சாத்தான்குளம் கொடூரன்களைவிட கொரோனா எவ்வளவோ மேல்!
இன்று ஜுன் 26, சித்திரவதையால் (International Day in Support of Victims of Torture) பாதிக்கப்பட்டுள்ளோருக்கு ஆதரவு தரும் நாள். மனித உரிமைகள் சம்பந்தமான விழிப்புணர்வு, முன்னெடுக்க வேண்டிய நாள். தன்னார்வலர்கள், தொழிற்சங்கங்கள், அரசியல் அமைப்புகள் ஒன்று சேர்ந்து சித்திரவதையால் பாதிக்கப்படுவோருக்கு உரத்து குரல் எழுப்பி, நீதியைப் பெற்றுத் தர வேண்டிய நாள்! ~இக்வான் அமீர்.
சாத்தான்குளம் காவல்நிலைய கொட்டடி கொலைகளும், பிச்சைக்காரனும்!
மக்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டிய மக்களின் நேரடி வரிப் பணத்தில் சம்பளம் பெற்று குடும்பம் நடத்தும் காக்கிசட்டைகள் மக்கள் சேவகர்களாக இருப்பதில்லை. அதிகார ஆணவத்தின் உச்சாணியில்தான் இருக்கிறார்கள். அநீதிகளும், அக்கிரமங்களுமாய்தான் காவல்துறையின் வரலாறு தொடர்கிறது. கீழ்நிலையிலிருந்து, மேல்நிலை அதிகாரிவரை வாய் திறந்தாலே வெறும் பொய்தான்! பொய்யான குற்றச்சாட்டுகள், பொய்யான புனைவுகள், பொய்யான விசாரணைகள், பொய்யான சாட்சிகள், மேலதிகாரிகளின் பொய்யான விளக்கவுரைகள்! என்று எல்லாமே பொய்கள்தான்!~இக்வான் அமீர.
வடசென்னையில் சூரிய கிரணம்
21, ஜூன் 2020 ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று வடசென்னை எண்ணூரில் தெரிந்த சூரிய கிரண காட்சி இது.
காக்கிசட்டை கொலைக்காரர்களுக்கு மரணதண்டனை எப்போது?
சாத்தான்குளத்தில், தந்தை ஜெயராஜ், மகன் பென்னிக்ஸீம் சிறையில் கொல்லப்பட்டதற்கு ரூ.10 லட்சம் நிதியுதவியும், குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு அரசு வேலை என்ற அறிவிப்பும் நீதியாக இருக்க முடியாது.
டிராகன் பழச் செடியை கவாத்து செய்வது எப்படி?
How To Prune Dragon Fruit ....
Saturday, April 5, 2014
News in English: No postal ballots for Gulf NRIs
News in English: When Media Becomes Judge
சிறப்புக் கட்டுரை: 'ராக்கெட் கனவுகள்'
சிறப்புக் கட்டுரை: 'மக்களவைக் குறித்து மகாத்மா'
பாராளுமன்றத்துக்கெல்லாம் அன்னையான இங்கிலாந்து பாராளுமன்றம் ஒரு மலடியைப் போன்றும், விபச்சாரியைப் போன்றும் இருக்கிறது.
இது சற்றே கடுமையான கருத்தே; ஆனாலும், முற்றிலும் சரியானதே!
இந்த பாராளுமன்றம், தானாகவே ஒரு நல்ல காரியத்தைக்கூட இதுவரை செய்ததில்லை.
இதனாலேயே அதனை ஒருமலட்டுப் பெண்ணுக்கு ஒப்பிடுகிறேன்.
வெளியில் இருந்து வரும் வற்புறுத்தலினால் அல்லாது, அது ஒன்றுமே செய்ய முடியாது என்பதே அதன் இயற்கையான நிலைமையாக இருந்து வருகிறது.
அடிக்கடி மாறும் மந்திரிகளின் ஆதிக்கத்தின்கீழ் அது இருந்து வருவதால், அதுவொரு விபச்சாரியைப் போன்றது.
இன்று அது ஒருவரின் கீழ் இருக்கும். நாளை வெறொருவரின் கீழ் இருக்கும். சிறந்தவர்களையே மக்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள் எனக் கருதப்படுகிறது. உறுப்பினர்கள் சம்பளமின்றி வேலை செய்கின்றனர். ஆகையால், பொதுமக்களின் நன்மைக்காகவே சேவை செய்கிறார்கள் என்று கருதவேண்டும்.
