NewsBlog

சாத்தான்குளம் கொடூரன்களைவிட கொரோனா எவ்வளவோ மேல்!

இன்று ஜுன் 26, சித்திரவதையால் (International Day in Support of Victims of Torture) பாதிக்கப்பட்டுள்ளோருக்கு ஆதரவு தரும் நாள். மனித உரிமைகள் சம்பந்தமான விழிப்புணர்வு, முன்னெடுக்க வேண்டிய நாள். தன்னார்வலர்கள், தொழிற்சங்கங்கள், அரசியல் அமைப்புகள் ஒன்று சேர்ந்து சித்திரவதையால் பாதிக்கப்படுவோருக்கு உரத்து குரல் எழுப்பி, நீதியைப் பெற்றுத் தர வேண்டிய நாள்! ~இக்வான் அமீர்.

சாத்தான்குளம் காவல்நிலைய கொட்டடி கொலைகளும், பிச்சைக்காரனும்!

மக்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டிய மக்களின் நேரடி வரிப் பணத்தில் சம்பளம் பெற்று குடும்பம் நடத்தும் காக்கிசட்டைகள் மக்கள் சேவகர்களாக இருப்பதில்லை. அதிகார ஆணவத்தின் உச்சாணியில்தான் இருக்கிறார்கள். அநீதிகளும், அக்கிரமங்களுமாய்தான் காவல்துறையின் வரலாறு தொடர்கிறது. கீழ்நிலையிலிருந்து, மேல்நிலை அதிகாரிவரை வாய் திறந்தாலே வெறும் பொய்தான்! பொய்யான குற்றச்சாட்டுகள், பொய்யான புனைவுகள், பொய்யான விசாரணைகள், பொய்யான சாட்சிகள், மேலதிகாரிகளின் பொய்யான விளக்கவுரைகள்! என்று எல்லாமே பொய்கள்தான்!~இக்வான் அமீர.

வடசென்னையில் சூரிய கிரணம்

21, ஜூன் 2020 ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று வடசென்னை எண்ணூரில் தெரிந்த சூரிய கிரண காட்சி இது.

காக்கிசட்டை கொலைக்காரர்களுக்கு மரணதண்டனை எப்போது?

சாத்தான்குளத்தில், தந்தை ஜெயராஜ், மகன் பென்னிக்ஸீம் சிறையில் கொல்லப்பட்டதற்கு ரூ.10 லட்சம் நிதியுதவியும், குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு அரசு வேலை என்ற அறிவிப்பும் நீதியாக இருக்க முடியாது.

Saturday, April 5, 2014

News in English: No postal ballots for Gulf NRIs


The Election Commission of India is all set to inform the Supreme Court that it is not possible now to allow the Gulf NRIs to cast their votes externally.

The EC, a constitutional body, which is set to file its reply later this week to a petition filed by Gulf NRI V.P. Shamsheer, is of the view that unless Section 20A of Representation of People’s Act is amended, NRIs can only be allowed to vote by being present at polling stations where they are registered as voters.

The Indian apex court will resume hearing on Shamsheer’s petition on April 7 after the poll panel and the government file their replies. Incidentally, April 7 will be the first day of the nine-phased general election which wraps up on May 12.

Shamsheer’s petition says Section 20A is in violation of the fundamental rights enshrined under article 14, 19 and 21 of the constitution and seeks that all the NRIs living abroad should be allowed to vote either in diplomatic commissions or make use of postal, proxy or electronic voting for the purpose. The petition was filed last month.

The petition of Shamsheer, who is a doctor and runs a chain of hospitals in the UAE, claims that 114 countries in the world, including 20 from Asia, have adopted external voting. Shamsheer’s name was removed from the voters list in Calicut after he migrated to the UAE 12 years ago.

Source: Arab News

News in English: When Media Becomes Judge


“Who is responsible for tarnishing the image of my son and my family? How will my son now go to college along with his classmates?” elderly Neyazuddin asked mediapersons at a press conference in Jaipur on 27 March 2014.

Neyazuddin’s son Merajuddin was detained on 22 March 2014 from his rented room in Jaipur by Special Cell of Delhi Police for questioning in connection with an alleged terror conspiracy case. Merajuddin, an engineering student of a prestigious Jaipur institute, was let off along with two other youths detained in the same case by late evening the same day for lack of proof – but between his detention and release the media had done a great damage to them.

Soon after the police told media about the detention of Merajuddin and other youths, almost all news channels started calling the arrested youths as terrorists ignoring all professional ethics and laws of the country which see every accused as innocent until he is found guilty by the court. What media did was not new.

For last 10 years or so, media of our country has been presenting police announcement about a detention or arrest in a terror case as if it is conviction announced by court. Most often, a section of media itself assumes the role of judge, starts trial and declares verdict within minutes and hours. Despite the fact that several people arrested in terror cases have been acquitted by competent courts in the past, whenever someone is detained or arrested in a real or fabricated terror case media declares him terrorist.

Media can say that it does so on the basis of what the police tell them. But it is a lame excuse. Presenting exactly what the police say without raising any question could be the job of a stenographer, not journalist. Media can become spokesperson of police or any government wing only at the risk of its own credibility and image.

Police have also played a role in destroying the image and career of several youths. It is beyond comprehension why police rush to media first hours and sometimes minutes after detention, disclose all the details about the detained person – his name, family, community and everything. They do so despite knowing fully that the person they have picked could be acquitted by court if they could not prove charges against him. Their hurriedness in disclosing the details of the detained person shows they are more interested in tarnishing the image of the person and his community and claiming rewards from the government than anything else.

Media generally publishes and broadcasts details of the arrested person – most of whom turn out false and concocted once the court proceeding starts with the case – quoting unknown sources in the police and agencies.

The nexus of police and press have spoiled life of several innocent persons in last 10 years. The Press Council of India should not remain a silent spectator when media is destroying the image and career of arrested persons who are innocent in the eyes of law until they are proven guilty. The Council should issue strong guidelines to media for reporting terror-related issues. Action should be taken if those guidelines are overlooked.

