பயிற்சியாளனாக சேர்ந்து 40 ஆண்டுகளில் பல்வேறு பணி நிலைகளைக் கடந்து மூத்த அதிகாரியாக விருப்ப ஓய்வு பெற்றவன்.  வடசென்னைவாசி. புகழனைத்தும் இறைவனுக்கே!

நண்பர்களே!

'ஒளியே கதை எழுது.!' - என்னும் இந்த ஒளிப்பட தொடர் மூலம் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

நான்காம் வகுப்பு படிக்கும்போது ஆரம்பித்தது எனது வாசிப்பு. தினத்தந்தி சிந்துபாத் தொடர் என்று தொடர்ந்து அரசு கிளை நூலகத்தின் அத்தனை புத்தகங்களையும் வாசிக்க வைத்தது. அத்தகைய அற்புதமான தருணங்களை கடந்து வந்த அனுபவத்தை வாழ்க்கை எனக்களித்திருக்கிறது.

மாலை நேரத்தில், எனது பள்ளி தலைமை ஆசிரியை அவர்களின் வீட்டுப் பணிகளை செய்து தந்து, பள்ளி நூலகத்திலிருந்து சொற்ப தவணைக்குள் பெற்ற ஷேக்ஸ்பியருக்குள் இந்த சிறுவயதில் நான் நுழைந்தது ஆச்சரியமாக உள்ளது.

சிந்துபாத் தொடரை படிக்க சிகை அலங்காரம் செய்யும் கடையில் நீண்ட நேரம் காத்திருந்தது நினைவில் எழுகிறது. ஒரு கட்டத்தில் ஆவலை அடக்க முடியாமல் படிப்பவரின் எதிரே தரையில் அமர்ந்து அந்த நான்கு படம், சில வரி வசனங்களை, வாசிக்க முயலவைத்தது. அப்போது, கழுத்தைப் பிடித்து வெளியே நெட்டித் தள்ளிய அந்த நாவித சகோதரர் இன்றும் மனக்கண்ணில் தெரிகிறார். இன்று சிகை அலங்காரம் செய்து கொள்ளும்போதெல்லாம் அந்த சம்பவம் நெஞ்சில் நிழலாடுகிறது.

எத்தனைமுறை புத்தக அலமாரிகளுக்குள் பதுங்கிக் கொண்டு நான் புத்தகம் வாசித்தாலும் அத்தனை முறையும் நூலகர் மோப்பம் பிடித்து வந்து விடுவார். புத்தகங்களை நான் கலைத்துவிடுவேன் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக “தம்பி, உனக்கு இன்னும் வயசாகலே!” – என்று என்னை நூலகத்தைவிட்டு வெளியே அனுப்பி விடுவார்.

இன்று இறையருளால் வீட்டிலேயே எனக்கான ஒரு தனி நூலகம் அமைத்திருக்கும் நான் அதே நூலகத்தை கடந்து செல்லும்போதெல்லாம் முக மலர்ச்சியுடன் கடக்கிறேன்.

இந்த அனுபவங்களை, வாசிப்புகளை உள்வாங்கி வளர்ந்து ஒரு கட்டத்தில் அவற்றை அடுத்தவர் வாசிக்க எழுத்தாளனாய் ஆன அனுபவத்தை அளித்த இறைவனுக்கே புகழனைத்தும்.

ஆக, ஒவ்வொருவரும், ஒரு வாசகராய், எழுத்தாளராய், ஒளிப்பதிவாளராய் இருக்கும் சமூக ஊடக பிரளயத்தில், மிஸ்டர் பாமரன் வலைப்பூவில் நான் சொல்லவிருப்பது என்ன?

இந்தக் கேள்வி சுருக்கமான பதில் இதுதான்: “அனுபவங்கள் அன்றி வேறில்லை! ஆம்.. அனுபவங்களே ஆசான்கள்!

உண்மை!

எனதருமை சகோதரர் ஸ்டில்ஸ் அரவிந்தனோடு, தொலைபேசி உரையாடலில் அவரது படமொன்றை பாராட்டிவிட்டு பேசிக் கொண்டிருந்தேன். எங்கள் பேச்சு ‘ஒளியே கதை எழுது’ பக்கம் திரும்பியது. அதைக் குறித்து அரவிந்தன் சிலாகித்தபோது, நான் சொன்னேன்: “அய்யா, ஒரு கத்துக்குட்டியின் தட்டுத் தடுமாறல் நடையே இந்தத் தொடரில் நான் சொல்லவருவது!”