தேர்ந்தெடுக்கும் வாக்காளர்கள் படித்தவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள். ஆகையால் தேர்ந்தெடுப்பதில் பொதுவாக தவறு செய்யமாட்டார்கள் என்றும் நாம் ஊகித்துக்கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய பாராளுமன்றத்தை தூண்டுவதற்கு விண்ணப்பங்களோ அல்லது வேறுவகை தூண்டுதல்களோ அவசியமேயில்லை. அதுசெய்யும் காரியங்களின் தன்மை நாளுக்குநாள் மிகத் தெரிவானதாய் இருக்கும் வகையில், அதன் வேலை எளிதாக இருக்க வேண்டும்.
ஆனால் உண்மையில், அதன் உறுப்பினர்கள் கபடமுள்ளவர்களாகவும், சுயநலக்காரர்களாகவும் இருக்கிறார்கள் என்பது பொதுவாக ஒப்புக்கொள்ளப்படும் சங்கதி. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களது சிறு நலன்களிலேயே கருத்துடன் இருக்கின்றனர். பயமே அவர்களை நடத்திச் செல்வதற்கு ஏதுவாக இருக்கிறது. முந்தைய நாள் உருவாக்கியதை, மறுநாள் வேறுவிதமாக அழித்து மாற்றியாகி விடும். அதன் வேலையில், இதுவே முடிவானது என்று ஒன்றை எடுத்துக்காட்டுவது முடியாதகாரியம்.
பெரிய பிரச்சனைகள் விவாதிக்கப்படும்போது, அதன் உறுப்பினர்கள் காலை நீட்டிக்கொண்டு தூங்கி விடுகின்றனர். சில சமயங்களில் கேட்பவர்கள் சலித்துப்போகும் அளவிற்கு, உறுப்பினர்கள் பேசிக்கொண்டே போகிறார்கள். அறிஞரும், எழுத்தாளருமான கார்லைல் என்பவர், அதனை ‘உலகத்தின் பேச்சுக்கடை’ என்கிறார்.
உறுப்பினர்கள் சிந்தித்துப் பாராமலேயே தங்கள் கட்சிக்கு சாதகமாக வாக்களிக்கிறார்கள். கட்டுப்பாட்டிற்கு இணங்கி அவர்கள் அப்படிச்செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. எவரேனும் ஓர் உறுப்பினர் தப்பித்தவறி, சுயேச்சையாக வாக்கைச் செலுத்தி விட்டால், அவர் கட்சியை விட்டு பிரிந்தவராக கருதப்படுகிறார்.
பாராளுமன்றம் வீணாக்கி வரும் பணத்தையும், நேரத்தையும் சில நல்லவர்களிடம் ஒப்படைத்தால், அந்நாடு இன்னும் அதிக உயர்ந்த மதிப்பில் இருக்கும். அத்தேச மக்கள் அதிக செலவு செய்து நடத்தும் ஒரு பொம்மைக்கூத்தே பாராளுமன்றம்.
இதனை நான் மட்டும் சொல்லவில்லை. சில ஆங்கிலேய அறிஞர்களும் இதையே கூறியிருக்கிறார்கள். உண்மையான கிறிஸ்தவர் எவரும் அதில் உறுப்பினராக இருக்க முடியாது என்று ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினரே கூறியிருக்கிறார். மற்றொருவர், அதுவொரு குழந்தை என்கிறார். எழுநூறு ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் பாராளுமன்றம், இன்னும் குழந்தையாகவே இருக்கிறது என்றால், அது என்றுதாம் குழந்தைப்பருவத்தில் இருந்து மாறப்போகிறதோ?
பாராளுமன்றத்துக்கு உண்மையான முதலாளி கிடையாது. பிரதம மந்திரியின்கீழ் அதன் நடவடிக்கை நிலையானதன்று. அதனால், ஒரு விபச்சாரியைச் செய்வதுபோல், அதனை அலைகழிக்கின்றனர். பிரதம மந்திரிக்கோ பாராளுமன்றத்தின் நன்மையைவிட, தனது அதிகாரத்தில்தான் அதிக சிரத்தை. அவருடைய சக்தியெல்லாம், தம்முடைய கட்சிக்கு வெற்றியை தேடுவதிலேயே ஈடுபட்டிருக்கிறது.