Source: indiatomorrow.net

சிறப்புக் கட்டுரை: 'ராக்கெட் கனவுகள்'


மணிக்கூண்டின் முட்கள் இரவு 8.40 மணி என்றன. கிளம்பத் தயாரான பேருந்தில் ஓடிப் போய் ஏறிக் கொண்டேன். உயரமான பின் சீட் என்னை 'வாங்க" என்று வரவேற்க அமர்ந்தேன்; பேருந்து புறப்பட்டது.

"வாழ்த்தியார்.. வாழ்த்தியார்.. பஸ் நிறுத்து.." - சிறு கும்பலொன்று வார்த்தை 'குழறுல்களுடன்' பேருந்தை விரட்டியது.

"டிரைவர்.. கொஞ்சம் நிறுத்தப்பா..!" - நடத்துனரின் சமிக்யைினால் பேருந்து மெதுவானது.

முட்டியும், மோதியும் இருவர், மூவராக எல்லோரும் பேருந்தில் ஏற, கடைசியானவரும் ஒருவழியாய் ஏறி படியிலேயே நின்றிருக்க, பேருந்து விரைவாகச் சென்றது. முன்னால் நடத்துனர் டிக்கெட் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

அவர்களைத் தெளிவாக நோட்டமிட்டேன்.

எல்லோரும் நான் பணி புரியம், இந்தியாவின் தலைச்சிறந்த வாகன உற்பத்தி ஆலையின் இரவு நேர பணியாளர்கள். அவர்களுடன் சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த தொழிற் சங்கத் தேர்தலில், "பாட்டாளியின் தோழர்களாகவும், உழைக்கும் வர்கத்தின் நண்பர்களாகவும்" போஸ்டர்களில் சித்தரிக்கப்பட்டு தேர்தல்களில் வென்றவர்கள், இப்போது மதுவினால் சிறுமூளை செயலிழந்து போயிருந்தனர். உணவு இடைவேளையில், வெளியே வந்து மதுவின் போதையுடன் தொழிற்சாலைக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

"தல்வரே..! வரட்டுமா..? சொன்ன விஷயத்தை மறந்துடாதீங்கோ..!" - படியில் நின்றிருந்தவர், தன்னை மறந்திருந்த சங்கப் பிரதிநிதியிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டிருந்தார்.

"ஹி..ஹி.. போறீயா..ம்.. ம்.. கவல்படாத..! நான் அதை கவனிச்சுக்றேன்..!" - அவரும் விடை கொடுத்து, தள்ளாடிக் கொண்டே பேருந்தின் அகலத்தை அளந்து சென்றுக் கொண்டிருந்த தன் சகாக்களுடன் போய்ச் சேர்ந்து கொண்டார்.

முன்னால் சென்று கொண்டிருந்த பேருந்தை நாங்கள் சென்று கொண்டிருந்த பேருந்து விரட்ட... படியில் நின்றிருந்தவர் தான் என்ன செய்கிறோம் என்று உணர்வில்லாமல் பேருந்திலிருந்து இறங்க ஆரம்பித்தார்.

நான் எழுந்தபோய் தடுப்பதற்குள் அது நிகழ்ந்துவிட்டது; தரையில் கால்களைப் பதித்தவர், பேருந்தின் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் ... பேருந்தோடு இழுக்கடிக்கப்பட்டு .. பிடி நழுவி ... மூன்று, நான்கு முறை  நடுரோட்டில் உருண்டு.. புரண்டு.. மல்லாக்க அடங்கினார். 

பின் கண்ணாடி வழியே இக்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நான், பதறி எழுந்துபோய், அவர்களுடைய சகாக்களிடம் சொன்னேன். அவர்களோ போதை தலைக்கேறி அதை கேட்கும் நிலையில் இல்லை.

நடத்துனரிடம் சொன்னபோது அவர், "போய்யா.. உனக்கு வேற வேலையேயில்லை!" - ஒத்த வரியில் பேசிவிட்டு தனது பார்வையாலேயே என்னைச் சுட்டார்.

மறுநாள் மாலை.

சைரன் அலற, பகல் நேர பணி முடிந்த பணியாளர்கள் தொழிலகத்திலிருந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்தனர்.

பக்கத்து வாசல் வழியே இரவு நேர பணியாளர்கள் தொழிலகத்துக்குள் நுழைந்து கொண்டிருந்தனர். 

பகல் நேர பணி முடிந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்த நான் எதிரே பிளாஸ்டர் ஒட்டுக்களுடன் ஒரு முகம் உள்ளே நுழையக் கண்டு, "யார்..?"  - சிந்தனைப் பொறிகள் மூளையில் தெறிக்க நின்றேன்.

"ஓ..!" இரவு நடந்த பேருந்து நிகழ்ச்சியின் நாயகன், தத்தித் தத்தி நடைப்பயின்று கொண்டிருந்தார். 

மிக மோசமான விபத்தில் சிக்கி, சொற்பக் காயங்களுடன் அவர் செல்லும்போது, 'ஒரு நாழிகை முந்தாமலும், ஒரு நாழிகை பிந்தாமலும் படைப்பினங்களின் முடிவுகளை நிர்ணயித்துள்ள இறைவனை வாயாரப் புகழ்ந்தேன்!'

அதேசமயம், ஆயிரக் கணக்காணோர் பணிப் புரியும் இந்த தொழிலகத்தில் மிகவும் பெரும்பான்மையான தொழிலாளர்கள் மது, சூது, விபச்சாரம் போன்ற ஒழுக்கக்கேடான தீமைகளினால் நாளுக்கு நாள் பாதிக்கப்பட்டு, 'நோட்டீஸ் போர்டுகளில்' சகஜமான இரங்கல் செய்திகளாக மாறுவதை நினைக்கும்போது, கவலையாக இருந்தது. 

பலமற்ற அஸ்திவாரத்தில் எழுப்பப்பட்ட கட்டிடமாக இருக்கும் இந்தத் தொழிலாளர் அமைப்பை ஒழுக்க மாண்புகளில் சிறக்க வைக்கும் அமைப்பாக மாற்றி அமைத்தால் நாம் காணும் விண்வெளியுக கனவுகள் நிறைவேறும் காலம் வெகுதொலைவில் இல்லை என்றே தோன்றியது.