உண்மைதான் தோழர்களே,

‘ஒளியே கதை எழுது’ என்ற இந்தத் தொடர் அனுபவங்களின் பகிர்வின்றி அறிவின் ஊற்றல்ல என்பதை நான் முதலிலேயே தெளிவாக அழுத்தம் திருத்தமாக சொல்லிவிடுகின்றேன்.

என்னிலும் மூத்த ஒளிப்பட ஜாம்பவான்கள் எல்லாம் இருக்க ஒரு மாணவனாய் நான் மலங்க.. மலங்க விழிக்கின்றேன்.

நான் பெற்ற அறிவை.. இன்னும் சரியாகச் சொல்லப் போனால் நான் மாணவனாய் அனுதினமும் கற்றுக் கொண்டிருக்கும் அறிவை… பகிரும் ஒரு முயற்சிதான் இது.

அனுபவசாலிகள், மூத்தவர்களின் கரும்பலகையாய் நான் இருக்கிறேன் என்று வேண்டுமானால் சொல்லிக் கொள்ளலாம்.

எனது அனுபவ எழுத்துக்களிலிருந்து ஒரு கட்டத்தில் அடைந்த பரிணாம வளர்ச்சிதான் எனது ஒளிப்பதிவுகள். இது எனது அறிவோட்டத்தை இன்னும் விசாலமாக்கியது.

கோடானு கோடி கோள்கள் துணைக்கோள்கள் கொண்ட இந்த அண்ட வெளியின் சிறு துகள் … அதுவும் கடற்கரை மணற்பரப்பின் ஒரு சிறு மணல் துகளாம் பூமி.  இந்த பூமியில் எனக்கு கிடைக்கும் வாய்ப்பு வசதிகளை கொண்டு நான் ஒளிப்படங்களாய் பதிவு செய்து வருகிறேன்.

நுண்மை, அழகியல், வாழ்வியல் கலந்த பார்வைதான் எனது சிறப்புக்குரிய களங்கள். இவையே எனக்குப் பின்னர் நான் விட்டுச் செல்லும் ஆவணங்கள். மனித வரலாறுகள். இயற்கையின் விந்தைகள். சொத்து-பத்துகள் எல்லாமே..!

சிறப்பான படங்கள் என்று முற்றே இல்லாத ஒரு மகா சமுத்திரத்தின் ஒரு துளியாய் நான் கற்றதை பறிமாறும் ஒரு வாய்ப்புதான் இது.

அறிவைப் பெற்று அதை பரப்புவர்தான் உங்களில் சிறந்தவர் என்று அண்ணல் நபியின் அருளுரையை நிறைவேற்றிய பாக்கியசாலியாக மட்டுமே என்னைப் பார்த்துக் கொள்கிறேன்.

இறைவன் நாடினால், இனி வாரந்தோறும் ஒளியே கதை எழுது தொடரில் என்னோடு நீங்களும் பயணிப்பீர்கள். ஒளியால் சூழப்பட்ட இந்த உலகைக் கண்டு என்னைப் போலவே பிரமிக்கப் போகிறீர்கள்! சிலிர்ப்பும், சில்லிப்பும், குதுகலமும், துள்ளலும், சில நேரம் சோகமுமாய் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த இருக்கிறீர்கள்.

அவை எதுவானாலும், வாரந்தோறும் என்னுடனான இந்தப் பயணத்தில் ஏற்படும் சந்தேகங்களை மட்டுமே கேளுங்கள்.

சிலபோது, இந்தப் பயணம் ஏற்கனவே நீங்கள் சென்ற இடமாக அதாவது தெரிந்த விடயங்களாக இருக்கும் என்றால் கொஞ்சம் பொறுமையுடன் இருங்கள். உங்களுக்கான புதிய வழித்தடம் வரும். அந்த நேரத்தில் என்னோடு இணைந்து அந்தப் பயணத்தை நீங்களும் தொடரலாம். அப்போது உங்கள் சந்தேகங்களுக்கு நிச்சயம் பதில் கிடைத்துவிடும்.  