பாராளுமன்றத்துக்கு நியாயமானதையே செய்யவேண்டுமென என்பதில், அவருக்கு எப்பொழுதுமே அக்கறை கிடையாது. தம் கட்சிக்கு அனுகூலமாகவே பாராளுமன்றம் காரியங்களை செய்யும்படி பிரதம மந்திரிகள் செய்திருக்கிறார்கள் என்பது தெளிவு.
பிரதம மந்திரிகள் மீது எனக்கு எந்தப் பகையுமில்லை. ஆனால், நான் பார்த்திருப்பவைகளில் இருந்து அவர்களை தேசத்தின் அபிமானிகள் என்று என்னால் எண்ணமுடியவில்லை. அவர்கள் லஞ்சம் வாங்குவதில்லை என்பதற்காக அவர்களை யோக்கியர்கள் என நினைத்தால், யோக்கியர்கள்தாம்.
ஆனால், வெளிவராத பல தூண்டுதல்களுக்கு இவர்கள் உடன்பட்டு விடுகிறார்கள். தங்களது காரியங்களைச் சாதித்துக் கொள்வதற்காக, மக்களுக்கு கௌரவப் பட்டங்களை லஞ்சமாக கொடுக்கின்றனர். அவர்களிடம் உண்மையான நேர்மையோ, மனசாட்சியோ கிடையாது என சொல்வதில் எனக்கு எந்த தயக்கமுமில்லை.
வாக்காளர்களுக்கு அவர்களுடைய பத்திரிகைகளே வேதவாக்கு. அப்பத்திரிகைகளை கொண்டே அவர்கள் ஒரு முடிவுக்கு வருகின்றன. அப்பத்திரிகைகளோ எப்பொழுதுமே யோக்கியமானவையன்று. ஒரே விசயத்தைப்பற்றி, பல பத்திரிகைகளும், அவை எந்த கட்சியின் சார்பாக நடத்தப்படுகின்றனவோ அதற்கு ஏற்றப்படி, வெவ்வேறு விதமாக வியாக்கியானம் செய்கின்றன.
ஒருவரை குறித்து ஒரு பத்திரிகை, யோக்கிய பொறுப்புக்கு உதாரணப்புருஷர் என்று கூறும். மற்ற பத்திரிகைகளோ, அவரை அயோக்கியர் என்று சொல்லும். இந்த வகைப் பத்திரிகைகளைப் படிக்கும் மக்கள் அடிக்கடியும், அதிகபட்சம் ஏழாண்டுகளுக்குள்ளும் தங்கள் கருத்தை மாற்றிக் கொண்டு விடுகிறார்கள். இக்கருத்துக்கள் கடிகாரத்தின் பெண்டுலம் போல அப்பக்கமும், இப்பக்கமுமாக ஊசலாடிக் கொண்டேயிருப்பதால், ஒருபோதும் நிலைத்திருப்பதில்லை.
நல்ல பேச்சாளர்கள் அல்லது தங்களுக்கு விருந்துகள், வரவேற்புகள் அளிப்பவர்களின் பின்னாலேயே அம்மக்கள் போய்க்கொண்டிருப்பார்கள். அம்மக்கள் எவ்வாறோ, அவ்வாறே அவர்களது பாராளுமன்றமும். ஆனால், அவர்களிடம் பலமாக ஊன்றிப்போன ஒருகுணம் மாத்திரம் நிச்சயமாக இருந்து வருகிறது. தங்கள் நாடு அழிந்து போவதற்கு இடந்தரவே மாட்டார்கள். எவரேனும் கெட்டஎண்ணத்துடன் தங்கள் நாட்டை நோக்கி விட்டால், அவர்களுடைய கண்களைப் பிடுங்கி விடுவார்கள். இதனால், அம்மக்களிடம் எல்லா உயர்குணங்களும் இருக்கின்றன என்றோ, அவர்களைப் பின்பற்றி நடக்கவேண்டுமென்றோ ஆகிவிடாது.
இந்தியா, இங்கிலாந்தைப்போல நடப்பதென்று ஆரம்பித்துவிட்டால், இந்தியா அழிவுறும் என்பது என்னுடைய உறுதியான நம்பிக்கை.