- சமரசம் 16-30, ஏப்ரல் 1987ல் - பக்கம் 23, 24 ல் பிரசுரமானது.

சிறப்புக் கட்டுரை: 'மக்களவைக் குறித்து மகாத்மா'


ஆங்கில  அரசாங்க முறை பரிதாபத்திற்குறியது. இது நாம் விரும்பத் தக்கதோ, தகுதியானதோ அன்று என்பதால், இப்படியொரு நிலைமை இந்தியாவிற்கு என்றுமே வந்து விடக்கூடாது என்று கடவுளை வேண்டுகிறேன்.

பாராளுமன்றத்துக்கெல்லாம் அன்னையான இங்கிலாந்து பாராளுமன்றம் ஒரு மலடியைப் போன்றும், விபச்சாரியைப் போன்றும் இருக்கிறது.

இது சற்றே கடுமையான கருத்தே; ஆனாலும், முற்றிலும் சரியானதே!

இந்த பாராளுமன்றம், தானாகவே ஒரு நல்ல காரியத்தைக்கூட இதுவரை செய்ததில்லை.

இதனாலேயே அதனை ஒருமலட்டுப் பெண்ணுக்கு ஒப்பிடுகிறேன்.

வெளியில் இருந்து வரும் வற்புறுத்தலினால் அல்லாது, அது ஒன்றுமே செய்ய முடியாது என்பதே அதன் இயற்கையான நிலைமையாக இருந்து வருகிறது.

அடிக்கடி மாறும் மந்திரிகளின் ஆதிக்கத்தின்கீழ் அது இருந்து வருவதால், அதுவொரு விபச்சாரியைப் போன்றது.

இன்று அது ஒருவரின் கீழ் இருக்கும். நாளை வெறொருவரின் கீழ் இருக்கும். சிறந்தவர்களையே மக்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள் எனக் கருதப்படுகிறது. உறுப்பினர்கள் சம்பளமின்றி வேலை செய்கின்றனர். ஆகையால், பொதுமக்களின் நன்மைக்காகவே சேவை செய்கிறார்கள் என்று கருதவேண்டும்.

தேர்ந்தெடுக்கும் வாக்காளர்கள் படித்தவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள். ஆகையால் தேர்ந்தெடுப்பதில் பொதுவாக தவறு செய்யமாட்டார்கள் என்றும் நாம் ஊகித்துக்கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய பாராளுமன்றத்தை தூண்டுவதற்கு விண்ணப்பங்களோ அல்லது வேறுவகை தூண்டுதல்களோ அவசியமேயில்லை. அதுசெய்யும் காரியங்களின் தன்மை நாளுக்குநாள் மிகத் தெரிவானதாய் இருக்கும் வகையில், அதன் வேலை எளிதாக இருக்க வேண்டும்.

ஆனால் உண்மையில், அதன் உறுப்பினர்கள் கபடமுள்ளவர்களாகவும், சுயநலக்காரர்களாகவும் இருக்கிறார்கள் என்பது பொதுவாக ஒப்புக்கொள்ளப்படும் சங்கதி. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களது சிறு நலன்களிலேயே கருத்துடன் இருக்கின்றனர். பயமே அவர்களை நடத்திச் செல்வதற்கு ஏதுவாக இருக்கிறது. முந்தைய நாள் உருவாக்கியதை, மறுநாள் வேறுவிதமாக அழித்து மாற்றியாகி விடும். அதன் வேலையில், இதுவே முடிவானது என்று ஒன்றை எடுத்துக்காட்டுவது முடியாதகாரியம்.

பெரிய பிரச்சனைகள் விவாதிக்கப்படும்போது, அதன் உறுப்பினர்கள் காலை நீட்டிக்கொண்டு தூங்கி விடுகின்றனர். சில சமயங்களில் கேட்பவர்கள் சலித்துப்போகும் அளவிற்கு, உறுப்பினர்கள் பேசிக்கொண்டே போகிறார்கள். அறிஞரும், எழுத்தாளருமான கார்லைல் என்பவர், அதனை ‘உலகத்தின் பேச்சுக்கடை’ என்கிறார்.

உறுப்பினர்கள் சிந்தித்துப் பாராமலேயே தங்கள் கட்சிக்கு சாதகமாக வாக்களிக்கிறார்கள். கட்டுப்பாட்டிற்கு இணங்கி அவர்கள் அப்படிச்செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. எவரேனும் ஓர் உறுப்பினர் தப்பித்தவறி, சுயேச்சையாக வாக்கைச் செலுத்தி விட்டால், அவர் கட்சியை விட்டு பிரிந்தவராக கருதப்படுகிறார்.

பாராளுமன்றம் வீணாக்கி வரும் பணத்தையும், நேரத்தையும் சில நல்லவர்களிடம் ஒப்படைத்தால், அந்நாடு இன்னும் அதிக உயர்ந்த மதிப்பில் இருக்கும். அத்தேச மக்கள் அதிக செலவு செய்து நடத்தும் ஒரு பொம்மைக்கூத்தே பாராளுமன்றம்.

இதனை நான் மட்டும் சொல்லவில்லை. சில ஆங்கிலேய அறிஞர்களும் இதையே கூறியிருக்கிறார்கள். உண்மையான கிறிஸ்தவர் எவரும் அதில் உறுப்பினராக இருக்க முடியாது என்று ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினரே கூறியிருக்கிறார். மற்றொருவர், அதுவொரு குழந்தை என்கிறார். எழுநூறு ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் பாராளுமன்றம், இன்னும் குழந்தையாகவே இருக்கிறது என்றால், அது என்றுதாம் குழந்தைப்பருவத்தில் இருந்து மாறப்போகிறதோ?

பாராளுமன்றத்துக்கு உண்மையான முதலாளி கிடையாது. பிரதம மந்திரியின்கீழ் அதன் நடவடிக்கை நிலையானதன்று. அதனால், ஒரு விபச்சாரியைச் செய்வதுபோல், அதனை அலைகழிக்கின்றனர். பிரதம மந்திரிக்கோ பாராளுமன்றத்தின் நன்மையைவிட, தனது அதிகாரத்தில்தான் அதிக சிரத்தை. அவருடைய சக்தியெல்லாம், தம்முடைய கட்சிக்கு வெற்றியை தேடுவதிலேயே ஈடுபட்டிருக்கிறது.