இறைவன் நாடினால், 'ஒளியே கதை எழுது!' என்ற இந்தத் தொடரில் ஒளிப்படக் கலையின் அத்தனை நுணுக்கங்களையும், பிரிவுகளையும் தொட்டுக் காட்டிட ஆசைப்படுகிறேன். இதற்கு உங்கள் ஒத்துழைப்பு கிடைக்கும் என்று நம்புகின்றேன்.

அடுத்த வாரம்..  

சிறந்த ஒளிப்படங்களைத் தீர்மானிப்பவை விலையுயர்ந்த காமிராக்களா..?  கையளவு நீண்ட லென்ஸ்களா?  அல்லது  ஃபில்டர்களா? இவற்றில் எவை என்பதை பார்ப்போம்.

001 ஒளியே கதை எழுது 1, நெஞ்சோடு கொஞ்சம்: 

https://mrpamaran.blogspot.com/2020/08/1.html

Read More

இளைய சக்தி: 'முகநூல் போட்டியில் வென்றார் ஜுபைர்'

தில்லி ஜாமியா மில்லியா இஸ்லாமிய கல்வி நிறுவனத்தின் அரசியல் அறிவியல் துறையில் பயிலுபவர் முனைவர் ஜுபைர் நஸீர். இவர் அண்மையில் முகநூல் போட்டி ஒன்றில் கலந்து கொண்டார். இப்போட்டியை புது தில்லியிலுள்ள அமெரிக்க மையத்தின் மூலமாக அமெரிக்க தூதரகத்தால் நடத்தப்பட்டது. 'கல்வி நிலையங்களில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் குறித்த விழிப்புணர்வும், வன்முறைகளைக் குறைக்கும் தீர்வும்' என்பது அதன் தலைப்பாகும். இதில் இரண்டாம் பரிசை ஜுபைர் நஸீர் வென்றார்.

டிச.10, 2013, மனித உரிமை நாளையொட்டி பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் சம்பந்தமாக நடைப்பெற்ற 16 நாள் பயிற்சி முகாமின் முடிவில் ஓர் அங்கமாக இந்தப் போட்டி நடைப்பெற்றது.

Read More

இளைய சக்தி: 'தங்கம் வென்றார் ஆயிஷா நூர்'

'தாய்லாந்து செல்வார் தங்கம் வெல்வார்!' என்னும் தலைப்பில் மிஸ்டர் பாமரன் செப்.27,2013 அன்று http://mrpamaran.blogspot.in/2013/09/blog-post_27.html ஒரு கட்டுரை வெளியிட்டிருந்தது. கராத்தே வீராங்கனையான ஆயிஷா நூர் தகுதியிருந்தும் தாய்லாந்தில் நடைபெறவிருக்கும் போட்டியில் கலந்து கொள்ள முடியாமையை அதில் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. அதற்கான உதவியையும் கோரியிருந்தது. 

பெயர் வெளியிட விரும்பாத நல்லுங்களின் உதவியால் ஆயிஷா போட்டியில் கலந்து கொண்டு தங்கம் வென்றதை மகிழ்ச்சியுடன் மிஸ்டர் பாமரன் தெரிவித்துக் கொள்கிறது. 

ஆயிஷா நூர் மேன்மேலும் பல நூறு தங்கங்களைப் பெற்று விண்ணளவு புகழ் பெற வாழ்த்துகிறது. 

அதேபோல, பல நூறு திறமைகள் இருந்தும் வசதியின்மையால் போட்டிகளில் கலந்துகொள்ள முடியாமல் பரிதவித்த ஆயிஷா நூருக்கு உதவிய நல்லுங்களுக்கும் மிஸ்டர் பாமரன் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறது.

 

Read More

இளைய சக்தி:' தாய்லாந்து செல்வார்; தங்கம் வெல்வார்!'

தகுதியிருந்தும் பங்கு பெற இயலவில்லை! 

என்ன புதிராகத் தெரிகிறதா? எல்லாம் வறுமையின் நிறம் சிவப்புதான்! 