News in English: Dalit-Muslim unity is the need of the hour - Asaduddin Owaisi
Friday, April 4, 2014
நடப்புச் செய்தி:'விண்ணில் பாய்கிறது பி.எஸ்.எல்.வி.-சி24 ராக்கெட்'
Thursday, April 3, 2014
சிறப்புக் கட்டுரை: 'நடைபாதை மன்னர்கள்'
ஓஹோ.. பேஷ்.. பேஷ்: 'சில நேரங்களில் சில முடிவுகள்'
'அச்சச்சோ..' கருணாநிதி சிறை! தலைவர் பதவி கைப்பற்ற சதி!!'
Wednesday, April 2, 2014
Tuesday, April 1, 2014
சிறப்புக் கட்டுரை: உலுத்துப் போன ஜனநாயகமா? எதிர்பாராமல் நடந்த சருக்கலா?
நிறைவு நாளின் காட்சிகள் கண்ணை இன்னும் விட்டு அகலவில்லை.
நமது அரசியல் அறிஞர் பெருமக்கள் ஹாலிவுட் திரையுலகத்துக்கு சென்றிருந்தாலாவது நாட்டுக்கு நிறைய ‘மிகச்சிறந்த நடிப்புக்கான பதக்கங்கள், பரிசுகள்’ நிச்சயம் கிடைத்திருக்கும். அவ்வளவு தத்ரூபமான நடிப்பு; கண்ணீர் உகுப்பு.
அந்த இறுதிநாளில் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் உருக்கமான உரை நிகழ்த்த (அவர் சாதாரணமாக பேசும் போதே உருகுவார்) பாஜக மூத்த தலைவர் சுஷ்மா தன்னை நேர்மையாளர், நியாயவாதி என்று சொல்லுரைத்த காரணத்துக்காக அத்வானி உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் அவையில் கண்ணீர் சிந்தினார்.
வழக்கமாக, கூச்சல் குழப்பங்கள், அமளியில் தத்தளிக்கும் மக்களவை அமைதிப் பூங்காவாக அன்று திகழ்ந்தது. அவை உறுப்பினர்கள், பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே என்று திரைப்படப் பாடலைப் பாடாத குறையாக கலைந்து சென்றனர்.
ஆக, ஒரு வழியாக பெரும் ஏமாற்றத்துடன் 15வது மக்களவை நிறைவுக்கு வந்தது.
மக்களவை கூடுகிறது என்றாலே அதில் அரங்கேறும் அமளிகள்தான் நினைவுக்கு வருகின்றன. இந்திய மக்களவை ஜனநாயகம் நாளுக்கு நாள், தேர்தலுக்கு தேர்தல் அதன் உறுப்பினர்களின் நடத்தையிலும், செயல்பாட்டிலும், எதிர்கட்சிகளின் நடவடிக்கைகளிலும் தரம் தாழ்ந்து வருவது வருத்தமளிக்கிறது.
மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் அரசு மக்களுக்கான திட்டங்களைத் தீட்டி, அவற்றுக்கான சட்டங்களை வகுத்து, அவற்றை சட்டமியற்றி நிறைவேற்றி செயல்படுத்துவது என்ற சூத்திரம் மாறிப்போய், பணபலம், புஜபலம் இவற்றால் எப்படியாவது ஆட்சியைப் பிடித்து செலவழித்ததை ஒன்றுக்கு இரண்டு மடங்காய் மீட்டெடுப்பது என்ற சூத்திரத்தில் சிக்கிக் கொண்டது. மக்களவை என்பது நமது அரசயில் நாயகர்களின் ‘நலவாழ்வு அமைப்பு’ என்றாகிவிட்டது. நமது தரம் தாழ்ந்த அமைப்பின் வீழ்ச்சி இது என்றால் மிகையல்ல.
15வது மக்களவை பல சாதனைகளுக்கு உடமையாளராய் விட்டது. கடந்த 50 ஆண்டுகளில் மிகவும் குறைந்த அளவு பணியாற்றிய சாதனைப்படைத்த மக்களவை இதுதான்! 326 மசோதாக்கள் மக்களவையின் ஒப்புதலுக்காக காத்திருக்க, வெறும் 177 மசோதாக்கள் மட்டுமே இந்த மக்களவை நிறைவேற்றியது. கூச்சல், குழப்பம், ஒத்திவைப்பு இவற்றில் செலவான நேரம் விவாத நேரத்தை விட அதிகம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
மன்மோகன் சிங்கின் தலைமையிலான 14வது மக்களவையில் 248 மசோதாக்களும் அதற்கு முந்தைய வாஜ்பேய் தலைமையிலான 13வது மக்களவையில் 297 மசோதாக்களும் நிறைவேற்றப்பட்டன.