பாராளுமன்றத்துக்கு நியாயமானதையே செய்யவேண்டுமென என்பதில், அவருக்கு எப்பொழுதுமே அக்கறை கிடையாது. தம் கட்சிக்கு அனுகூலமாகவே பாராளுமன்றம் காரியங்களை செய்யும்படி பிரதம மந்திரிகள் செய்திருக்கிறார்கள் என்பது தெளிவு.

பிரதம மந்திரிகள் மீது எனக்கு எந்தப் பகையுமில்லை. ஆனால், நான் பார்த்திருப்பவைகளில் இருந்து அவர்களை தேசத்தின் அபிமானிகள் என்று என்னால் எண்ணமுடியவில்லை. அவர்கள் லஞ்சம் வாங்குவதில்லை என்பதற்காக அவர்களை யோக்கியர்கள் என நினைத்தால், யோக்கியர்கள்தாம்.

ஆனால், வெளிவராத பல தூண்டுதல்களுக்கு இவர்கள் உடன்பட்டு விடுகிறார்கள். தங்களது காரியங்களைச் சாதித்துக் கொள்வதற்காக, மக்களுக்கு கௌரவப் பட்டங்களை லஞ்சமாக கொடுக்கின்றனர்.  அவர்களிடம் உண்மையான நேர்மையோ, மனசாட்சியோ கிடையாது என சொல்வதில் எனக்கு எந்த தயக்கமுமில்லை.

வாக்காளர்களுக்கு அவர்களுடைய பத்திரிகைகளே வேதவாக்கு. அப்பத்திரிகைகளை கொண்டே அவர்கள் ஒரு முடிவுக்கு வருகின்றன.  அப்பத்திரிகைகளோ எப்பொழுதுமே யோக்கியமானவையன்று. ஒரே விசயத்தைப்பற்றி, பல பத்திரிகைகளும், அவை எந்த கட்சியின் சார்பாக நடத்தப்படுகின்றனவோ அதற்கு ஏற்றப்படி, வெவ்வேறு விதமாக வியாக்கியானம் செய்கின்றன.

ஒருவரை குறித்து ஒரு பத்திரிகை, யோக்கிய பொறுப்புக்கு உதாரணப்புருஷர் என்று கூறும். மற்ற பத்திரிகைகளோ, அவரை அயோக்கியர் என்று சொல்லும். இந்த வகைப் பத்திரிகைகளைப் படிக்கும் மக்கள் அடிக்கடியும், அதிகபட்சம் ஏழாண்டுகளுக்குள்ளும் தங்கள் கருத்தை மாற்றிக் கொண்டு விடுகிறார்கள்.  இக்கருத்துக்கள் கடிகாரத்தின் பெண்டுலம் போல அப்பக்கமும், இப்பக்கமுமாக ஊசலாடிக் கொண்டேயிருப்பதால், ஒருபோதும் நிலைத்திருப்பதில்லை.

நல்ல பேச்சாளர்கள் அல்லது தங்களுக்கு விருந்துகள், வரவேற்புகள் அளிப்பவர்களின் பின்னாலேயே அம்மக்கள் போய்க்கொண்டிருப்பார்கள்.  அம்மக்கள் எவ்வாறோ, அவ்வாறே அவர்களது பாராளுமன்றமும். ஆனால், அவர்களிடம் பலமாக ஊன்றிப்போன ஒருகுணம் மாத்திரம் நிச்சயமாக இருந்து வருகிறது. தங்கள் நாடு அழிந்து போவதற்கு இடந்தரவே மாட்டார்கள்.  எவரேனும் கெட்டஎண்ணத்துடன் தங்கள் நாட்டை நோக்கி விட்டால், அவர்களுடைய கண்களைப் பிடுங்கி விடுவார்கள். இதனால், அம்மக்களிடம் எல்லா உயர்குணங்களும் இருக்கின்றன என்றோ, அவர்களைப் பின்பற்றி நடக்கவேண்டுமென்றோ ஆகிவிடாது.

இந்தியா, இங்கிலாந்தைப்போல நடப்பதென்று ஆரம்பித்துவிட்டால், இந்தியா அழிவுறும் என்பது என்னுடைய உறுதியான நம்பிக்கை. 

(1909 ஆம் ஆண்டில், தனது நாற்பதாவது வயதில் மகாத்மா காந்தி எழுதிய முதல் மற்றும் தத்துவ நூலான இந்திய தன்னாட்சியில், ‘இங்கிலாந்தின் நிலைமை’ என்கிற ஐந்தாம் பகுதியில் இருந்து, கருத்து மாறாமல் தேவைக்கேற்ப சுருக்கியும், ஒருங்கிணைத்தும் தொகுத்தவர், சட்ட ஆராய்ச்சியாளர் வாரண்ட் பாலா)

News in English: Dalit-Muslim unity is the need of the hour - Asaduddin Owaisi


It’s a rough summer afternoon in Hyderabad, but the newly renovated Majlis-e-Itehadul Muslimeen headquarter ‘Daraul Salam (abode of peace)’ is packed with ticket aspirants, many of them interestingly are Dalits. MIM’s screams of expansion and alliance with Dalits has resonated well with its cadre to expand their base.

In an unprecedented move party released first list of candidates a month ahead of elections whereas in past it used to announce candidates on the last day of filing nominations. Party chief Asaduddin Owaisi is in reformative mode, and is ready to don many hats. From a messiah of oppressed sections to a vocal Muslim leader, from a socialist rant to a feminist brand, this London educated barrister is bringing it all out in these elections.

Interacting with journalists in a conference hall, Mr. Owaisi tells us that Dalit Muslim alliance is the need of the hour, “After formation of Telangana, Dalit-Muslim alliance becomes more necessary.” MIM, he claims, is going to filed weaker section candidates in assembly segments in its second list, particularly mentioning name of Zaheerabad, a Muslim dominated SC reserved assembly constituency at Karnataka border currently represented by former minister Geeta Reddy.