மேற்கு வங்கத்தின் கல்கத்தாவைச் சேர்ந்தவர் 17 வயதான ஆயிஷா நூர். கராத்தே வீராங்கனை. “தாய்லாந்தில் நடக்கவிருக்கும் `Thai Pitchai International Youth Karate Championship 2013’ - போட்டிகளில் கலந்துகொள்ள முடியவில்லை. இத்தனைக்கும் அதில் பங்கெடுக்க அனைத்து தகுதிகள் இருந்தும் இந்த துரதிஷ்டநிலை.

அக். 7, இல் துவங்கவிருக்கும் இப்போட்டிகளில் நிச்சயம் தங்கப் பதக்கம் வெல்ல முடியும் என்று மனம் நிறைய நம்பிக்கையோடு இருக்கிறார் ஆயிஷா. ஆனால், எட்டு நாட்கள் நடக்க இருக்கும் அந்த போட்டிகளுக்காக நிறைய செலவு செய்ய வேண்டும். விமானப் பயணச் சீட்டு, உணவு மற்றும் தங்கும் இடவசதி போன்ற செலவுகள் அவை. இந்த சுமையைச் சுமக்க அவரது குடும்பத்தாரால் முடியவில்லை. 

ஆறு பேர் கொண்ட குடும்பத்தாருடன் வெறும் எட்டுக்கு எட்டு அடி கொண்ட கல்கத்தாவின் புகழ்பெற்ற சேரிப் பகுதியான ‘குலாஹ் பாரியில்’ வசிக்கிறார். அவரது தந்தை நூர் முஹம்மது வாகனமோட்டி. மூத்த சகோதரர் தன்வீர் தெருவோரத்து செருப்புக் கடையொன்றின் விற்பனையாளர். நாள்தோறும் ரூபாய் 125 பெறும் தினக்கூலி.

அவரது மற்றொரு சகோதரர் முஹம்மது பாரூக்கும் கராத்தே சாம்பியன்தான். பி.காம் மாணவரான இவர் தாய்லாந்தில் நடந்த சர்வதேச அளவிலான கராத்தே போட்டிகளில் இருமுறை தங்கப் பதக்கம்  வென்றவர். 2010 இல், 'தி டெலிகிராப்' இதழால் சிறப்புக்குரியவராக (எக்ஸெலென்ட் அவார்ட்) பட்டம் பெற்றவர் தாயார் ஷகீலா பேகம் வீட்டு வேலைகள் செய்து குடும்பத்தக்காக பாடுபட வேண்டிய நிர்பந்தம். மூத்த சகோதரி 12 ஆம் வகுப்பு மாணவி.

ஆயிஷா சர்வதேச அளவிலான போட்டிகளில் ஏற்கனவே இரண்டு தங்கப் பதக்கங்களை வென்றவர். 2011 ஆம் ஆண்டு மும்பையில் நடந்த 15 ஆவது, சர்வதேச அளவிலான கராத்தே சாம்பியன்ஷிப் போட்டிகளில் (15th International Karate Championship (young Group) தங்கம் வென்றவர். இந்தப் போட்டிகளில் உலகின் தலைச்சிறந்த 16 நாட்டு வீரர் மற்றும் வீராங்கனைகள் கலந்து கொண்டனர் என்பது முக்கியமானது. 

ஆயிஷாவின்  வெற்றிகளின் பின்னால் நிற்பது அவரது 'கோச்' பயிற்சியாளரான எம்.ஏ. அலி.

இவர் கராத்தேயில் 1985 ஆண்டின் 10 ஆவது தரத்திலான கருப்புப் பட்டையும் `10th Degree Black-belt’ (1985), 1985 ஆம் ஆண்டின் தாய்லாந்து ஆறாம் நிலை தங்கப் பட்டை மற்றும் 1988 ஆம் ஆண்டின் உலக கராத்தே சாம்பியனும் ஆவார். 

“ஆயிஷா மிகச் சிறந்த கராத்தே வீராங்கனை. அவரது ரத்த நாளமெங்கும் கராத்தே விளையாட்டின் வீரம் பாய்ந்திருக்கும் வீராங்கனை!"- என்கிறார் தமது சிஷ்யையின் திறமைகளை மெச்சியவாறு எம்.ஏ. அலி. 