15வது மக்களவையில் 177 மசோதாக்கள் மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட்டன என்பது ஒருபுறம் இருக்க, மகளிர் இட ஒதுக்கீடு போன்ற முக்கியமான 68 மசோதாக்கள் காலாவதியாகி உள்ளன. மாநிலங்களவையில் 60 மசோதாக்கள் நிறைவேறவில்லை. மொத்தத்தில் 128 மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்படவில்லை. மாநிலங்களவையில் நிலுவையில் உள்ள 60 மசோதாக்கள் காலாவதியாகாது. ஆனால், மக்களவையில் அங்கீகாரத்துக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த 68 மசோதாக்களும் காலாவதியாகிவிடும். அடுத்ததாய் தேர்நதெடுக்கப்படும் அரசு அவற்றை மீண்டும் தாக்கல் செய்தால் மட்டுமே அவை உயிர் பெறும் என்பது நடைமுறை.
சரி.. 15வது மக்களவை மக்களின் இன்றியமையாதப் பிரச்னைகளையாவது உருப்படியாய் விவாதித்ததா? என்றால் இல்லை என்ற பதில்தான் தெளிவாய் வரும். புதிதாக சட்டமியற்ற வேண்டாம்; அன்றாடம் மக்களின் பிரச்னைகளை விவாதித்து, அதை சீர்களைவது, நிர்வாக அமைப்பை சீராக்குவது, நிதித்துறை மசோதாக்களை அங்கீகரிப்பது என்று செய்திருந்தால்கூட உருப்படியான மக்களவையாக இருந்திருக்கும்.
1957ம் ஆண்டு முதல் 1967ம் ஆண்டுவரையிலான நாட்டின் முதல் மூன்று மக்களவைகள் சரசரியாக 600 நாட்கள் கூடின. 3700 மணி நேரம் விவாதங்களிலும், மசோதாக்களை நிறைவேற்றுவதிலும் நேரத்தைக் கழித்தன. 15வது மக்களவையோ வெறும் 357 நாட்கள்தான் கூடியது. 1338 மணி நேரம்தான் செயல்பட்டது. இதில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட நேரம் சண்டை, சச்கரவுகள் மற்றும் அவை ஒத்திவைப்பு என்றுதான் கழிந்தது.
அதேபோல, ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் அதிகம் எழுந்த மக்களவை இதுதான். இதனாலேயே மத்திய அரசின் பல நல்ல திட்டங்களும், சாதனைகளும்கூட எடுப்படவில்லை.
2ஜி ஸ்பெக்ட்ராம் ஊழல் தொடர்பாக நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு விசாரணை கோரி 2010 குளிர்கால கூட்டத் தொடரில் எதிர்க்கட்சிகள் கோரிக்கை எழுப்பின. இதனால் அந்தக் கூட்டத் தொடர் முழுமையாக முடங்கியது.
2012ம் ஆண்டு மழைக்கால கூட்டத் தொடரின் போது, நிலக்கரி சுரங்க ஊழலுக்குப் பொறுப்பேற்ற பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பதவி விலக வேண்டும் என்று எதிர்க்கட்சிகள் வலியுறுத்த, மக்களவையின் அலுவல்கள் பாதிக்கப்பட்டன.
15வது மக்களவையின் கடைசி அமர்வு இந்திய மக்களவையின் வரலாற்றில் பெரும் அவமானத்தைத் தேடித்தந்தது. கத்தியைக் காட்டி மிரட்டப்பட்டதாக சொன்னதும், மிளகுப் பொடித் தூவப்பட்டதுமாய் இந்த அமர்வு, இந்திய மக்களவை உறுப்பினர்களின் தரத்தை உலகறிய பறைச்சாற்றியது. தெலுங்கானா மசோதா நிறைவேறும்போது, ஜனநாயக அமைப்பின் சர்வாதிகாராமாக தொலைக்காட்சி ஒளிப்பரப்பைக் கூட இருட்டடிப்பு செய்ய வேண்டி வந்தது.
உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாய அமைப்பின் உலுத்துப் போன யதார்த்தமா இது? அல்லது எதிர்பாராமல் நடந்த சருக்கலா?
16வது மக்களவைதான் பதில் தர வேண்டும்.


