Expansion is their agenda, but the party’s first priority Mr. Owaisi said will be to retain their sitting assembly and parliamentary seats.

With the starting of its own android application, keeping in tune with changing times, Majlis has also announced formation of party’s women’s wing called Shoba-e-Khawateen. Majlis councilor Yasmeen Sultana an advocate by profession will be its convener.

“I should have done it much earlier”, Mr. Asaduddin said. He believes no party could anymore dare to neglect the fair sex which forms 49% of population. “There is a need for emancipation of women and politics is also one of the ways.”

Though party became tech savvy but still feels allergic with electoral norm ‘manifesto’, “Manifestos are created to cheat people and to break promises. For us peoples aspirations are our manifesto. We don’t believe in formality of releasing manifesto we will show our manifesto by our actions and ground work.” MIM chief said.

In a polarized electoral battle making Narendra Modi a poll issue MIM claim is to protect the country. Mr. Asaduddin said, “India is a diverse nation, so secularism is must to keep nation united. Narendra Modi an RSS ideologue will promote only hatred which will cause destruction of this nation.”

To weight his argument he gave a recent example from Mr. Modi’s speech in Assam, “He (Modi) said rhinos in Assam are killed to make way for Bangaladeshi Muslim settlers. This is the kind of poison he has towards minorities that he even linked rhino poaching incidents to Muslims.”

Mr. Owaisi was quick to also mention Maulana Abdul Qavi’s arrest by Gujarat police in a decade old terror conspiracy case just before elections, “People are witnessing all this incidents they will decide who is good for the nation.”

A Telugu newspaper journalist in between commented on his amazement in seeing Majlis press note in Telugu which suits quite well with party embracing local language to reach out masses in Telangana and SeemaAndhra.

This brought the critical question, is Majlis dominated by Deccani Urdu speaking Muslims discriminated against Telugu speaking Muslims of the region? To which Mr. Owaisi replied, “How can we discriminate each other internally when we know as a community we are target of different kinds of discrimination. There is no discrimination on the basis of language; we give equal platform for our Telugu Muslim brothers in districts.”

He continued his assertion that language is no barrier in fight against injustice, “I go to Assam speak for Muslims there, I went to Kashmir and raised their issue in Parliament. How can I not speak for my Telugu speaking brothers?”

Does Majlis still enjoy monopoly over Muslim politics in the region or there is a growing opposition within the community like in the form of its breakaway faction MBT? Mr. Asaduddin Owaisi counters in cold tune.

“You wait till May 16th everything will be crystal clear whether we are facing opposition or getting support from the community,” he says.

To sum up the position of opposition against them, “By the way MBT didn’t fought a single Municipal election out of Hyderabad,” MIM chief said with a magnum smirk. 

 By Mohd Ismail Khan

Source: TwoCircles.net




Friday, April 4, 2014

நடப்புச் செய்தி:'விண்ணில் பாய்கிறது பி.எஸ்.எல்.வி.-சி24 ராக்கெட்'


ஶ்ரீஹரிகோட்டாவின் சதீஷ் தவண் விண்வெளி மையத்தில் உள்ள முதல் ஏவுதளத்தில் இருந்து ஐ.ஆர்.என்.எஸ்.எஸ்.1பி நேவிகேஷன் செயற்கைகோள், பி.எஸ்.எல்.வி.-சி24 ராக்கெட் மூலம் இன்று (04.04.2014, வெள்ளிக்கிழமை) மாலை 5.14 மணிக்கு விண்ணில் செலுத்தப்படுகிறது. இதற்கான 58 மணி நேரம் 30 நிமிடங்கள் கொண்ட 'கவுண்ட் டவுன்' நேற்று (02.04.2014, புதன்கிழமை) காலை 6.44 மணிக்கு தொடங்கியது. 

பி.எஸ்.எல்.வி.-சி24 ராக்கெட்டை ஏவுவதற்கு முன்பாக பல்வேறு சோதனைகள் மற்றும் எரிபொருள் நிரப்பும் பணிகள் அனைத்தும் முடிந்துள்ளதாக இஸ்ரோ தெரிவித்துள்ளது.

இந்த ராக்கெட் மொத்தம் 320 டன் எடையும், 44 மீட்டர் உயரமும் கொண்டது. இதில் இணைக்கப்பட்டுள்ள செயற்கைகோளின் எடை மட்டும் 1,432 கிலோ ஆகும்.  ராக்கெட் மற்றும் செயற்கைகோளின் மொத்த மதிப்பு ரூ.300 கோடி ஆகும்.

மொத்தம் 4 நிலைகளைக் கொண்ட இந்த ராக்கெட் விண்ணில் ஏவப்பட்டவுடன் சுமார் 20 நிமிடங்களில் பூமியிலிருந்து குறைந்தபட்சமாக 284 கி.மீ. தொலைவும், அதிகபட்சமாக 20,652 கி.மீ. தொலைவும் கொண்ட புவிச்சுற்றுவட்டப் பாதையில் செயற்கைகோள் தாற்காலிகமாக நிலைநிறுத்தப்படும். 

செயற்கைகோள் தாற்காலிகமான பாதையில் நிலைநிறுத்தப்பட்டதும், பெங்களூருக்கு அருகில் உள்ள இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி மையத்தின், (இஸ்ரோ) ஹாசன் கட்டுப்பாட்டு மையம் செயற்கைக்கோளை தனது கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக் கொள்ளும். 

இந்தியாவின் முதல் நேவிகேஷன் செயற்கைகோளான ஐ.ஆர்.என்.எஸ்.எஸ்-1பி செயற்கைகோள் கடந்தாண்டு ஜுலை மாதம் இரவில் ஏவப்பட்டது. இரண்டாவது நேவிகேஷன் செயற்கைக்கோளான .ஆர்.என். எஸ்.எஸ்.1பி செயற்கைக்கொள் மாலை நேரத்தில் தற்போது செலுத்தப்படுகிறது. இன்னும் 5 செயற்கைக்கோள்கள் அடுத்த ஆண்டுக்குள் செலுத்தப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 

ஐ.ஆர்.என்.எஸ்.எஸ்-1பி செயற்கைக்கோள் 1,500 கி.மீ. சுற்றளவுக்கு கடல் வழிகளையும், எல்லைகளையும் கண்காணிக்கும். தரைவழி, வான்வழி, கடல்வழிப் போக்குவரத்துகளையும் கண்காணிக்கவும், இயற்கை பேரிடர் காலங்களில் பாதிப்புகளை கண்காணித்து உரிய நேரத்தில் நிவாரணப் பணிகளை மேற்கொள்ளவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று இஸ்ரோ தெரிவிக்கிறது.