தாய்லாந்தில் நடக்கவிருக்கும் 2013 ஆம் ஆண்டுக்கான கராத்தே சாம்பியன் போட்டிகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆறு வீரர் மற்றும் வீராங்கனைகளில் ஆயிஷாவும் ஒருவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கக்கது.

இந்த போட்டிகளுக்காக அக். 5 ஆம் தேதி புறப்பட வேண்டியிருக்கும். கிட்ட தட்ட ஒரு லட்சம் பெருந்தொகையை அந்த ஏழைப் பெண் செலவழிக்க வேண்டும். 

"பணம் கிடைக்காவிட்டால் எனது இரண்டு தங்கப் பதக்கங்களை விற்க வேண்டியதுதான்! அதுவும் போதவில்லை என்றால் எனது அன்புக்குரிய வளர்ப்புப் பிராணியான ஆட்டையும் விற்றுவிட வேண்டியிருக்கும்!"- என்கிறார் வருத்தம் தோய்ந்த குரலில் ஆயிஷா.

ஆயிஷாவின் ஏழ்மை நிலையை 'தி டெலிகிராப்' அண்மையில் செய்தி வெளியிட்டிருந்தது. அதைத் தொடர்ந்து விளையாட்டுத்துறை விமானப் போட்டிகளில் கலந்து கொள்வதற்கான பயணச் செலவை ஏற்றுக் கொண்டது. தற்போது தங்கும் வசதி மற்றும் இதர வசதிகளுக்கான ஒரு கணிசமான தொகை தேவைப்படுகிறது. 

ஆயிஷா எப்படியும் தாய்லாந்து செல்வார்; தங்கம் வெல்வார் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவரது குடும்பம் காத்திருக்கிறது. ஆயிஷா நூருக்கு உதவ விரும்புபவர்கள் கீழ்க்கண்ட விலாசத்தில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

M A Ali, email: alikarate2010@rediffmail.com (Mobile No: +919339738599, +919836134506)

Bank Account Information:

AYESHA NOOR
Savings Account No: 0088010250894
United Bank of India
Entallly Branch
156 A J C Bose Road, Kolkata-700014.
IFSC Code: UTBI0ENT131

Source: TwoCircles.net

Read More

இளைய சக்தி:"புத்துலகு சமைக்கும் சிற்பிகள் எங்கே?"

இளமை நாட்டின் முதுகெலும்பு போன்றது. நாட்டுப்பற்று, நல்லொழுக்கம், அறிவாற்றல், நேரந்தவறாமை, கடும் உழைப்பு போன்ற அருங்குணங்கள் கொண்ட இளைஞர்கள் நிரம்பிய நாடு முன்னேற்றத்தின் வானம் தொடும். உற்சாகம், உத்வேகம், ஆவேசம் கலந்த கூட்டுக் கலவைதான் இளமை. விண்ணையும், மண்ணையும் அளந்திடத் துடிக்கும் பருவமிது. வாழ்வின் வசந்தம்கூட. இதை சீராய் அமைத்துக் கொண்டால் ஆனந்தம். இல்லையென்றால்.. வாழ்க்கை நரகம்தான்!

இன்றைய கல்லூரி நிலவரங்கள் மகிழ்ச்சி தரக்கூடியவையாய் இல்லை. நினைத்தாலே சோகம் கப்பிக் கொள்கிறது. நாட்டில் 120-க்கும், மேற்பட்ட பல்கலைக்கழகங்களும், 5 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கல்லூரிகளும் உள்ளன. இக்கல்வி நிலையங்களில் பயிலும் மாணவர்களின் தரம் படு மோசமாக இருப்பதற்கு ஜான் டேவிட் போன்ற மாணவர்கள் இறந்தகால உதாரணங்கள். அடிதடிகளும், மூர்க்கத்தனங்களும் கொண்ட இளைய தலைமுறை இங்கு உருவாக்கப்படுகிறது.

இந்திய விடுதலைப் போருக்கு களப்பலியாகிப் போனோரின் பட்டியலில் எண்ணற்ற இளைஞர்களும் இடம் பெற்றுள்ளனர். அன்றைய பெருந்தலைவர்களின் வழிகாட்டுதலில் தங்களின் இன்னுயிரை இவர்கள் அர்ப்பணித்தார்கள். ஆனால், இன்றோ சரியான தலைமையும் இல்லாமல், சீரிய வழிகாட்டுதலும் இல்லாமல் இளைய சமூகம் தடுமாறிக் கொண்டிருக்கிறது.

1982 – இல், 'பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகத்திலும்' 1983 – இல், 'அலிகர் பல்கலைக்கழகத்திலும்' நடந்த வன்முறைகள், கலவரங்கள் காரணமாய் அந்த கல்விச்சாலைகளையே மூட வேண்டி வந்தது. திரையரங்கில் சலுகைக் கட்டணம் ரத்துச் செய்யப்பட்டதற்காக லக்னோ மாணவர்களும், காண்டீனில் ‘சமோஸா’ அளவு சிறுத்துவிட்டதற்காக ஜெய்பூர் மாணவர்களும் போராட்டங்கள் நடத்தினர். அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில் மகளிர் ஹாஸ்டல் சுற்றுச் சுவர் எழுப்பப்பட்டதற்காகவும் ஒரு போராட்டம் வெடித்தது. மைசூர் மாநிலத்து கல்லூரி ஒன்றில் இடம் கிடைக்கவில்லை என்ற கோபத்தில் ஒரு மாணவர் அதன் முதல்வரை கத்தியால் குத்தியதுவரை மாணவர்களின் இலக்கில்லாத பயணங்கள் நீளுகின்றன. இத்தகைய சம்பவங்கள் நடைபெறுவதற்கு முக்கியக் காரணமாக இருப்பது, "நம் கல்வி நிலையங்களில் ‘கல்வி’ என்பதன் மதிப்பு சரிந்து போய் மலிவான விஷயங்களுக்கான முக்கியத்துவம் உயர்ந்து போனதே!” – என்று திட்டவட்டமாய் சொல்லலாம்.

மாணவர்கள் இனம், மதம், அரசியல் கட்சிகள் என்று பாகுபட்டுப் போய் பல குழுக்களாய் பிளவுண்டு கிடக்கிறார்கள். கல்லூரி தேர்தல்கள்கூட இந்த பிரிவினைக்கு பிரதான காரணமாய் விளங்கின்றன. அரசியல் கட்சிகளை மிஞ்சிவிடத் துடிக்கும் விளம்பர, பிரச்சார யுத்திகள் அசர வைப்பவை. காட்டுப்புரவிகளாய் திசை கெட்டு ஓடும் மாணவர்கள். அந்த ஓட்டத்தில் சிக்கிக் கொள்ளும் மாணவர்கள் சீர்கெட்டுப் போகும் பரிதாபநிலை. 

துரதிஷ்டவசமாக நமது கல்வி அமைப்பும் லோகாயதவாதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. கற்ற கல்வி வாழ்க்கைக்கு உதவாதது.. வேலை வாய்ப்புகளில் விலை போவது.. இவைகூட கல்வியின் மீதுள்ள ஆர்வத்தை பெருமளவில் குறைத்துவிடுகின்றன.

அரசியல்வாதிகள் சுய லாபங்களுக்காக ஏவிவிடும் அம்புகளாய் மாணவர் அமைப்புகளை பயன்படுத்துகின்றனர். வாக்குரிமை 18 வயதாக, குறைக்கப்பட்டதும் இதற்காகத்தான். அரசியல் சுற்றுச் சூழலில் வளர்ந்த மாணவர்கள் சுயமாய் சிந்திக்கவும், முடிவெடுக்கவும் இயலாதவர்களாய் உள்ளனர். 

பிரிட்டீஷார் ஏற்படுத்திய கல்வி அமைப்பை இன்னும் நாம் சுமந்து கொண்டிருக்கின்றோம். ‘குமஸ்தாக்களை’ உருவாக்கும் இந்த கல்விமுறை சமூக பிரச்னைகளை தீர்க்க உதவாது. ஒருமுறை இந்திரா காந்தி அம்மையார் குறிப்பிடும்போது, “சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு நாம் செய்த பெருந்தவறு, நம் கல்வி அமைப்பை மாற்றி அமைக்காததே!” – என்றார். இதனால் கல்வியும், வாழ்வும் அந்நியப்பட்டு விட்டன.