Thursday, April 3, 2014

சிறப்புக் கட்டுரை: 'நடைபாதை மன்னர்கள்'


என்.எஸ்.சி. போஸ் ரோட் 'நியான்' வெளிச்சத்தில் குளித்துக் கொண்டிருந்தது. விளம்பரப்பலகைகள் பல வண்ணங்களில் கண் சிமிட்டிக் கொண்டிருந்தன. ஜில்லென்ற பனிக்காற்று உடலை நடுங்கச் செய்து கொண்டிருந்தது. 

எம்.யூ.சியின் தெற்கு சுவரை ஒட்டி பேருந்து நின்றது.

"சார்.. டிக்கெட்.. டிக்கெட் ப்ளீஸ்..!" - கண்டக்டர் வரப்போகும் 'ஸ்டேஜீக்கு' டிக்கெட் 'க்ளோஸ்' செய்துக் கொண்டிருந்தார்.

கண்டக்டர் சார்..! ஒரு ஜமாலியா கொடுங்க..!" - டிக்கெட்டை பத்திரப் படுத்திக் கொண்டேன். 

"அய்யா.. சாமி.. காலில்லாதவன் தர்மம் பண்ணுங்க.. அய்யா.. அம்மா..!" 

அழுக்கடைந்த சல்லடை சட்டை, பரட்டை தலையுமாக.. நடுத்தர வயதுடைய உடல் ஊனமுற்ற ஒருவர் 'சாப்பாட்டுக்கு' வழி தேடிக்  கொண்டிருந்தார்.

என் கவனம் அவர் மீது சென்றது. 

சிறிது நேரத்தில் நடைப்பாதை ஓரமாக ஒரு பெண்மணியின் அருகில் சென்று அவர் அமர்ந்து கொண்டார்.

அங்கே நான் கண்ட காட்சி.. என்னை நிலைகுலைய வைத்தது. 

சில நாட்களுக்கு முன்தான் இவ்வுலகத்துடன் பரிச்சயம் ஆன சின்னஞ் சிறு குழந்தை ஒன்று கந்தைத் துணியில் கிடத்தப்பட்டிருந்தது. அதன் அருகே, ஒரு பெண்மணி ஏக்கம் நிறைந்த விழிகளுடன், சோக கீதங்களை இசைத்துக் கொண்டு தலையைச் சொறிந்தவாறு இருந்தார்.
"ஆராரிரோ..! கண்ணுறங்கு.. என் கண்ணே கண்ணுறங்கு..!" - என்ற தாலாட்டினிசையில்,

"கொசு கடிக்கப்போவுது சரியா போர்த்துங்க குழந்தைக்கு..!" - கவனிப்பில் வளர வேண்டிய அப்பிஞ்சு, வானமே கூரையாய்.. நடைப்பாதையே தன் வீடாய் வறுமையில் தன்னுடைய பிஞ்சு கால்களை பதிந்திருந்த கோரம் என் கண்களை  கண்ணீரால் முட்டச் செய்துவிட்டது.

காடு. கோரமான கும்மிருட்டு.

மின்மினுக்கும் வெளிச்சத்தை நோக்கி ஒரு உருவம் நகர்கிறது மெல்ல.

அங்கே_

சுற்றி சில குழந்தைகள் உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்க, அழுதுக் கொண்டிருந்த ஒரு குழந்தையை, "இதோ சமைத்துவிட்டேன்..! கண்ணே..! அழாதே என் செல்லம்.!" - என்று அதன் தாய் அடுப்பின் மீது வெறும் தண்ணீர் பாத்திரத்தை வைத்து குழந்தைகளை ஏமாற்றி தூங்க வைத்துக்  கொண்டிருந்த துயரத்தைக் கண்டு கலங்கிப் போனார் மாறு வேடத்திலிருந்த அன்றைய ஜனாதிபதி. 

உடனே திரும்பிச் சென்று அக்குடும்பத்திற்கு தேவையான உணவு பண்டங்களை தானே சுமந்து வந்து, உணவை சமைத்து, குழந்தைகள் வயிறார உண்ணும் காட்சியை கண்டு ரசித்து, அவர்களின் வறுமையை விரட்டிய இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்களின் சரித்திரம் ஞாபகம் வந்தது.

ஆனால், இன்றைய நம் ஆட்சியாளர்களின் பயனற்ற பொருளாதாரக் கொள்கை பன்னாட்டு பணக்காரர்களின் வளர்ச்சிக்கு துணை புரிந்து, நடைபாதையின் மன்னர்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த சிந்தனை ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு எவ்வாறு உதவிட முடியும்?

கிரிமினல்களின் பகடைகளாய், சமூக சீர்கேட்டின் மொத்த உருவங்களாய்தான் இவர்களின் வருங்காலம் அமையப் போவதன்றி வேறேன்ன?

நல்ல ஆட்சியாளர்களுக்கு உறக்கத்தில்கூட மக்களின் நலன் பற்றிய சிந்தனையே இருந்தது. அவர்களின் மனங்கள் இறைவனின அச்ச உணர்வால் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. ஆட்சி அதிகாரம் ஒரு அமானிதம்; அதற்கும் இறைவனிடம் பதில் சொல்ல வேண்டும் என்ற பொறுப்புணர்வு அவர்களை வாட்டியது.

ஆனால், இன்றைய நம் ஆட்சியாளர்களின் இரவுகள் எதிர்கட்சிகளின் போராட்டங்களை உடைக்கும் வழிமுறைகளும், எதிர்கட்சியினர் ஆளும் கட்சியினருக்குத் தர வேண்டிய தொல்லைகளுமாய்தான் பொழுதுகள் விடிகின்றன.