நாடு பொருளாதார ரீதியில் வளர்ச்சி அடைய வேண்டுமென்றால்.. அதற்கு தக்க கல்விமுறையும் அமைய வேண்டும். இரண்டாம் உலகப் போரில் படுமோசமாய் பாதிக்கப்பட்ட ஜப்பான், உலகமே வியக்கும் வண்ணம் வளர்ச்சியடைந்ததற்கு பின்புலமாய் நிற்பவர்கள் அந்நாட்டு கல்வி அமைப்பினால் உருவான மாணவர்கள்தான்.

உச்சந்தலையிலிருந்து.. உள்ளங்கால்வரை மேற்கத்திய மோகம் இன்று நம் மாணவர் சமுதாயத்தை பிடித்தாட்டுகிறது. வெறும் ‘தலைவர்’ என்ற அந்தஸ்து பெற வேண்டும் என்பதற்காக.. சக மாணவர்களை ‘ராகிங்’ என்ற பெயரில் படாதபாடு படுத்துதல், ஆசிரியர்களை கிண்டலடித்தல், தேவையற்ற பிரச்னைகளில் கவனத்தை சிதறடித்தல், புகைப்பிடித்தல், மது அருந்துதல், போதை மருந்துகளை உட்கொள்ளல் போன்றவை நச்சுக் கொடிகளாய் கல்லூரி வளாகங்களில் பிண்ணிப் படர்ந்துள்ளன.

1990 ஆம், ஆண்டு உஸ்மானியா பல்கலைக கழகத்தில் டெக்னாலஜி ஹாஸ்டலில் தங்கிப் படிக்கும் மாணவர்கள் சிலர் ‘நீலப்படம்’ பார்ப்பதில் தொடங்கி கடைசியில் பெண்களையும் அறைகளுக்கு அழைத்து வருமளவு விபரீதம் நடந்தது. ஆபாசமான புத்தகங்கள், நிர்வாணப்படங்கள் அதிகமானகிப் போனதே இதன் காரணம். இதற்கு காரணமானவர்களுக்கு தக்க தண்டனையளிக்க வேண்டும். அற்பத்தனமான அபராதங்களும், சிறிய அளவிலான தண்டனைகளும் போதாது.

மாணவர்களை வழி நடத்தும் பொறுப்பும், அவர்களுக்கு நல்ல நண்பர்களை தேர்ந்தெடுத்துத் தரும் பொறுப்பும் இன்றியமையாதது. அறிவுரைகளும், நல்ல தோழமையும் ஆரோக்கியச் சிந்தனையைத் திறக்கும் கதவுகளாகும்.

அதுபோலவே, ஆசிரியர் – மாணவரிடையே புனிதமான உறவு நிலவ வேண்டும். ஒழுக்கத்தில் தலை சிறந்த ஆசிரியர் மாணவர்களுக்கு கலங்கரை விளக்கு போன்றவர். மாணவர் உள்ளங்களில் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துபவர். 

நல்ல நூல்களை படிக்கும் பழக்கம் மாணவர்களை உயர்ந்த எண்ணங்களின் பக்கம் செலுத்த உதவும். அதுபோலவே, மாணவரிடையே எழும் வினாக்கள், ஐயங்களை தலைசிறந்த அறிஞர் பெருமக்கள், பல்வேறு துறைச் சார்ந்த வல்லுனர்களைக் கொண்டு நிவர்த்தி செய்ய வேண்டும். அவர்களின் மனதில் எழும் நிராசைகளையும், அவநம்பிக்கைகளையும் போக்க முயல வேண்டும். இன்னும் சமூக நலப்பணிகள், விளையாட்டுகள், சொற்பொழிவுகள், எழுத்துப் பணிகள் என்று கவனம் செலுத்த ஊக்கமளிக்க வேண்டும். சக மாணவரிடையே நட்பு, ஆத்மாபிமானம், வாய்மை, நாட்டுப்பற்று ஆகியவை பெருகும் வண்ணம் சூழல்களை ஏற்படுத்தித் தர வேண்டும். 

உழவன் திட்டமிட்டு வேளாண் களத்தை நன்றாக உழுது, நாற்று நட்டு, நீர்ப் பாய்ச்சி, களையெடுத்து, உரமிட்டு, பாதுகாத்து, சாகுபடியின் பலா பலன்களை எடுப்பதைவிட மிக முக்கியமான .. மிகவும் அவசியமான… அதிலும் கட்டாயமான பணி இது. 

இப்படி வளரும் மாணவர்கள் நிச்சயம் புத்துலகு சமைக்கும் சிற்பிகளாய் பரிமளிப்பார்கள். இந்த தேசமும் உலக அரங்கில் கண்ணியத்துடனும், பெருமையுடனும் தலைநிமிர்ந்து நிற்கும்.

Read More

இளைய சக்தி: 'புகையால் அழிந்துவரும் இளந்தலைமுறை'

இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்னர் அடையாறு புற்றுநோய் நிலையம் நடத்திய ஆய்வில் இதுவரையும் வெளிப்படாத அதிர்ச்சிகரமான தகவல் ஒன்றை கண்டறிந்தது. இரண்டாம் வகுப்பு பயிலும் சிறார்கூட புகையிலைக்கு அடிமைப்பட்டிருந்த சோகமே அது. 

சென்ற வாரம் அரசு உதவி பெறும் பள்ளி ஒன்றில் பணிப்புரியும் தலைமையாசிரியர் வகுப்பில் புகையிலையை மெல்லும் சில மாணவர்களை கையும்-களவுமாக பிடித்தது இன்னும் கவலையை அளிக்கிறது.

புகையிலைக்கு அடிமைப்படுவோரின் வயது நாளுக்கு நாள் குறைந்து வருவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. அரசு மற்றும் தனியார் பள்ளிகளில் பயிலும் 10-15 வயதுக்குட்பட்ட மாணவர்களிடையே நடத்தப்பட்ட ஆய்வின் முடிவுகள் சமூக நலனில் அக்கறையுள்ளோருக்கு கவலைத் தருபவையாகும்.

• 3.2 விழுக்காடு மாணவர்கள் புகையிலைப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தகிறார்கள்.
• இன்னும் 1.6 விழுக்காடு பேர் புகையிலைப் பொருட்களால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
• 2.4 விழுக்காடு மாணவர்கள் 14 வயதிலிருந்தும்
• 2.9 விழுக்காடு பேர் 10-13 வயதிலிருந்தும் புகையிலையை பயன்படுத்துகிறார்கள்.
• 3.6 விழுக்காடு பேர் 15 வயதிலும்
• 3.7 விழுக்காடு பேர் தங்களின் 12 வயதிலும் இன்னும்
• 5.8 விழுக்காடு மாணவர்கள் தங்களது 11 வயதிலும் புகையிலைக்கு வசப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இதில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் குடும்பம் மூலமாக புகையிலைக்கு அடிமைப்பட்டிருந்தது தெரிந்தது. இன்னும் 28.6 விழுக்காடு பேருக்கு புகையிலை பெற்றோருக்கு அதை வாங்கி தருவதன் மூலம் பரிச்சயமானது.

புகையிலைப் பொருட்களை அடுத்தவர் பயன்படுத்துவதைப் பார்ப்பதால்.. புகையிலை எளிதில் கடைகளில் கிடைப்பதால்..பெற்றோருக்கு புகையிலைப் பொருட்களை வாங்கி வருவது இவை எல்லாமே இந்த பழக்கத்துக்கு இளந்தலைமுறையினரை தள்ளியுள்ளது.

நுங்கம்பாக்கத்தில் இயங்கும் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியை ஒருவர் சொல்கிறார்: “எங்கள் பள்ளியின் அருகிலேயே நிறைய பெட்டிக் கடைகள் உள்ளன. அங்கு எப்போதும் புகைப்பவர்கள் அதிகம். எங்கள் பள்ளியின் மாணவரிடையே புகையிலையை பயன்படுத்தும் பழக்கம் இல்லாவிட்டாலும் இந்த சூழல் இவர்களை பாதித்துவிடுமோ என்று அச்சமாக உள்ளது!”

இந்த அச்சம் சமூகம் முழுக்க பரவ வேண்டும். ஏனென்றால்.. புகையிலை என்னும் நச்சால் பாதிக்கப்படுவது இந்தியாவின் இளைய சிற்பிகள். ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் எதிர்கால தலைவர்கள். 

SOURCE : THE HINDU - 22.04.2013.

Read More