மேடுகள் உயர்ந்து கொண்டேயும், பள்ளங்கள் மேலும் பள்ளங்களாகவும் உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் இந்த மனித சமூகம் மீட்சி பெற முதலில் தேவையானது 'இறைவனின் அச்ச உணர்வன்றி வேறென்ன இருக்க முடியும்?

அதுவரை, இந்த மன்னர்களின் ஜனனமும் நடைப்பாதைதான். மரணமும் திறந்தவெளிதான்.

"ரைட்..! ரைட்..!" கண்டக்டரின் விசிலில் பேருந்து கிளம்பியது.

என்னுடைய கண்களில் நீர்த்துளிகள் திரையிட மங்கலாக அந்தக் குடும்பம் மெல்ல மெல்ல மறைந்தது.

- சமரசம், ஜனவரி 16-31, 1987 - பக்கம் 13ல் வெளியான கட்டுரை.


ஓஹோ.. பேஷ்.. பேஷ்: 'சில நேரங்களில் சில முடிவுகள்'


"விரும்பிய தொகுதிகள் கூட்டணிக் கட்சிகளுக்குச் சென்றுவிட்டதால் தேர்தலில் போட்டியிடும் சூழல் உருவாகவில்லை!" - என்று பாஜக தேசிய செயலாளர் டாக்டர் தமிழிசை செளந்தர்ராஜன் தெரிவித்தார். இது குறித்து அவர் செய்தியாளர்களிடம் புதன் அன்று கூறியது:

"தேர்தலில் போட்டியிட பெண்களுக்கு உரிய வாய்ப்புகளை பாஜக வழங்கவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு தவறானது. 5 கட்சிகளுடன் கூட்டணி அமைத்ததால், நாங்கள் விரும்பிய தொகுதிகள் கூட்டணிக் கட்சிகளுக்குச் சென்றுவிட்டன. அதனால்தான், நான் தேர்தலில் போட்டியிடவில்லை. சில நேரங்களில் இது போல அமைந்துவிடுவது சகஜமானது!"

'அச்சச்சோ..' கருணாநிதி சிறை! தலைவர் பதவி கைப்பற்ற சதி!!'


"கருணாநிதியை சிறைவைத்து தலைவர் பதவியைக் கைப்பற்ற சதி. அறிவாலயத்தில் குள்ளநரிக் கூட்டம்!" - அழகிரி குற்றச்சாட்டு.

தஞ்சாவூர் நாஞ்சிக்கோட்டை சாலையில் உள்ள தனியார் திருமண மண்டபத்தில் நடைபெற்ற ஒரு விழாவில் அவர் பேசியது:

"எனது பிறந்தநாளுக்கு ஆதரவாளர் ஒருவர் மதுரையில் பொதுக்குழு நடைபெறுகிறது என்று போஸ்டர் அடித்ததற்காக கட்சியிலிருந்து என்னை நீக்கியுள்ளனர். அது அவ்வளவு பெரிய குற்றமா?

தனது தந்தை ஷாஜஹானை சிறை வைத்து ஓளரங்கசீப் ஆட்சியைப் பிடித்தது போல திமுத தலைவர் கருணாநிதியை சிறைவைத்து அவரது பதவியைப் பிடிக்க சிலர் முயல்கின்றனர்.

அறிவாலயத்தில் உள்ள குள்ளநரிக்கூட்டம் ஒன்று, தலைவரிடம் எக்குத்தப்பாக என்னைப் பற்றிச் சொல்லி கட்சியிலிருந்து நீக்க வைத்து விட்டனர்" - என்றார் அழகிரி.(ஆதாரம்: தினமணி, 03.04.2014 - முதல் பக்கம்)





Tuesday, April 1, 2014

சிறப்புக் கட்டுரை: உலுத்துப் போன ஜனநாயகமா? எதிர்பாராமல் நடந்த சருக்கலா?

15-வது மக்களவை 21.02.2014 வெள்ளி அன்று நிறைவடைந்தது.

நிறைவு நாளின் காட்சிகள் கண்ணை இன்னும் விட்டு அகலவில்லை.

நமது அரசியல் அறிஞர் பெருமக்கள் ஹாலிவுட் திரையுலகத்துக்கு சென்றிருந்தாலாவது நாட்டுக்கு நிறைய ‘மிகச்சிறந்த நடிப்புக்கான பதக்கங்கள், பரிசுகள்’ நிச்சயம் கிடைத்திருக்கும். அவ்வளவு தத்ரூபமான நடிப்பு; கண்ணீர் உகுப்பு.

அந்த இறுதிநாளில் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் உருக்கமான உரை நிகழ்த்த (அவர் சாதாரணமாக பேசும் போதே உருகுவார்) பாஜக மூத்த தலைவர் சுஷ்மா தன்னை நேர்மையாளர், நியாயவாதி என்று சொல்லுரைத்த காரணத்துக்காக அத்வானி உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் அவையில் கண்ணீர் சிந்தினார். 

அதேபோல, சோனியா பிரதமரானால், மொட்டையடித்துக் கொள்வேன் என்று ஒரு காலத்தில் கூறிய சுஷ்மா, மக்களவை நிறைவுநாளில் சோனியா பெருந்தன்மையான தலைவர் என்று மனதாரப் பாராட்டினார்.

வழக்கமாக, கூச்சல் குழப்பங்கள், அமளியில் தத்தளிக்கும் மக்களவை அமைதிப் பூங்காவாக அன்று திகழ்ந்தது. அவை உறுப்பினர்கள், பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே என்று திரைப்படப் பாடலைப் பாடாத குறையாக கலைந்து சென்றனர்.

ஆக, ஒரு வழியாக பெரும் ஏமாற்றத்துடன் 15வது மக்களவை நிறைவுக்கு வந்தது.

மக்களவை கூடுகிறது என்றாலே அதில் அரங்கேறும் அமளிகள்தான் நினைவுக்கு வருகின்றன. இந்திய மக்களவை ஜனநாயகம் நாளுக்கு நாள், தேர்தலுக்கு தேர்தல் அதன் உறுப்பினர்களின் நடத்தையிலும், செயல்பாட்டிலும், எதிர்கட்சிகளின் நடவடிக்கைகளிலும் தரம் தாழ்ந்து வருவது வருத்தமளிக்கிறது.

மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் அரசு மக்களுக்கான திட்டங்களைத் தீட்டி, அவற்றுக்கான சட்டங்களை வகுத்து, அவற்றை சட்டமியற்றி நிறைவேற்றி செயல்படுத்துவது என்ற சூத்திரம் மாறிப்போய், பணபலம், புஜபலம் இவற்றால் எப்படியாவது ஆட்சியைப் பிடித்து செலவழித்ததை ஒன்றுக்கு இரண்டு மடங்காய் மீட்டெடுப்பது என்ற சூத்திரத்தில் சிக்கிக் கொண்டது. மக்களவை என்பது நமது அரசயில் நாயகர்களின் ‘நலவாழ்வு அமைப்பு’ என்றாகிவிட்டது. நமது தரம் தாழ்ந்த அமைப்பின் வீழ்ச்சி இது என்றால் மிகையல்ல.

15வது மக்களவை பல சாதனைகளுக்கு உடமையாளராய் விட்டது. கடந்த 50 ஆண்டுகளில் மிகவும் குறைந்த அளவு பணியாற்றிய சாதனைப்படைத்த மக்களவை இதுதான்! 326 மசோதாக்கள் மக்களவையின் ஒப்புதலுக்காக காத்திருக்க, வெறும் 177 மசோதாக்கள் மட்டுமே இந்த மக்களவை நிறைவேற்றியது. கூச்சல், குழப்பம், ஒத்திவைப்பு இவற்றில் செலவான நேரம் விவாத நேரத்தை விட அதிகம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மன்மோகன் சிங்கின் தலைமையிலான 14வது மக்களவையில் 248 மசோதாக்களும் அதற்கு முந்தைய வாஜ்பேய் தலைமையிலான 13வது மக்களவையில் 297 மசோதாக்களும் நிறைவேற்றப்பட்டன.

15வது மக்களவையில் 177 மசோதாக்கள் மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட்டன என்பது ஒருபுறம் இருக்க, மகளிர் இட ஒதுக்கீடு போன்ற முக்கியமான 68 மசோதாக்கள் காலாவதியாகி உள்ளன. மாநிலங்களவையில் 60 மசோதாக்கள் நிறைவேறவில்லை. மொத்தத்தில் 128 மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்படவில்லை. மாநிலங்களவையில் நிலுவையில் உள்ள 60 மசோதாக்கள் காலாவதியாகாது. ஆனால், மக்களவையில் அங்கீகாரத்துக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த 68 மசோதாக்களும் காலாவதியாகிவிடும். அடுத்ததாய் தேர்நதெடுக்கப்படும் அரசு அவற்றை மீண்டும் தாக்கல் செய்தால் மட்டுமே அவை உயிர் பெறும் என்பது நடைமுறை.

சரி.. 15வது மக்களவை மக்களின் இன்றியமையாதப் பிரச்னைகளையாவது உருப்படியாய் விவாதித்ததா? என்றால் இல்லை என்ற பதில்தான் தெளிவாய் வரும். புதிதாக சட்டமியற்ற வேண்டாம்; அன்றாடம் மக்களின் பிரச்னைகளை விவாதித்து, அதை சீர்களைவது, நிர்வாக அமைப்பை சீராக்குவது, நிதித்துறை மசோதாக்களை அங்கீகரிப்பது என்று செய்திருந்தால்கூட உருப்படியான மக்களவையாக இருந்திருக்கும்.

1957ம் ஆண்டு முதல் 1967ம் ஆண்டுவரையிலான நாட்டின் முதல் மூன்று மக்களவைகள் சரசரியாக 600 நாட்கள் கூடின. 3700 மணி நேரம் விவாதங்களிலும், மசோதாக்களை நிறைவேற்றுவதிலும் நேரத்தைக் கழித்தன. 15வது மக்களவையோ வெறும் 357 நாட்கள்தான் கூடியது. 1338 மணி நேரம்தான் செயல்பட்டது. இதில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட நேரம் சண்டை, சச்கரவுகள் மற்றும் அவை ஒத்திவைப்பு என்றுதான் கழிந்தது.  

அதேபோல, ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் அதிகம் எழுந்த மக்களவை இதுதான். இதனாலேயே மத்திய அரசின் பல நல்ல திட்டங்களும், சாதனைகளும்கூட எடுப்படவில்லை.

2ஜி ஸ்பெக்ட்ராம் ஊழல் தொடர்பாக நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு விசாரணை கோரி 2010 குளிர்கால கூட்டத் தொடரில் எதிர்க்கட்சிகள் கோரிக்கை எழுப்பின. இதனால் அந்தக் கூட்டத் தொடர் முழுமையாக முடங்கியது.

2012ம் ஆண்டு மழைக்கால கூட்டத் தொடரின் போது, நிலக்கரி சுரங்க ஊழலுக்குப் பொறுப்பேற்ற பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பதவி விலக வேண்டும் என்று எதிர்க்கட்சிகள் வலியுறுத்த, மக்களவையின் அலுவல்கள் பாதிக்கப்பட்டன.

15வது மக்களவையின் கடைசி அமர்வு இந்திய மக்களவையின் வரலாற்றில் பெரும் அவமானத்தைத் தேடித்தந்தது. கத்தியைக் காட்டி மிரட்டப்பட்டதாக சொன்னதும், மிளகுப் பொடித் தூவப்பட்டதுமாய் இந்த அமர்வு, இந்திய மக்களவை உறுப்பினர்களின் தரத்தை உலகறிய பறைச்சாற்றியது. தெலுங்கானா மசோதா நிறைவேறும்போது, ஜனநாயக அமைப்பின் சர்வாதிகாராமாக தொலைக்காட்சி ஒளிப்பரப்பைக் கூட இருட்டடிப்பு செய்ய வேண்டி வந்தது.

உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாய அமைப்பின் உலுத்துப் போன யதார்த்தமா இது? அல்லது எதிர்பாராமல் நடந்த சருக்கலா?

16வது மக்களவைதான் பதில் தர வேண்டும்.